S1E19 Relaxed Performance Disney Frozen: Prikkelvriendelijk en vol emotie

Lucas: Als dat gebeurt, zou je jullie dan willen overwegen of Laura die voorstelling mag spelen?

Lucas: Want tot nu toe hebben we eigenlijk altijd gedacht dat Jasper nooit zijn zusje

Lucas: echt live op het toneel zou horen.

Lucas: Maar misschien is er dan nu toch een kans dat hij daar gewoon een keertje bij kan zijn.

Marjolein: De podcast die jouw wereld opent voor eindeloos plezier.

Marjolein: Dit is Leef Je Uit. Leef Je Uit!

Marjolein: Vandaag gaan we het hebben over de relaxed performance bij Disney's Frozen The Musical.

Marjolein: Jasper is 12 jaar en heeft een meervoudige beperking.

Marjolein: Zijn zusje Laura is 9 jaar en speelt de rol van Anna in Frozen.

Marjolein: Jasper kan normaal niet naar het theater omdat hij last heeft van de prikkels

Marjolein: en het moeilijk vindt om stil te zijn.

Marjolein: Door de relaxed performance kon Jasper samen met zijn ouders en zijn broer Max

Marjolein: naar zijn zusje op het podium kijken.

Marjolein: En Lucas en Marit, de ouders, gaan ons hier alles over vertellen.

Marjolein: Leuk dat jullie er zijn.

Marit: Dankjewel, leuk dat we er mochten zijn.

Lucas: Wat misschien wel belangrijk is om nog even te zeggen is dat,

Lucas: ondanks dat Jasper nu 12 jaar oud is, heeft hij een ontwikkelingsleeftijd van ongeveer twee jaar.

Marit: Nou heeft Jasper best wel een verbaal. Komt hij best wel een stuk hoger uit dan die twee jaar.

Marit: Dus ik denk dat die verbaal zat die laatste test rond de vijf.

Marit: Maar dan hebben we het echt over taalproductie. En dat is dan weer niet in verhouding.

Marit: Niet in balans met zijn verstandelijke vermogens. Dus hij kan heel veel zeggen. Heel veel vertellen.

Marit: Maar inhoudelijk is het misschien niet altijd heel adequaat.

Lucas: Daarom is ontwikkelingsleeftijd ook een beetje een moeilijk woord.

Lucas: Omdat hij in sommige dingen inderdaad gewoon best wel laag is.

Lucas: En andere dingen, dat hij eigenlijk gewoon best wel goed kan aangeven wat hij

Lucas: wil. En ons elke keer verrast.

Marit: Ja, Jasper heeft ook heel veel humor. Dus dat is...

Marjolein: Dat is echt hilarisch.

Marit: Hij kan bijvoorbeeld, als hij op een bepaalde plek wil zitten, op een stoel of zo.

Marit: En iemand anders zit daar, dan loopt hij er naartoe. En dan pakt hij het handje

Marit: en dan zegt hij, kom, kom. En dan moet je meelopen.

Marit: En dan brengt hij een heel eind verder weg. En dan rent hij graag terug naar

Marit: die stoel en dan gaat hij erop zitten. Dat is echt typisch Jasper.

Marit: En dan lacht hij ook, moet hij heel hard lachen. Hij weet ook dat hij grappig is.

Marit: Dat is echt, dat is wel heel, ja, dat zie je toch wel niet zo vaak bij kinderen

Marit: van dat niveau. Dus dat is echt wel heel bijzonder.

Marjolein: Wat ontzettend mooi.

Marjolein: Ik denk ook echt heerlijk voor jullie. Om 'm dan zo te horen lachen.

Marit: Heerlijk. Ja, want weet je de verwachting voor Jasper was echt heel slecht.

Marit: Toen de tijd, Jasper is met negen weken ziek geworden. En toen heeft hij een

Marit: hersenbeschadiging opgelopen.

Marit: En toen werden wij eigenlijk geadviseerd om niet levensreddend meer te handelen.

Marit: Zo. Omdat hij zo laag zou zijn en geen kwaliteit van leven is benoemd.

Marit: En dat voelde voor ons op dat moment eigenlijk al niet passend.

Marit: Wat wij zagen was, we zagen toch nog wel echt wel dat Jasper er nog wel was.

Lucas: Dat we zagen dat hij reageerde op muziekjes die we in zijn ziekenhuiskamer aanzetten.

Lucas: Dus dat hij daar naar opkeek en dat hij echt leek te luisteren.

Lucas: En toen dachten we, want Marit heeft in de musicalindustrie gewerkt zelf.

Lucas: Ik heb ook een geluid en muziekopleiding gedaan.

Lucas: Toen dachten we van nou ja, als dit kind van zingen houdt en van muziek houdt,

Lucas: dan kunnen we hem wel een en ander bieden.

Lucas: En dan zijn er dingen die hem gelukkig kunnen maken.

Lucas: En dat is eigenlijk wel een beetje de leidraad in zijn leven,

Lucas: om maar een soort van bruggetje naar Frozen ook te maken.

Lucas: Want hij heeft al die nummers van Laura tijdens het auditeren,

Lucas: die kende hij uit zijn hoofd en ze konden samen zingen en dat soort dingen.

Lucas: Hij is echt heel erg bij dat proces betrokken geweest.

Marit: Ja, zelfs een tweestemmigheid.

Marit: Er zit een tweestemmigheid in het liedje... wat Anna en Elsa samen zingen, de meisjes.

Marjolein: Zullen wij een sneeuwpop maken?

Lucas: Nee, in een tikkeltje van jou.

Marjolein: Oh ja, dat is...

Marit: Als ze de sneeuwpop ook daadwerkelijk maken.

Marjolein: Als ze die gaan maken, ja. Nu weet ik welke je bedoelt.

Marit: Er zit een tweestemmigheid in die Laura natuurlijk moest aanleren.

Marit: Want de Anna's die moeten eigenlijk de wat lastigere partij zingen.

Marit: Dus daar moest ze wel eventjes wat voor doen.

Marit: Maar Jasper die zingt dan rustig gewoon de eerste stem. En dan konden ze het samen.

Marjolein: Oh, wat mooi zeg. Dus hij kon ook echt lekker thuis met zijn zusje helemaal meespelen.

Marjolein: En hij heeft dus eigenlijk ook wel de muzikaliteit helemaal meegekregen.

Marit: Hij heeft absoluut de muzikaliteit van zijn vader. Dat is echt...

Marit: Jasper kan echt super zuiver zingen als hij wil. Hij kiest er ook heel vaak

Marit: voor om hele gekke stemmetjes op te zetten.

Marit: En dat je denkt, joh, waarom? Maar hij kan echt heel zuiver zingen.

Marit: En dat is echt ook geluidjes nadoen.

Marit: En je weet gewoon, als hij een geluidje nadoet, dan weet je op een bepaald moment ook wat het is.

Marit: Dan hoor je, oh, dit is het centrifuge van de wasmachine. Oh, echt?

Marit: Of de bron van de stofzuiger.

Marit: Maar het is, ja, dat doet hij dan echt zo intens goed. Nou, dat is gewoon knap.

Lucas: Dat soort van het, nou ja, ik wil niet zeggen pijnlijk. Maar mijn opleiding

Lucas: die ik oorspronkelijk begonnen ben is sound designer.

Lucas: Dus het ontwerpen van geluidseffecten voor games onder andere.

Lucas: En je ziet gewoon in alles aan Jasper dat hij in zijn hoofd gewoon een en al

Lucas: sounddesigner is. Wauw. Dat potentieel wat daarin zit, denk ik van ja.

Marjolein: Ja.

Lucas: Maar ik ben heel trots op dat hij dat wel echt gewoon inderdaad nog met zich mee kon brengen.

Marit: En hoeveel plezier hij eraan beleefd.

Marjolein: Ja.

Lucas: Hij is echt een geluidemakertje.

Marjolein: Ja, wat mooi.

Marjolein: En je hebt natuurlijk ook wel af en toe dat het confronterend is.

Marjolein: En aan de andere kant, wat jullie ook al heel mooi zeiden, dat hij jullie ook heel erg veel verrast.

Marjolein: En Laura is dus negen.

Marjolein: En zij is dus echt met musicals bezig, zeg maar. Kunnen jullie daar wat over vertellen?

Lucas: Laura is altijd een soort van clountje geweest. Dat heeft ze dan weer meer van de moeder, denk ik.

Lucas: We hebben ook nog opnames van lang geleden dat ik achter de piano zat.

Lucas: En dat de liedjes aan het verzinnen was, dat heeft ze altijd al gedaan.

Lucas: En daarna is dansen daarbij gekomen.

Lucas: Ze heeft ook op dansles specifiek gezeten, maar ze zit ook vast op de theaterschool

Lucas: hier in Almere, wat ze hartstikke leuk vindt.

Lucas: En ja, die hele auditie bij Frozen, dat is een beetje uit de hand gelopen,

Lucas: als we heel eerlijk zijn.

Lucas: Want we hadden gehoord dat wat mensen uit haar theatergroep ook auditie gingen doen.

Lucas: En we dachten van, nou ja, ook een beetje vervelend als Laura achteraf hoort dat dat er was.

Lucas: Dus laten we d'r een keertje kennis maken met wat auditeren nou is.

Lucas: Dus dan doen we een ronde. En dan krijgen ze die afwijzing. En dan weten ze hoe dat voelt.

Lucas: En dan kan ze dat meenemen voor in de toekomst. En kijken hoe dat is.

Lucas: Maar die afwijzing kwam dus niet.

Lucas: Die kwam steeds niet. En dan kwamen we weer een ronde verder.

Lucas: En toen gingen we toch ook inderdaad even met de theaterschool in gesprek.

Lucas: Van joh, hoeveel zorgen moeten we ons maken? Want het is toch wel heel druk

Lucas: allemaal natuurlijk. Met die repetities en steeds naar Scheveningen.

Lucas: Toen zei ze van, nou ja, ik denk dat je best een beetje zorgen kan maken.

Lucas: Want het is wel helemaal het typetje daarvoor. En we denken, oh jee.

Lucas: En goed, die repetitieperiode is dan dus ook best wel heftig.

Lucas: Een paar weken achter elkaar zit je echt wel veel in Scheveningen.

Lucas: Maar nu met het spelen en vooral nu er weer een tweede groep ook bij is gekomen

Lucas: van Anna's en Elsa's, valt dat heel erg mee en legt het niet zo'n enorme druk op het gezin.

Marit: Nee, helemaal niet. Nou weet je, de grap is, ik kom zelf natuurlijk uit de theaterwereld

Marit: en ik heb bijna alleen maar producties gedaan met kinderen erin.

Marit: Dus Sound of Music en Annie.

Marit: Dus ja, maar de grap is dat ik dus die kinderen die dan met jou op toneel staan,

Marit: die zijn al helemaal, ja die hebben al heel lang gerepteerd en die zijn echt super goed.

Marit: En ik keek naar Laura en ik dacht, nou weet je, ze kan wel wat,

Marit: maar ze is daar nog niet. Dus we hoeven ons geen zorgen te maken.

Marit: Ze kan die auditie wel doen. En ik heb daar gewoon niet zo bij stilgestaan...

Marit: Dat ze na zo'n repetitieperiode... en zo'n auditieperiode...

Marit: Want het was echt wel van november tot februari of maart of zo.

Marit: Gewoon niet bij stilgestaan hoeveel zo'n kind nog gaat groeien.

Marit: En wat ze er allemaal uit kunnen halen. Dus ik heb me daar een beetje op verkeken.

Marit: En het is een beetje gek, want je wil...

Marit: Je wil inderdaad tegen je kind zeggen van ga maar lekker auditie doen.

Marit: En het is allemaal wel prima.

Marit: Maar achteraf vind ik het wel heel belangrijk dat ze dit dus kan doen.

Marit: Als je een kind als Jasper krijgt, dan ga je jezelf vertellen.

Marit: Ik ga niet de hele tijd tegen mijn andere kinderen zeggen.

Marit: Nee, dat kan niet, want Jasper dit en Jasper dat. Je wil ze niet de beperking

Marit: van je andere kind opleggen.

Marit: En daar zijn we altijd heel bewust mee bezig geweest. En desondanks gebeurt

Marit: dat toch. Want dat is gewoon eigenlijk niet te voorkomen.

Marit: En dat kan heel klein zijn van we gaan niet deze vakantie. We blijven in Nederland.

Marit: Want voor Jasper is het niet te doen om te gaan vliegen.

Marit: En dat kan ook groot zijn. Want we hebben ook slechte periodes gehad.

Marit: Waarin ik moest zeggen nou jongens als je nog iets van mij wil.

Marit: Moet je het nu doen. Want over tien minuten komt Jasper met de bus terug.

Marit: En dan kan ik helemaal niks meer voor jullie betekenen.

Marit: Dus die periodes heb je ook. Dus het is zo fijn om nou eens een keer gewoon

Marit: tegen Laura te kunnen zeggen. ja, jij gaat auditie doen en oh,

Marit: je wordt het nou, dan gaan we er zorgen dat het kan.

Marit: En gelukkig heel veel familieleden en vrienden die ons daarin indien nodig hebben

Marit: gesteund en willen steunen.

Marit: Zodat ze ook eens een keer, dat we ook eens ja kunnen zeggen.

Marit: Want ja, dat is niet zo vanzelfsprekend.

Marjolein: Nee, wel heel erg mooi dat jullie daar ook zo bewust van zijn.

Marjolein: Want ik snap, sowieso is een gezin met drie kinderen natuurlijk heel mooi,

Marjolein: maar kan dat ook heel pittig zijn? Dat vond ik al met twee.

Marjolein: En helemaal als je natuurlijk ook nog een kind met een beperking hebt.

Marjolein: Wat ik heel erg hoor in jullie verhaal. En wat me ook gewoon echt raakt.

Marjolein: Is gewoon jullie liefde. En ik vind het voor je gezin, voor elkaar.

Marjolein: En ik vind het zo ontzettend mooi. Ja, wat jullie allemaal dan doen hierin.

Marjolein: En dat ik denk, ja Laura gewoon nu van ga die auditie maar doen.

Marjolein: En zie maar hoe ver je komt.

Marjolein: En ze is nu gewoon Anne geworden. Ja, dat is natuurlijk ook echt wel een droom,

Marjolein: zeg maar, maar het vraagt ook veel.

Lucas: Het is een droom waarvan Laura in het begin helemaal niet eens wist dat ze hem had.

Lucas: Het is de eerste auditie die ze ooit gedaan heeft.

Lucas: Een deel van de droom is inderdaad de voorstelling. Een ander deel is het feit

Lucas: dat je zo volwassen achter de schermen... ook met de rest omgaat en behandeld

Lucas: wordt. Dat vindt ze helemaal leuk.

Lucas: Maar ook, ze heeft een van haar hartsvriendinnen daar gevonden.

Lucas: En dus een deeltje van de voorstelling is, of van de ervaring is het spelen.

Lucas: En de andere, het andere deeltje dat zie je niet eens. Want dat gebeurt,

Lucas: het speelt zich allemaal achter het scherm af.

Lucas: Dus ze heeft heel lang ook met Noah dan, die is nu tijdelijk gestopt.

Lucas: Dat was haar Elsa al die tijd. En die hebben, na elke foto die je ziet,

Lucas: dan zijn ze aan het knuffelen.

Lucas: En dan spreken ze ook af en ze zijn hier thuis met een open internetsverbinding.

Lucas: Aan het kleuren met elkaar en zo.

Lucas: Dus dat is zo'n hechte periode voor al die meiden.

Lucas: Maar natuurlijk specifiek het meisje waar je mee samenspeelt.

Lucas: Het is heel intens, omdat bij een voorstelling als Frozen...

Lucas: Dat er ook echt maar twee kinderen zijn.

Lucas: Je hebt heel veel andere voorstellingen waar die kindercast veel groter is.

Lucas: Maar hier zijn die meiden echt op elkaar aangewezen. Dus dat heeft ook echt

Lucas: wel de sporen achtergelaten.

Marjolein: Fantastisch hoor. ... Hoe ziet jullie favoriete dagje uit eruit?

Marit: Een favoriet dagje uit met het hele gezin. Dat zou dan naar een pretpark zijn.

Marit: Eentje met veel achtbanen. En dan eentje waar ook Jasper in kan.

Marit: Dat is natuurlijk niet helemaal vanzelfsprekend.

Marit: Het kan niet te hard gaan. En hij moet er ook veilig in en uit kunnen klimmen.

Marit: Maar dat is echt ideaal. Zeker eentje waar zo'n boomstam ride is met water.

Marit: Dan hebben wij echt een topdag met het hele gezin.

Marjolein: Nou Jasper is dus als ik het zo hoor ook echt wel een daredevil.

Marjolein: En geldt dat ook voor zijn ouders en broertje en zusje?

Lucas: We hebben één foto die gemaakt is in de boomstammen. Ja.

Lucas: Waarbij zeg maar zo'n camera die hangt op het moment dat je bij dat steile deel naar beneden gaat.

Lucas: En dan zie je zeg maar de rest van het gezin heel angstig kijken met zijn ogen

Lucas: dichtgeknepen. En daar zit Jasper echt helemaal met een big smile.

Lucas: Dus ik denk dat dat wel vooral bij hem te vinden is.

Marit: Ik denk dat Jasper nog wel het meest daarvan houdt.

Marjolein: Nou, wat super stoer. Dus hij is eigenlijk, kunnen we wel zeggen,

Marjolein: dan het stoerste van het gezin. In dit geval dan,

Marit: Hè? Eigenlijk wel.

Lucas: Ja, hij gaat heel onbevangen allemaal situaties in.

Marjolein: Misschien een beetje een gekke vraag wel, maar omdat die prikkels natuurlijk

Marjolein: best wel heftig binnenkomen.

Marjolein: Mijn associatie bij pretparken en kermis bijvoorbeeld zijn heel veel prikkels. Hoe gaat hij daarmee om?

Marit: Nou, dat klopt natuurlijk wel. Nou houdt Jasper ergens ook juist wel van prikkels.

Marit: En hij beslist zelf een beetje wat hij wel en niet aan kan of zo.

Marit: En hij geeft ook wel aan wanneer het hem teveel is.

Marit: Wat voor Jasper gewoon heel erg helpt is dat hij... Hij kan namelijk best wel redelijk lopen.

Marit: Niet heel lang, maar hij zit ondanks dat toch vaak dat soort dagen...

Marit: De hele dag in een rolstoel en met een hesje om.

Marit: En dat geeft hem toch heel veel veiligheid en rust.

Marit: En dan kan hij eigenlijk in zijn rolstoel een beetje instorten...

Marit: Eigenlijk als dat nodig is.

Marit: En dan op die manier komt hij zijn daggoed door.

Marit: Maar ja, soms vindt hij juist hele heftige prikkels dus ook heel erg fijn.

Marit: Maar inderdaad, het is een zoektocht. En we moeten elke keer weer bepalen van

Marit: gaat dit iets zijn wat hij leuk vindt of aan kan.

Marit: En soms vergissen we er ons in. Of dan, ik hoor mezelf ook wel zeggen.

Marit: Oh, als hij nou toch even een kant zou geven. Dan zou hij doorhebben hoe leuk

Marit: dit voor hem is. Maar ja, dat kunnen wij niet voor hem bepalen.

Marit: Hij moet het wel echt zelf aanvoelen of het iets voor 'm is of niet.

Marjolein: Dan gaan we zo denk ik naar jullie uitje. Nou, we kunnen wel zeggen een uitje met een grote u.

Marjolein: En ja, echt heel mooi. Maar dan gaan we eerst even naar de pauze.

Marjolein: Leef je uit! Dan gaan we nu terug naar Marit en Lucas.

Marjolein: Zouden jullie ons mee willen nemen in wat jullie met jullie mooie gezin hebben gedaan?

Lucas: Helemaal in het begin waren wij ervan op de hoogte dat er zoiets bestond als

Lucas: een relaxed performance.

Lucas: En er was geen sprake van dat het op dat moment nog bij Frozen zou gebeuren.

Lucas: Maar een relaxed performance hadden we gehoord in wat ook een video geloof ik

Lucas: uiteindelijk op YouTube al gezien.

Lucas: Was een voorstelling die eigenlijk open was voor iedereen.

Lucas: Voor mensen die normaal gesproken niet zo makkelijk naar een theatervoorstelling kunnen.

Lucas: En wat dat dan betekende... was dat onder andere de lichten...

Lucas: Wat in de zaal wat meer aan zouden blijven.

Lucas: Dat het geluid wat zachter stond. Dat er ruimtes waren. Prikkelarme ruimtes.

Lucas: Dat mensen konden rondlopen.

Lucas: En geluid maken. Vanuit het publiek.

Lucas: En...

Lucas: Op een gegeven moment raakte ik aan de praat met de geluidstechnicus van Frozen.

Lucas: En die vertelde me uiteindelijk dat ze daarmee bezig waren.

Lucas: En dat het misschien ging gebeuren. En toen ben ik gelijk, ons contact met Frozen

Lucas: gaat via de kinderbegeleider.

Lucas: Gelijk gezegd van, joh, als dat gebeurt, zou je jullie dan willen overwegen

Lucas: of Laura die voorstelling mag spelen?

Lucas: Want tot nu toe hebben we eigenlijk altijd gedacht dat Jasper nooit zijn zusje

Lucas: echt live op het toneel zou horen.

Lucas: Maar misschien is er dan nu toch een kans dat hij daar gewoon een keertje bij

Lucas: kan zijn onder die speciale omstandigheden.

Lucas: En na een tijdje niks gehoord en uiteindelijk bleek inderdaad dat ze dat gingen doen.

Lucas: Of Laura dat wilde spelen en daar zijn we natuurlijk gelijk bovenop gedoken van ja, ja, ja.

Lucas: En zo kwam het dus dat wij uiteindelijk als gezin, dat we normaal dus nooit doen

Lucas: eigenlijk, maar met z'n allen naar een voorstelling konden met Jasper erbij.

Lucas: En dan ook nog een keer een voorstelling waar zijn eigen zus in meespeelde.

Marit: En Max erbij.

Marit: Max moest daar vrij voor school van hebben en dat mocht gelukkig onder deze omstandigheden.

Marit: En dat is ook wel interessant, want Max en Laura zelf ook hebben bij ADHD.

Marit: En voor Max is zo'n voorstelling uitzitten ook lastig. Dus eigenlijk valt hij

Marit: ook gewoon onder de doelgroep.

Marit: Dus in die zin was het voor Max ook heel fijn... om het op deze manier te kunnen ervaren.

Marjolein: Dus dit was echt een keer met het hele gezin naar het theater.

Marit: En normaal gesproken gaat een van ons twee met Laura mee...

Marit: Blijft de ander bij Jasper en Max? Of heel zelden kunnen we met z'n tweetjes.

Marit: En dan hebben we oppas nodig. En dan moeten we zorgen dat we snel weer terug

Marit: gaan. Ook om die dan weer af te lossen. En nu waren we gewoon met z'n vijven naar het theater.

Marit: Konden daarna ook nog even ergens wat gaan eten met z'n vijven.

Marit: Dus dit was echt voor ons een heel uitzonderlijk uitje.

Lucas: Ja. En het is ook echt nodig gebleken dat we inderdaad die mogelijkheid hadden.

Lucas: Want inderdaad Jasper trok de scènes met Laura prima. Dat vond hij helemaal

Lucas: geweldig. En dan was hij ook aan het meeluisteren.

Lucas: Maar het is natuurlijk best wel een lange voorstelling. En nogmaals,

Lucas: Jasper, zijn ontwikkelleeftijd is niet zo hoog als zijn echte leeftijd.

Lucas: Dus inderdaad op een gegeven moment ben jij, Marit, met Jasper gaan lopen.

Lucas: Misschien kun je daar...

Marit: Er was natuurlijk best wel veel geluid in de zaal.

Marit: En dat was prima. Dat mag bij deze voorstelling. Alleen het verschil was dat

Marit: Jasper op een bepaald moment geluid begon te maken als weg en klaar.

Marit: En dan is het niet geluid omdat hij aan het genieten is van een voorstelling.

Marit: En dan mag je, want als hij dan geluid zou hebben gemaakt, zou ik lekker met

Marit: hem zijn blijven zitten.

Marit: Maar hij wilde gewoon even weg. En dat kon ook gewoon. Dat is niet storend en je wordt geholpen.

Marit: Ik vond ook dat het Circus Theater en Stage Entertainment hebben het ook heel

Marit: erg goed aangepakt. Dat was heel netjes.

Marit: En we voelden ons ook echt heel

Marit: erg welkom. Dus wij konden gewoon de zaal verlaten wanneer we dat wilden.

Marit: En ik wist natuurlijk precies wanneer de leuke stukjes zaten die wel leuk voor

Marit: Jasper waren. Dus dan kwam ik weer even terug.

Marit: Dus Jasper heeft alles mee kunnen krijgen wat voor hem echt leuk en relevant was.

Marit: En zonder dat iemand daar last van had, konden wij daarna gewoon rustig de zaal verlaten.

Marit: En gewoon in de faillier even wachten. En dat was een oplossing die voor ons perfect was.

Marit: En ik zag nog wel meer mensen die de zaal even moesten verlaten tijdelijk.

Marit: En sommigen die gingen daarna weer terug. En voor sommigen was het toch iets te veel.

Marit: Maar die zouden het anders nooit hebben kunnen ervaren.

Lucas: Maar dan weet je dat ook dat het zo is. Want dat heb je een keer kunnen uitproberen.

Marit: Ja precies. Maar goed, normaal zouden we dat met Jasper absoluut niet gedaan hebben.

Marit: Ik zou me doodgeschaamd hebben als hij zoveel geluid zou maken bij een reguliere

Marit: voorstelling. Daar zou ik al bijvoorbeeld niet aan begonnen zijn.

Marjolein: Nee, dat begrijp ik. Maar ik vind het zo mooi wat je zegt. Ik zit hier echt

Marjolein: helemaal met kippenvel naar jullie te luisteren.

Marjolein: Hoe was het voor Laura dat jullie met z'n vieren in de zaal zaten?

Marit: Nou, heel bijzonder. Wij kregen een berichtje van de kinderbegeleidster.

Marit: Want Laura die heeft de opening van de voorstelling is ongeveer kwartier.

Marit: En daar zijn de meisjes alleen maar, alleen de meisjes, de kleine meisjes in beeld.

Marit: En zodra Laura klaar was en afliep, moest ze heel hard huilen.

Marit: En dat was niet van verdriet, maar dat was echt van blijdschap en van spanning.

Marit: Want ze wilde dit zo graag. Ze wilde zo graag een keer voor haar broertje spelen.

Marit: En ze had hem ook gehoord. Ja, ze had hem ook gehoord. We zaten heel dicht bij

Marit: het toneel. Dus het was ook wel, dat kan zeker.

Marit: En hij maakte ook zeker geluid. Maar ze heeft dat heel intens ervaren.

Marit: En dat was voor haar echt, er kwam echt een beetje ontlading.

Lucas: Ik denk ook dat we op dat moment pas realiseerden hoe belangrijk het voor Laura ook was.

Lucas: Op zich wisten we wel dat ze het graag wilden. Maar dat was wel echt een heftige uiting.

Marit: Ja, precies. Ze hebben het overviel eigenlijk wel een beetje.

Marit: Hadden we het niet, want ze was er eigenlijk wel... Ja, ze is met alles altijd

Marit: nogal... Ze neemt het allemaal zoals het komt.

Marit: Ze is heel makkelijk daarin.

Marit: Dus ook dit ging eigenlijk heel soepeltjes.

Marit: Maar dat heeft wel erg veel indruk op haar gemaakt.

Marjolein: Ja, nee, dat snap ik. En ook die hele ontlading. Maar ook het feit dat jullie daar zitten.

Marjolein: Dat ze natuurlijk Jasper dan hoort.

Marjolein: Ik kan wel echt verklappen dat ze... Toen je dat net zei, kreeg ik gewoon tranen in mijn kunstoogen.

Marjolein: Dat kan ook. Ik vind het zo mooi.

Marjolein: Ik snap het zo goed. En ook als ouders wat het gewoon met je doet.

Marjolein: Ik begin nu bijna te janken, maar omdat ik het gewoon zo mooi vind.

Marjolein: En ook zo ontzettend mooi voor alle mensen in de zaal die dat dan eindelijk kunnen beleven.

Marjolein: Met degene die voor hun zo belangrijk zijn.

Marjolein: Die normaal gesproken niet naar het theater kunnen. Is het natuurlijk zo mooi.

Marjolein: En ik denk dat het daar vooral ook om gaat. Dat je je welkom voelt,

Marjolein: de ruimte, dat je kinderen mogen zijn wie ze zijn.

Marjolein: En dat je het echt samen met z'n vijven kan beleven. Daarna zelfs ook nog uit eten.

Marjolein: Ze hebben dus bij Frozen ook Earcatch Theater. Dat betekent audiodescriptie,

Marjolein: beeldbeschrijving voor blinde en slechtziende mensen.

Marjolein: En dan moet ik dit ook proberen te zeggen, zonder te janken.

Marjolein: Maar de laatste film, een van de laatste films die ik met mijn kinderen zag.

Marjolein: Dat was Frozen. Toen was ik nog zeer slechtziend. En nu heeft Frozen dus die

Marjolein: audiodescriptie, dus van Stage Entertainment The Musical.

Marjolein: En ben ik dus met mijn gezinnetje, hebben we dat ook echt samen kunnen beleven.

Marjolein: Dus ik snap zo goed dat jullie, weet je, het gaat vooral om het samen genieten.

Marjolein: Ja, hoe was het voor papa en mama om dit zo te beleven?

Lucas: Nou, de voorstelling zelf kende natuurlijk wel een beetje. Ja,

Lucas: die kun je dromen. Want ik weet niet hoe vaak we nu geweest zijn.

Marit: Inmiddels hebben we hem zo'n 20, zo'n 30 keer gespeeld.

Lucas: Ja, precies. Ik denk dat ik hem rond de, tegen de 20 keer wel gezien heb.

Marit: Ja, zoiets.

Lucas: Maar ja, goed. Dus dat deeltje kenden we. Maar het feit dat je gewoon ziet,

Lucas: ook alle social media eromheen ook, van de cast bijvoorbeeld.

Lucas: En iedereen daar, de mensen op de vloer waren zo hard hun best aan het doen om dit te laten slagen.

Lucas: En om dit iets moois te maken.

Lucas: En ik denk dat ik dat wel echt heel, dat raakte me wel echt.

Lucas: Zoveel mensen in de weer, om gewoon voor de mensen die misschien niet zoveel

Lucas: gaan teruggeven als dat je normaal uit een voorstelling terugrekt.

Lucas: Of teveel teruggeven qua geluid.

Lucas: Weet je, dat ze zich daar gewoon voor openstellen en zeggen oké,

Lucas: we weten wat hier gebeurt. En we gaan dit gewoon... Die waren echt ontroerd

Lucas: ook over wat daar gebeurde. Dat vond ik zo mooi.

Marit: De cast heeft het met zoveel liefde gedaan. Maar ook de mensen achter de schermen

Marit: en de mensen van het Circus Theater.

Marit: Daar heb ik ook nog best wel even een tijdje mee staan praten.

Marit: En ik weet dat zij... Het Circus Theater is namelijk best wel altijd al heel

Marit: erg welwillend met inclusief zijn.

Marit: Dus als je daar naartoe belt en zegt, joh, mijn kind kan de show wel zien,

Marit: maar mijn kind kan niet in de pauze tussen al die mensen zitten.

Marit: Dan gaan ze daar een plekje voor zoeken bijvoorbeeld.

Marit: Ze zijn echt wel altijd al heel erg behulpzaam.

Marit: Maar dit was overweldigend. Ze hadden heel erg veel mensen die dag in huis.

Marit: Zodat iedereen die geholpen moest worden, geholpen kon worden.

Marit: En alle aanpassingen in de badkamers waren de handblowers uitgezet.

Marit: Zodat die geen herrie maakten. En verlichting was aangepast.

Marit: En er was geen popcorn.

Marit: En er zijn ook vast nog een heleboel aanpassingen die ik dan niet eens zo bewust ervare.

Marit: Maar ze hebben er zo goed over nagedacht. En ze hebben zoveel mensen zo ontzettend

Marit: hard gewerkt om dit een succes te laten worden.

Marit: Met ook het doel natuurlijk dat dit opgepakt gaat worden door andere producenten.

Marit: Producenten, andere theaters.

Marit: Zodat er voor meer mensen, nog meer mensen... de mogelijkheid wordt gemaakt

Marit: dat zij naar het theater kunnen.

Lucas: De voorstelling was ook uitverkocht natuurlijk. Dus het is voor een eerste keer

Lucas: om dat uit te proberen. Dat zegt denk ik genoeg.

Marjolein: Dat zegt genoeg, precies.

Lucas: Er zijn absoluut heel veel mensen die dit heel graag willen.

Marit: En ik moest natuurlijk ook even afwachten of Jasper een okéën dag had.

Marit: Of dat ik me dood zou gaan schamen. En dat hij niet eens door Laura een stukje kon blijven zitten.

Marit: Dus dat was even spannend. Maar dat ging gelukkig dan wel echt heel erg goed.

Marit: Maar het was ook daarna wel een soort van...

Marit: Oké, nou hoe. Die spanning kan er weer af. Het was ook echt een hele spannende dag.

Marjolein: Ja, precies. Dus ook toen jullie gingen eten... was iedereen denk ik ook wel

Marjolein: een beetje moe van alles.

Marjolein: Zeker. Alle indrukken, maar ook al is het dan relaxed performance.

Marjolein: Maar toch ook natuurlijk heel veel mooie indrukken. Maar ook wel ontlading en spanning.

Marjolein: En ja, ik zou nog uren met jullie door kunnen praten.

Marjolein: Hebben jullie je uit kunnen leven met jullie mooie gezin?

Marit: Jazeker, we hebben ons heerlijk uitgeleefd.

Lucas: Ja, zeker. Dat was echt een dag die de boeken ingaat. De fotoboeken ook,

Lucas: want we maken elk jaar een fotoboek. Oh, wauw.

Lucas: Dus deze gaat absoluut de herinneringenbox in.

Marjolein: Nou, heel erg bedankt voor dit hele mooie gesprek. Ik ga hier nog heel lang aan terugdenken.

Marit: Nou, wij ook. Wij ook, dat was leuk.

Marjolein: Leuk dat je luisterde naar Leef je Uit. Abonneer en beoordeel ons via je favoriete podcast-app.

Marjolein: Leef je Uit wordt geproduceerd door FERRY.FM en gepresenteerd door mij,

Marjolein: Marjolein van den Broek.