S1E17 Museum Arnhem: Dit museum prikkelt al je zintuigen

Marjolein: De podcast die jouw wereld opent voor eindeloos plezier.

Voice-Over: Dit is Leefje Uit met Marjolein van den Broek.

Voice-Over: In deze podcast verkent Marjolein samen met jou films, series,

Voice-Over: theatervoorstellingen, musicals, musea en nog veel meer vrije tijdsactiviteiten...

Voice-Over: Die door middel van een kleine aanpassing jouw leven verrijken.

Voice-Over: Ongeacht je beperking of wie je bent.

Voice-Over: Attentie, stilte voor de opname. Actie!

Marjolein: Welkom bij Leefje Uit. Vandaag ga ik in gesprek met Tim Kroesbergen.

Marjolein: Hij zit in een rolstoel, hij is kunstliefhebber en hij gaat ons vol passie meenemen

Marjolein: naar zijn favoriete museum.

Marjolein: Welkom Tim, fijn om bij jou te zijn.

Tim: Ja, helemaal welkom.

Marjolein: Wil je jezelf eerst eens gaan voorstellen?

Tim: Ik ben Tim Kroesbergen. Ik woon heel tevreden in Arnhem al zo'n zeven jaar.

Tim: En kunst en creativiteit is denk ik in de coronaperiode pas echt goed tot mij gekomen.

Tim: Toen ik dans in mijn leven heb toegelaten door een workshop waarbij ik was uitgenodigd.

Tim: En het greep me zo hoe ik daar werd geïncludeerd in die dans.

Tim: Dat ik dacht ik wil hier meer mee.

Tim: Dus toen ben ik gaan dansen op Arthas hier in Arnhem. Toen heb ik nog een jaar

Tim: met het Speels Collectief.

Tim: Mixed-abled theatergezelschap door Nederland getoerd. En ik ben ook veel meer musea gaan bezoeken.

Marjolein: Nou wat ontzettend mooi dat je ook gewoon zo veel met kunst en dans hebt ontdekt.

Marjolein: Maar even voor de luisteraars.

Marjolein: Je hebt het net over dansen en inclusie.

Marjolein: Maar kun je eens vertellen over, als ik het zo mag noemen, jouw beperking?

Tim: Ik ben een witte man. Ik zit in een elektrische rolstoel. En ik heb broze botter.

Tim: Dat wil dus zeggen, als je mij een high five geeft, dan zegt mijn arm krak.

Tim: En dan kan ik naar het ziekenhuis toe.

Tim: Ik moet dus heel erg oppassen waar ik mij verplaats.

Tim: En ook oppassen met harde geluiden dat ik nergens van schrik.

Tim: Om er nog even een beperking of een handicap bij te noemen,

Tim: Dan kan ik het ook hebben over een neurodivers brein of het zijn van hoogsensitief.

Tim: Waardoor senses, prikkels, dieper bij mij kunnen raken.

Tim: Dat kan zowel negatief als positief zijn.

Tim: Kunst is een hele positieve prikkel. En die ben ik ook meer gaan opzoeken.

Tim: Naarmate ik meer wist dat ik daar goed op ging, laten we maar zeggen.

Marjolein: Ik zit me af te vragen hoe dat dan gaat in de dans.

Tim: Dat is een kwestie van aanvoelen. Natuurlijk moet je danspartner of danspartners

Tim: wel weten dat ze niet te heftige bewegingen moeten doen.

Tim: Maar over het algemeen gaat het wel prima.

Tim: Al maakt het natuurlijk wel head bangen enz. En echt heftige vormen van dans.

Marjolein: Ja, dat begrijp ik. En jouw danspartners, zitten die ook in een rolstoel of niet?

Tim: Niet per se. Ik heb met mensen zowel met handicaps als zonder handicaps gewerkt.

Tim: En eigenlijk is het me om het even.

Marjolein: En je had ook, net liet je het ook even vallen, Speels Collectief.

Marjolein: Kun je daar nog iets meer over vertellen?

Tim: Ja, Speels Collectief is, zoals ik zei, een mixed-abled gezelschap.

Tim: Wat dus wil zeggen dat er mensen met en zonder beperkingen bij zitten.

Tim: En je komt dan met een groep samen en je werkt dan samen naar een stuk toe dat je vervolgens opvoert.

Tim: Hier rondom Arnhem is er een

Tim: groep die dat doet en een groep in Tilburg waar ik bij aangesloten was.

Tim: Want ik dacht als ik het ver kan zoeken, waarom zou ik het dichtbij zoeken?

Tim: Want die groep in Tilburg werkt meer aan grotere producties die ook heel het land doortoeren.

Marjolein: Oh ja, wat ontzettend mooi. En ik heb al wel iets mogen zien van Speels Collectief,

Marjolein: dus ja, dat vond ik echt mooi.

Marjolein: Ik vond het grappig, ik vond het ontroerend en ik vond het indrukwekkend.

Marjolein: En ik word niet betaald om dit te zeggen, ik meen het echt.

Marjolein: En hoe ziet jouw favoriete dagje uit eruit?

Tim: Mijn favoriete dagje uit, dat is wel een pittige vraag.

Tim: Ik heb mijn werk en dan geef ik me echt op het professionele level.

Tim: En dan kijk ik wat kan ik daarmee balanceren. En waar kan ik van opladen.

Tim: En behalve van dans kan ik ook opladen van het consumeren van kunst.

Tim: Van het kijken naar kunst.

Tim: En waar kan je nou beter naar kunst kijken dan in een museum.

Marjolein: Als jij naar een museum gaat, wat heb jij nodig om een museum goed te kunnen bezoeken?

Marjolein: En dan denk ik echt aan de fysieke toegankelijkheid. maar dus ook breder qua

Marjolein: prikkels en dergelijke.

Tim: Als ik kijk naar het museum zelf, dan is het gewoon een drempelvrije,

Tim: letterlijk toegang van het museum.

Tim: Het is geen deuren ook die met de hand moeten opengaan, maar automatische deuren.

Tim: Behulpzaam personeel dat mij wegwijs maakt.

Tim: Geen harde geluiden of echoende ruimtes.

Tim: En het liefst gewoon niet al te druk. Als een tentoonstelling net opent en er

Tim: is heel veel publiek, dan wacht ik liever een weekje.

Marjolein: Wat is jouw favoriete museum?

Tim: Mijn favoriete museum is denk ik wel Museum Arnhem.

Tim: Ook omdat Museum Arnhem in mijn woonplaats is.

Tim: Dus ik kom daar vrij gemakkelijk. Maar tegelijkertijd hebben zij ook tentoonstellingen

Tim: die mij heel erg aanspreken.

Tim: De tentoonstellingen die hun route hebben,

Tim: geworteld zijn in het leven van alledag en de problemen en de ontwikkelingen

Tim: die nu spelen in de wereld.

Tim: Dus een soort van wortels in de actualiteit. En daardoor leer je ook meer over

Tim: de actualiteit en over de wereld.

Marjolein: Naast Museum Arnhem, wat jouw favoriete museum is, waar we zo ook uitgebreid

Marjolein: nog over kunnen te spreken, heb jij meer goede voorbeelden van musea waar je graag naartoe gaat?

Tim: Ja, moet ik even graven, maar ik denk Singer Laren wel, alleen is dat gewoon een stuk verder weg.

Tim: Mijn broer die woont in Den Haag, daar ga ik graag naar Beelden Aan Zee.

Marjolein: Ik zie gelijk allemaal, ja, ik zie niks, maar ik stel dat dus voor.

Marjolein: Ik praat gewoon over kijken en zien, hè.

Marjolein: Roep bij mij een beeld op van allemaal hele mooie beelden, gewoon op het strand. Klopt dit?

Tim: Het is in ieder geval bij het strand, inderdaad, dat klopt.

Marjolein: Ja, want in het zand is natuurlijk helemaal niet toegankelijk.

Marjolein: Dus het is bij het strand. En wat voor beelden zijn dat?

Tim: Ja, dat zijn vaak grotere, grotere beelden. Maar ik moet zeggen dat ik zo lang al niet geweest ben.

Tim: Dus dat wordt tijd om dat weer eens te bezoeken.

Marjolein: Het spreekt mij gelijk heel erg aan. Er is een aflevering van de beeldspieker

Marjolein: over museum beelden aan zee.

Marjolein: Over onder andere De Dokwerker.

Ferry: Dus ik denk aan een dokwerker, dan denk ik aan een havenarbeider of zo.

Dik: Ja, natuurlijk. Het is een oorlogsmonument. Het bronzen beeld staat in Amsterdam.

Dik: De februari-staking is begonnen door havenarbeiders.

Dik: Die wilden dus een staking uitroepen...

Dik: Om te protesteren tegen de eerste jodenvervolgingen in Nederland.

Dik: Dus het beeld toont een havenarbeider die onvoorzettelijk staat.

Dik: Eigenlijk ook een beetje naar achteren. En ik fantaseer daar dan altijd bij.

Dik: Maar ik weet niet of de kunstenaar dat heeft bedoeld.

Dik: Maar dat hij als het ware in een storm staat. Of in een windvlaag.

Dik: De geschiedenis gaat over hem heen. Maar hij blijft eigenlijk standvast. Je snapt het.

Dik: Marie Andriesen heeft dit gemaakt als een oorlogsmonument.

Dik: En dat is eigenlijk vrij revolutionair. Dat is eigenlijk best bijzonder om zoiets te doen.

Dik: Want wat doet hij eigenlijk? Hij laat alleen maar een gewone man zien eigenlijk.

Dik: En die gewone man doet het goede.

Dik: Dus dat is... Hij blijft pal tegen de keer in.

Dik: En dat is heel bijzonder. Want bij zo'n soort monument in de geschiedenis...

Dik: Denk je altijd aan, of laten we maar zeggen... omhoog gegooide vuisten.

Dik: Groepen mensen die oprukken tegen de barricade in Parijs. Dat soort scènes zie

Dik: je altijd. Soldaten met getrokken,

Ferry: Weet ik het wel. Vandaar dat ik ook zei van blijven staan. Want jij zegt,

Ferry: die verzet wordt heel vaak uitgebeeld als opstaan voor je richten.

Ferry: En wat je zelf al zei met vuisten in de lucht. En schreeuwen hier op het Malieveld in Den Haag.

Ferry: Precies. Maar verzet kan ook gewoon weerstand zijn, blijven staan.

Dik: Precies, precies. En wat bijzonder daaraan is, is dat het niet de held van de revolutie is.

Dik: Maar het is eigenlijk gewoon een havenarbeider. Hij heeft ook een dikke buik, net zoals ik.

Dik: Het is helemaal geen ideale figuur. Het is geen Griekse god.

Dik: Nee, het is gewoon een hele gewone man.

Dik: En die staat daar gewoon en die doet dat.

Marjolein: Het is een aanrader om naar te luisteren. Wil je dat? De link staat in de beschrijving.

Marjolein: We gaan nu naar de pauze en zo zijn we terug bij Tim over zijn favoriete museum.

Voice-Over: Heb jij een visuele beperking en ben jij tussen de 18 en 35 jaar oud en wil

Voice-Over: jij cultuursnuiven in de natuur?

Voice-Over: Dan is hier een leuke uitgaanstip voor aankomende zomer.

Voice-Over: Aysegul Karaca organiseert samen met Oerol Festival op Terschelling het tastbare taalweekend.

Voice-Over: Van 20 tot en met 23 juni verblijf je in een Stayokay.

Voice-Over: Je maaltijden zijn inbegrepen, maar ook je tandem, je festivalbandje en twee

Voice-Over: voorstellingtickets naar keuze.

Voice-Over: Er worden meet and feels en audiodescriptie aangeboden bij een aantal voorstellingen.

Voice-Over: Dus wacht niet langer en boek jouw Oerol Festival arrangement via de link in de beschrijving.

Voice-Over: Het aantal plaatsen is beperkt, dus wees er snel bij.

Voice-over: Kijk op leefjeuit.nu/oerol

Voice-Over: Zometeen gaan we verder.

Voice-Over: Snel verder met Leef je Uit.

Marjolein: Nou dan gaan we nu terug naar jouw favoriete museum, Museum Arnhem.

Marjolein: Je had net al heel erg mooi even verteld wat jou daar aanspreekt.

Marjolein: En hoe is het bij hun geregeld qua fysieke toegankelijkheid?

Tim: Ik heb een beetje een mixed gevoel erbij, maar wel in the end positief toch ook.

Tim: Omdat Museum Arnhem is helemaal gerenoveerd, het gebouw.

Tim: En als je kijkt naar de hoofdingang, dan zit daar zo'n in mijn ogen steile helling voor.

Tim: Waarna je direct een 90 graden bocht moet maken.

Tim: Ik voel me daar nooit heel erg veilig bij.

Tim: Dus dan is een andere optie om via het restaurant van het museum naar binnen

Tim: te gaan. Wat op zich prima mogelijk is.

Tim: Alleen dan heb je het wel dat je als rolstoelgebruiker niet via de, aanhalingstekens,

Tim: normale ingang naar binnen kan.

Marjolein: Ja, ik snap wat je bedoelt. Dus de steile helling is te stijl. Die voelt onveilig.

Marjolein: Die is misschien ook wel echt onveilig. Dus je kan wel op een andere manier.

Marjolein: Maar dat is niet inclusief natuurlijk.

Tim: Precies.

Marjolein: Hoe gaan ze daar met jou om? Als je daar binnenkomt, de dienstverlening.

Tim: Die is heel erg goed. Als de deur van het restaurant naar binnen toe niet open staat.

Tim: Dan is er gelijk iemand om die open te doen.

Tim: Want die is helaas niet automatisch.

Tim: En ja, ik word gewoon geholpen door het restaurant naar de Bali om een ticket

Tim: te kopen. En om mijn jas weg te hangen.

Tim: Ik kan mijn jas gewoon aangeven aan iemand. En er is altijd wel iemand die hem

Tim: even voor mij kan weghangen. Of als ik weg ga, weer aan kan doen.

Tim: En ook als ik in de zaal vragen heb of er is iets.

Tim: Er is altijd wel een suppoost die mij dan kan helpen.

Tim: Ik voel me daar echt welkom.

Marjolein: KUn jij ons heel even ons kort meenemen in de collectie en wat je daar zo in aanspreekt?

Tim: De collectie die heeft altijd veel te maken met actualiteit.

Tim: Dingen die nu spelen of dingen die gespeeld hebben en hoe dat nu eraan toe gaat.

Tim: In Nederland of in de wereld is ook veel Afrikaanse kunst dat ik laatst heb

Tim: gezien bij Museum Arnhem.

Tim: Maar ook bijvoorbeeld Nederlandse schilders van vroeger, die ook daar een plek hebben.

Tim: Ik moet opeens denken aan een oudere tentoonstelling die ik anderhalf jaar geleden

Tim: volgens mij bij Museum Arnhem heb gezien, die ging over queer zijn.

Tim: Dus mensen die niet in het normaal van Nederland behoren en die helemaal zichzelf

Tim: zijn. En daar was een tentoonstelling rondgebouwd.

Tim: En je moet ook maar als museum het lef hebben om dat te laten zien.

Tim: Omdat het niet altijd zo geaccepteerd is.

Tim: Maar in Arnhem, daar is dat dus wel zo gelukt.

Tim: En dat vind ik ook echt een hulde voor Museum Arnhem. Dat zij dat blijkbaar aandurven om te doen.

Tim: En dat hebben ze ook wel geweten. Want er is heel veel bezoek geweest op die tentoonstelling.

Marjolein: Ja, wat ontzettend goed. Ik heb er ook heel veel mooie berichten destijds over

Marjolein: gelezen, nu je dit noemt.

Marjolein: En wat je zegt, er is lef voor nodig. En het is gewoon ook echt een voorbeeld van inclusie.

Marjolein: En ja, het is eigenlijk een beetje preken voor eigen parochie,

Marjolein: denk ik. Maar eigenlijk zou er geen lef voor nodig moeten zijn.

Marjolein: Het zou het gewoon vanzelfsprekend moeten zijn.

Tim: En tegelijkertijd, om nog even die eigen parochie erbij te pakken,

Tim: Door te doen wat Museum Arnhem doet, is zij juist heel breed inclusief.

Tim: Zij zien een heleboel verschillende groepen, of misschien ook minderheidsgroepen.

Tim: Zowel gehandicapten als bijvoorbeeld ook queer personen.

Marjolein: Ik moet er zelf nog naartoe. Dat geef ik ook eerlijk toe.

Marjolein: Hoe is het voor mensen met een visuele beperking? Is daar voor mij ook iets

Marjolein: te... Ik praat gewoon over zien...

Tim: Ja, of te voelen.

Marjolein: Is er iets te voelen?

Tim: Ja, bij Museum Arnhem proberen ze alles te prikkelen.

Marjolein: Wat mooi.

Tim: Door te werken met stoffen, door te werken met geuren af en toe.

Tim: Per tentoonstelling hangt het er van af wat ze eraan doen.

Tim: Wat ik heel goed vind aan Museum Arnhem is hoe zij bij kunst details naar voren brengen.

Tim: Als je kijkt, ieder museum heeft wel bordjes bij de kunst waar dingen op uitgelegt staan.

Tim: Die bordjes bij Museum Arnhem zijn echt geschreven op zo'n manier dat ook mensen

Tim: die moeite hebben met taal het gemakkelijk kunnen lezen.

Tim: En nou ben ik niet iemand die zelf moeilijkheden heeft mijn taal.

Tim: Maar als iets op een toegankelijke wijze geschreven is, het leest toch fijner.

Tim: En dat merk je toch ook als ander persoon.

Tim: En dat is gewoon heel erg fijn.

Tim: Daarnaast net zoals de layout, de lettertypes die ze gebruiken.

Tim: Alles is gewoon op een fijne manier.

Marjolein: Wat mooi, ja. Ik heb zelf ook wel die ervaring, hoor. Met begrijpelijk taal.

Marjolein: eigenlijk voor veel meer mensen fijn.

Tim: Kijk, als je oude kunst hebt en daarnaast moet je nog moeite doen...

Tim: Om überhaupt te lezen van wat het nou eigenlijk is... dan ben ik gewoon afgehaakt.

Marjolein: Ja, dat snap ik. Dus het gaat inderdaad echt even over... hoe wordt deze oude kunst gepresenteerd?

Marjolein: En als je dan ook nog hele moeilijke, zware teksten gaat hebben...

Tim: Precies! En zowel door die bordjes als ook door de suppoosten, die ook er alles over

Tim: weten en met liefde delen.

Marjolein: Wat leuk. Dus daar kun je eigenlijk ook alles aan vragen wat je wil weten.

Tim: Zeker! En ze weten het ook gewoon.

Marjolein: Kun je ons meenemen in jouw favoriete kunstwerk?

Tim: Dat kan ik zeker. Al heb ik wel moeite erin te kiezen. Ik ga het toch doen.

Marjolein: Ja, heel goed.

Tim: Het was een tentoonstelling over Afrikaanse kunst.

Tim: Ja. En wat tentoongesteld was, dat was iets wat nog het meeste leek op een kokosnoot.

Tim: En achter die kokosnoot die daar stond, op een soort bedje van kijk eens hier een kokosnoot.

Tim: Daar stond een videoscherm achter waarop je een Afrikaanse persoon zag in Afrika

Tim: die bezig was met een soort van muziek te maken met die kokosnoot.

Tim: Dus je zag, dat gaf...

Tim: Een heleboel dimensies. Je zag het voorwerp zelf.

Tim: Maar je zag ook direct hoe het in gebruik was.

Marjolein: Dus je zag het voorwerp zelf en je zag dus diegene het instrument bespelen. Hoorde je dat ook?

Tim: Zeker. Je werd helemaal erin meegenomen.

Tim: En alle zintuigen werden gewoon geprikkeld. En dan krijg je een soort ervaring

Tim: over je die je niet meer vergeet.

Tim: En dan wil je dus weer terugkomen naar Museum Arnhem. En daar wordt iedereen natuurlijk blij van.

Marjolein: Nou, wat ontzettend mooi. En wat jou dus daar echt het meest aansprak was met

Marjolein: alle zintuigen, dat je helemaal geprikkeld werd.

Tim: Ja, en je hoorde ook gewoon dus echt die tonen van het instrument.

Tim: Die hoorde je gewoon door de ruimte schallen. Niet te hard, maar gewoon, je hoorde het goed.

Tim: En dat was gewoon onvergetelijk.

Marjolein: Nou, ontzettend mooi. Heb je je kunnen uitleven?

Tim: Ik heb me zeker kunnen uitleven en ik blijf mij ook uitleven daar,

Tim: want het museum blijft mij prikkelen met mooie tentoonstellingen die ik soms

Tim: helemaal niet verwacht.

Tim: En dan denk ik ook van soms, wat is dit nu weer?

Tim: Maar dan ga ik gewoon en dan verras ik mezelf weer met hele nieuwe dingen die

Tim: heel interessant en leuk blijken te zijn.

Marjolein: Echt ontzettend mooi. Tim, dank je wel voor dit hele mooie gesprek.

Tim: Ja, heel graag gedaan. En blijf vooral luisteren naar deze mooie podcast.

Marjolein: Nou, dat vind ik nog een mooiere afsluiting. Blijf vooral luisteren en word

Marjolein: ook vriend van Leef je Uit.

Marjolein: Leuk dat je luisterde naar Leef je Uit. De podcast is geproduceerd door FERRY.FM.

Marjolein: En gepresenteerd door mij, Marjolein van den Broek.

Marjolein: Abonneer en beoordeel ons via je favoriete podcast-app. En kijk op leefjeuit.nu.