Special: Jeroen Kijk in de Vegte over audiodescriptie bij 'Wie is de mol?'

Als de kandidaten op die stoeltjes zitten voor Rick met zijn laptop om uiteindelijk

te gaan bepalen wie er naar huis moet, nou dan voel ik het gewoon weer.

En ik denk ook altijd dat ik het voel, kan ik het misschien ook nog weer extra overbrengen.

Music.

De podcast die jouw wereld opent voor eindeloos plezier.

Dit is Leef Je Uit. Leef Je Uit!

Light, camera, maximum. Dit jaar bestaat Wie is de Mol 25 jaar en dat moet gevierd worden.

En dit feestje vieren we met Leefje uit heel graag mee.

Daarom hebben we vandaag te gast

Jeroen Kijk in de Vechten. Hij heeft natuurlijk een heel bekende stem.

Onder andere van RTO Boulevard en BNB Vol Liefde. En de ochtendshow Jan Willem Startop van Radio 2.

En hij is de stem van de audiodescriptie bij Wie is de Mol. Ik vind het echt

een hele eer dat je dit wilt doen, Jeroen.

Welkom bij Leefje Uit. Dank je wel. Ik geef ook even toe, ook voor onze luisteraars.

Ik zit hier wel een beetje met klamme handjes.

En ik denk nu, wat moet ik allemaal gaan vragen? Maar ook dat.

Nou, we gaan toch gewoon lekker kletsen? Dat is gewoon eigenlijk het idee.

Ik vind het heel leuk om te doen.

Want ik vind het, weet je, we maken de audiodescriptie. Of we,

weet je, alsof ik het er maar allemaal kan toe-eigenen.

Maar de audiodescriptie voor wie is de mol met ontzettend veel plezier.

En toewijding met name ook. En als het zou lukken om dat wat meer bekendheid

te geven, wat groter platformen, wat meer mensen voor wie we het doen,

weten dat het er is, dan is dat wel wat waar.

Dus dat vind ik gewoon hartstikke leuk. Nog even los van het feit dat ik het

heel leuk vind om hier met jou gezellig te klezen vandaag.

Nou, wat gezellig en wat leuk om te horen. En ik vind het zo mooi wat je zegt.

Dat is ook echt wat we met Leefje uit natuurlijk heel graag hopen te bereiken.

Wil je jezelf gewoon eerst eens even voorstellen, wie is Jeroen zelf?

Nou, ik ben Jeroen Kijkendevechten. Ik ben 50 jaar.

Ik werk sinds meer dan 30 jaar.

Nou ja, ik ben gewoon heel jong begonnen. Bij de radio met name.

Vanuit mijn liefde voor de radio is mijn hele carrière eigenlijk begonnen.

En dat heb ik gedaan bij Veronica, bij 3FM, bij BNN, heb ik gewerkt bij Q Music.

En nu ook al meer dan tien jaar bij Radio 2, waar ik de ochtendshow presenteer

samen met Jan-Willem Roodbeen.

En vanuit dat radiowerk is ook best wel veel voice-overwerk gekomen.

Waar ik halfweg de jaren negentig begonnen ben bij RTL als voice-over voor Eigen Huis en Tuin.

En daar vandaan allerlei programma's heb gedaan. Waarvan het meest in de oog

springend nu, denk ik, RTL Boulevard is.

Zeven dagen in de week. En B&B Vol Liefde en Winter Vol Liefde.

Wat televisiegewijs toch wel klappers zijn.

Ja, zeker. Ik vind het echt. Want terwijl ik daarheen zit te luisteren,

denk ik echt. Wow, dat is gewoon echt de stem waar ik zo vaak naar luister. Ja, ja, ja.

Ja, en B&B Vol Liefde. Ik ben, net als heel veel Nederlanders,

natuurlijk enorm fan van.

En echt verslaafd eraan. Leuk hè? En ik vind jouw voice-overs echt klasse.

Echt heel mooi. Dankjewel. Het is heel gek om daar zoveel complimenten.

Want dat is best wel veel.

Want een voice-over. Kijk, mijn opdracht voor mijzelf is altijd.

En dat geldt natuurlijk voor de audiodescriptie ook wel.

Is dat ik denk van ja, je moet als voice-over, als stem eigenlijk helemaal niet

per se heel erg zichtbaar zijn.

Omdat je vooral dienend bent aan het verhaal dat je vertelt.

Dus op het moment dat je als stem heel erg opvalt. Dus dat mensen denken,

oh wat doet hij dat goed? Of wat doet hij dat stom?

Of zoiets. Dan doe je het eigenlijk al fout. Omdat ik denk, dan leidt het al

af. Maar ja, tegelijkertijd is het natuurlijk ook superleuk.

Als voor B&B Vol Liefde. Dat mensen er zo van genieten. En ook zeggen van,

ik geniet er zo van. Dus ik moet nog een beetje wennen aan die rol.

Om dan die complimenten tot me te nemen. Dat me dat ook een soort van toe te eigenen.

Schrijf jezelf je teksten?

Nee, die vraag wordt veel gesteld. En dat vind ik dan ook wel weer een soort

van complimenten. Als het zo lijkt.

Maar dat is zeker niet het geval. Dat is sowieso een vak op zich,

maar ook denk ik heel veel werk als je dat goed zou willen doen.

En voor een programma als BNB Vol Liefde dan heb je het toch over 35 afleveringen.

En een programma als Boulevard, dat is zeven dagen in de week.

Daar zijn gewoon echt heel veel mensen mee bezig om dat voor elkaar te krijgen.

En natuurlijk is het wel zo dat ik altijd wel probeer om het van mezelf te maken.

Dus dan gaan we bedenken van ik krijg een tekst aangeleverd,

geschreven door een redacteur of een regisseur.

En dan denk ik oké, hoe zou ik het zeggen als ik het zo, weet je,

ik zit tegenover jou en ik moet dat verhaal uitleggen.

Welke woorden zou ik gebruiken? Hoe zou ik dat zeggen? Welke volgorde?

En dan ga ik er doorheen en dan soms verander ik dingen en soms dan verander ik helemaal niks.

Dus in die zin is het wel van mezelf. Maar de basis wordt altijd gemaakt door

een redacteur of een regisseur.

Wat mij dus als blinde kijker zeg maar heel erg opvalt. Is dat ik het heel erg.

En dat is dus met de aanpassingen die je doet. Je doet het dus wel echt aan

je eigen taal zeg maar. Want ik hoor echt.

Ja ik ken jou natuurlijk niet alleen als voice over. Maar ik vind het gewoon heel erg bij je passen.

En klinken van ja het is heel erg natuurlijk. Natuurlijk.

Heb je er ook in jouw voice-over tijd wel eens over nagedacht dat er ook blinde

kijkers zijn en slechtziende kijkers?

Ja, vast wel.

Mijn achtergrond is natuurlijk radio. Dus ik ben in deze niet veel anders betoverd

geraakt door het medium en door alles wat daarbij komt kijken.

Dan de manier waarop jij of andere blinde slechtziende mensen het ervaren.

Omdat je, ja, ik vond het, zeg maar, het idee, het is eigenlijk een groot cadeau geweest.

Want ik was heel erg fan van een radioprogramma in de jaren 80,

begin jaren 90. Wat mijn ouders heel erg stom vonden.

En ze zeiden, nou prima dat je naar de luistert, maar dan wel met een koptelefoon op.

En toen hoorde ik het programma met een koptelefoon op. En toen was het ineens,

hoorde ik het in stereo. En ik hoorde allerlei dingen die ik helemaal niet hoorde eerst.

Maar toen wel. En toen ging ik ook bedenken, hoe hebben ze dat dan gemaakt?

En hoe werkt dat dan? Dus in die zin is mijn, ik ben altijd heel erg op audio

en het geluidsbeleven ben ik gefocust geweest.

En hoe ik een voice-over inspreek en eigenlijk net als met de audiodescriptie

is wel dat ik altijd probeer voor te stellen hoe...

Iemand het programma beleeft. En ik denk dat ik daarin niet per se onderscheid

maak tussen ziende mensen en niet ziende mensen.

Omdat het natuurlijk puur gaat om hoe je met je oren het verhaal beleeft.

Kijk dan mis je natuurlijk van heeft die persoon een rode jurk aan of een blauwe

jurk. Dat zie je dan niet.

Maar dat maakt in wezen voor het verhaal dat ik vertel ook niet zo heel veel uit.

Ik kan ook prima een programma inspreken zonder dat ik het beeld erbij heb.

Omdat het mij vooral gaat om het gevoel dat ik erin moet leggen.

Dus als ik weet wat voor muziek erbij gebruikt wordt.

Is het eigenlijk voor mij belangrijker nog dan het beeld erbij te kunnen zien.

Dus in die zin is het wel, het is niet per se zo bedoeld.

Maar wel juist heel erg op de geluidsbeleving waar ik heel erg op zit op dat moment.

Ja en ik snap wel inderdaad nu je dat ook zo uitlegt. Van ja bij de radio dan

heb je natuurlijk ook met luisteraars te maken. Dus wat ik zo leuk vind,

ja, dan heb ik toch een B&B verliefde.

Dat ik dan heel erg het idee heb dat ik het toch ook door je ogen kijk.

En dan heb je ook de informatie die je dan nodig hebt. En wil ik dan toevallig

toch een keer weten hoe iemand eruit ziet. Of toch speciale dingen.

Dan zet ik zo'n podcast aan, weet je wel. Bijvoorbeeld toen over de...

Het is misschien heel erg insert information. Maar ik weet nog dat ze toen hadden

over de skipakken van Amy Rose.

En toen dacht ik, dus dat heb ik dan even erbij. maar in principe

kun je zo'n programma ja juist dan met jouw voice-overs goed volgen en nou ja

wat ik mezelf eigenlijk al jaren afvraag en ik ga toch gewoon hier de vraag

maar de instellen want jij zo'n bekende stem maar ik wil eigenlijk ook gewoon

als blinde kijker weten hoe ze jij eruit.

Ja nou dan ben ik ook wel nu schiet draai ik het gewoon om hoe denk je dat ik

eruit zie Oh, wat hilarisch.

Oh jongens, dat is echt zo spannend. Ja, ik stel bij jou, en dat klopt waarschijnlijk helemaal niet.

Ik stel bij jou echt iemand voor met best wel blonde, ja, blonde krulachtige haren.

Een beetje, ja, dat klinkt een beetje raar. Een beetje wild vrolijk, zeg maar. Oh ja.

Nou nee, dat klopt niet. Nee, maar dat zag je natuurlijk al aankomen.

Ik ben 1,85 meter groot en ik heb bijna geen haar meer omdat ik kaal aan het worden was.

En toen dacht ik nog eerst van misschien kan ik het nog verhullen, maar dat lukte niet.

Dus ik heb maar gewoon allemaal haar eraf geschoren. Ik ben niet helemaal kaal,

ik heb een beetje die hele korte stekeltjes.

En ik heb een baard en ik ben sinds een aantal jaar ook wel aan het sporten.

En ik ben een beetje aan het afvallen ondertussen.

En dat is het wel zo'n beetje. En toen ik nog wel haar had, toen had ik vooral stijl blond haar.

Ah, wel blond. Wel blond. Ja, dat had je dan wel goed gezien.

Maar geen krullen. Dat wilde ik vroeger altijd, maar dat was mij niet gegeven. Nee, maar nou ja.

Ja, maar wel echt mooi. En ik heb nu echt een beeld bij je.

En het grappige is, er zijn wel blinden die er beter in zijn hoor.

Ik zit er eigenlijk altijd naast. Maar dat is toch ook helemaal niet erg.

Want dat vond ik vroeger bij de radio ook altijd leuk.

Dat je dan... Nu is het niet meer zo, omdat je natuurlijk overal die camera's

hebt. En social media en dat soort dingen.

Maar vroeger met radio, dan was het echt een verrassing.

Dan ineens zag je hoe de stem van Ernie uit Sesamstraat uitzag.

Of Bert. En dan dacht ik ineens, nou dat is toch heel anders dan ik verwacht had.

En heb jij ook, voordat je aan audiodescriptie zeg maar begon,

mensen in jouw omgeving met een visuele beperking?

Ja, wij hadden bij Radio 2 iemand die daar wel eens kwam.

Met de naam Ferry. En die, dat was, maar het grappige was, ik heb dat nooit

als iets heel geks ervaren of zo, als dat je vraag is.

Het was voor mij vrij vanzelfsprekend. Ook omdat Ferry natuurlijk zo handig

al altijd was in het vinden van zijn eigen weg.

En op zijn eigen manier doen van dingen. En op die manier vrij makkelijk zonder

al te veel problemen mee kunnen draaien.

Maar verder moet ik heel eerlijk zeggen dat ik daar niet zo mee bezig ben geweest.

Omdat ik niet mensen direct in mijn omgeving heb die slechtziend zijn of blind zijn.

Maar nogmaals, ik denk dat mijn radioervaring en dat wel de overgang naar audiodescriptie

wat minder ingewikkeld heeft gemaakt.

Ja, nee, dat snap ik. Dat is natuurlijk eigenlijk heel natuurlijk ook, denk ik.

Dat je daar zo in, ja, in rot klinkt, een beetje onherbiedig ingroeid.

Ja, even voor onze luisteraars. Het gaat ook, natuurlijk hebben jullie denk

ik al wel door, het gaat over onze Ferry, hè?

Dus mijn podcastmaatje. Onze Ferry. Onze Ferry, precies.

Ik kan helaas niet zien of die nou heel erg rood wordt. Dat is dan wel weer

super jammer. Hij blijft heel stil. Ferry zit heel hard te lachen.

Hoe ben jij bij de audiodescriptie terechtgekomen? Hoe is dat gegaan?

Ik denk dat dat vooral gekomen is vanwege mijn connectie met Wie is de Mol.

Ik heb in 2017 mee mogen doen aan een seizoen van Wie is de Mol...

Dat toen in Amerika zich afspeelde als kandidaat.

In 2020 mocht ik nog een keer meedoen. En toen was ik de mol.

En toen heb ik altijd een soort connectie gehouden met het programma.

Want dan ken je onderhand veel mensen die daar werken en die kom je af en toe

tegen of er appen is of zo is dat gegaan en toen ben ik er zo'n beetje in gekomen.

Ik weet ook niet precies hoe dat gegaan is, maar ik dacht ja dat vind ik een

hele leuke manier om mijn talent,

maar in ieder geval wat ik kan, te gebruiken om het programma nog verder een

extra dimensie te geven En ook beschikbaar te maken voor blinde, slechtziende mensen.

Nou ja, ik kan dus wel zeggen, ik was echt altijd moloot. Ik kijk altijd heel

graag en ik was slechtziend.

Dus je moet je voorstellen, ik roep in de tv en dan miste ik nog heel veel hoor.

Maar toch, dat was toen zo, want toen had je geen audiodescriptie.

Toen werd ik blind. Ja, dat ging gewoon niet. Ik bedoel, Wie is de Mol is een

programma, dat moet je gewoon eigenlijk zien.

Dus ja, dat was een beetje dramatisch, maar dus op zaterdagavond.

En zo was het toen gewoon.

Daar kan niemand wat aan doen op dat moment. Maar dan keek mijn gezinnetje met

een bakje chips. En ik keek een dag later met mijn dochter terug.

Dat mijn dochter alles vertelde. Omdat...

Anders had ze geen rust, want dan kon mama het niet volgen. Nee.

En zij deed dan de audiodescriptie eigenlijk?

Zij deed de audiodescriptie dan dus later.

Alleen zij had het dan dus natuurlijk zelf eerst gezien. Dus dat ze eerst ontspannen kon kijken.

Want als zij tegelijk mee moest praten, dan missen ze gewoon ook heel erg veel.

En nou ja, het mooie dus nu van echt hulde voor de audiodescriptie.

Maar voor mijn dochter, maar eigenlijk voor ons allemaal. Wij kunnen het nu echt samen volgen.

En het is zo fijn dat je gewoon ook tegelijk om iets kan lachen.

Ik weet nog wel, er was ooit iets met zweefvliegtuigjes.

Dat werd zo goed omschreven. Dat ik gewoon letterlijk met kriebels in mijn buik,

op de bank, met mijn handen voor mijn ogen.

Je beleefde het helemaal. Ik beleefde het helemaal. Dat mijn kinderen zeiden,

als het te spannend voor je is, moet je je oortje uitdoen.

Want je handen voor je ogen heeft bij jou niet zoveel zin. Maar het is zo mooi.

En ik moet wel zeggen, toen jij de mol was. Dat was, als ik het goed zeg.

De eerste keer of een van de eerste keren dat er audiodescriptie bij was.

Volgens mij toen nog met Marlijn Beerdenburg, als ik het goed zeg. Ja, dat is 2020.

2020. En toen was ik dus nog niet zo ervaren blinde kijker, blinde molkijker.

Want ik had jou niet als mol.

Dus dat was een hele verrassing. Oh ja, nou dat is dan ook wel weer een compliment.

Dat was ook wel een beetje de bedoeling natuurlijk. Dat is natuurlijk ook de bedoeling.

Op 8 maart was de finale van Wie is de Mol? voor het eerst live te volgen met audiodescriptie.

Hoe heeft Jeroen dit ervaren? Dat hoor je zo.

Lief je uit! Ja, want ik moet dus heel erg afbrengen. Dat heb je eigenlijk net

al wel een beetje beantwoord.

Dat je dus ook jouw ervaring, jouw deelname aan Wie is de Mol...

Dat je dat ook echt toch ook echt mee kan nemen in jouw audiodescriptie.

Ja, met name ook van die stomme momenten... waar ik ook nog steeds zelfs de

kriebels in mijn buik kan krijgen, is van een eliminatie.

Dus als de kandidaten op die stoeltjes zitten voor Rick met zijn laptop om uiteindelijk

te gaan bepalen wie er naar huis moet, nou, dan voel ik het gewoon weer.

En ik denk ook altijd als dat zo is, dat ik dan denk van, dat ik dat voel,

kan ik het misschien ook nog weer extra overbrengen.

Maar goed, dat is natuurlijk, ja, ik moet natuurlijk ook professioneel blijven.

Dat snap ik, maar ik kan me dat wel echt heel erg voorstellen dat je gewoon...

Ja, dan toch weer even terug ben daar. Maar we hebben namelijk een paar van

onze luisteraars gevraagd of ze even iets wilden vertellen over... Wat leuk!

Ja, over jouw audiodescriptie. Dus dan gaan we daar nu even naar luisteren. Leuk! Ben benieuwd.

Ik ben blind en maak al jaren gebruik van de Earcatch-app.

Toen ik wat jaartjes geleden begon aan het seizoen van Wie is de Mol?

En ik hoorde dat je honden audiodescriptie deed.

Ja, ik was helemaal gek van enthousiasme. Ik vind hem sowieso de beste voice-over die er is.

Omdat hij een hele natuurlijke meneer van spreken heeft.

Waardoor wat hij zegt ook daadwerkelijk overkomt.

Hij weet precies de juiste emotie met zijn stem over te brengen.

Waardoor je als luisteraar ervaart wat je moet ervaren.

Dus als je een vrolijke scène hebt, dan hoor je dat erin af.

Of is de scène wat serieuzer? Ja, dan hoor je dat ook.

Dus dat vind ik een hele grote kwaliteit, want dat kan niet iedere voice-over.

Dus ik hoop sowieso dat Jeroen nog jaren doorgaat met het voice-overwerk.

En uiteraard ook met de audiodescriptie van Wie is de Mol?

Het eerste seizoen van Wie is de Mol dat ik ooit keek, kon ik nog zien.

Maar in de loop van jaren lukte dat helaas niet meer.

Sinds er audiodescriptie bij zit, krijg ik weer mee wat er op het scherm gebeurt.

En is het ook weer leuk om te kijken.

En ja, Jeroen, doet dat ook erg goed. Je hebt altijd door of jij wat zegt of

dat dat een van de kandidaat is.

En dat maakt het erg prettig om naar te kijken.

Het enige wat ik jammer vind, maar dat ligt eigenlijk helemaal niet aan jou...

Is dat er helemaal geen hints verwerkt worden in de audiodescriptie.

Jeetje, nou, ten eerste ontzettend lief allemaal. Het is echt,

dit zijn misschien wel de mooiste complimenten om te krijgen.

Omdat ze precies omschrijven hoe ik erin sta.

En wat het doel is, zeg maar, van al het werk dat ik doe.

En dat dat zo de spijker op zijn kop is, dat raakt me echt. Dat vind ik echt heel mooi.

En wat je zegt over de hints.

Ja, kijk, ik ben niet degene, laat ik dat even duidelijk zeggen,

die ook hier de teksten maakt.

Ik ben niet degene die bepaalt wat er wel of niet gezegd wordt.

Maar soms, wat ik zeg, ik heb de contacten bij het programma en ik ben ook mol geweest.

En dan heb je soms wat privileges in de zin van dat ik soms wel eens gecontacteerd

word door een mol die wat hulp nodig heeft. Of die wat tips en tricks wil.

Dus dat ik ook soms wat meer weet. En dan ook dingen zie gebeuren.

Maar soms zijn er ook wel dingen. Kijk, het gaat er natuurlijk niet per se om. Dat je zegt van.

Hé, daar haalt iemand stiekem een briefje uit een bak of zo.

Het zijn ook kleinere dingen.

En die worden wel degelijk omschreven. En dan is het meer ook puzzelwerk van

dingen bij elkaar optellen.

Ook dingen die je hoort. En ook dingen die gezegd worden.

Dus dat er iemand is, een mol die probeert om de groepen heel erg een kant op te duwen.

Of een mol die hoort dat andere kandidaten fouten maken en vervolgens dat gaat aanmoedigen.

Dat zijn natuurlijk ook mollenstreken. Dat hoor je natuurlijk wel degelijk gebeuren.

Kijk, als een mol zoals de afgelopen keer met Stijn, die op zo'n vliegveld al

die kaarten met die geluidsdingetjes erin kapot gaat maken.

Ja, dat zie je als ziende kijker niet. Maar dat zie je als blinde of slechtziende

kijker natuurlijk ook niet.

Maar je kan het wel invullen. Je kan wel bedenken van dat zou gebeurd kunnen zijn.

Eigenlijk net wat de andere, dat is ook audiodescriptie natuurlijk,

wat de kijkers zien, zien wij als het ware ook.

Ja, het is niet een soort, dat er dingen zijn die ik expres niet zeg.

Nee, wat je ziet in beeld, proberen we ook zo goed mogelijk.

Te vertalen naar audiodescriptie.

Kijk, en dat is ook niet een vraag vanuit het programma van...

Oh, wil je dat of dat niet zeggen? Dat is absoluut niet aan de orde.

Oh, dat vind ik ook wel weer echt een primeur om te horen, toch?

Want daar was ik echt wel heel erg benieuwd naar, inderdaad.

Nou ja, de opdracht is gewoon heel simpel. Zorg dat het toegankelijk is voor

mensen die het niet kunnen zien.

Dus ja, wat de programmamakers in het programma steken... als informatie voor

ziende kijkers... Dat moet je natuurlijk ook zoveel mogelijk kunnen vertalen

naar die audiodescriptie.

Ja, daar hangt natuurlijk ook een hele zweem van geheimzinnigheid.

Ja, daar draait het programma om, hè. Dat houden we graag zo.

Ja, maar dat moet ook zo blijven. Dat is natuurlijk, anders is er niks meer aan.

En ik moet ook zeggen met... Maar ik vind het zo mooi wat je zegt,

dat je dus... Tuurlijk, het zou ook niet eerlijk zijn als wij als blinde kijkers,

slechtziende kijkers, gewoon alle hints krijgen en de anderen niet.

En bovendien, dat kan niet.

Dus ik vind het heel mooi hoe je dat uitlegt.

Nou ja, over die geheimhouding en geheimzinnigheid. Jij zit natuurlijk dan ook

als audiodescriptie stem, zit jij natuurlijk ook in het complot.

Jij weet ook al heel lang van tevoren. Nou, dat valt wel mee.

De audiodescriptie, ik snap wat je zegt hoor, dus dat ik de aflevering al gezien

heb voordat hij op tv komt. Ja, dat is zeker zo.

Maar daar zit vaak maar een paar dagen tussen.

Dat is redelijk dicht op de uitzending dat we dat inspreken.

Dus soms zelfs de woensdag, donderdag, vrijdag daarvoor.

Dus dat is ook bij deze een heel dik compliment aan de mensen die het maken.

Omdat dan nog de teksten gemaakt worden. En dan moet dat allemaal nog.

Al die stukjes stem nog op zijn plek gelegd worden.

Dus dat dat altijd lukt vind ik ook altijd heel knap.

Ja en dit jaar op 8 maart was natuurlijk de live finale.

Ja dat vond ik zo geweldig.

Was voor het eerst ook letterlijk voor ons live. Want eerder was het zo dat

je de audiodescriptie een paar dagen later kreeg.

En ik moet zeggen, ik als audiodescriptie ambassadeur luisterde hem natuurlijk

altijd terug. Want je kan natuurlijk weten... Hoe is het gegaan?

Hoe is het gegaan? Maar goed, je kan je ook voorstellen dat heel Nederland weet

dan al wie het is. En daar ontkom je niet aan.

Maar nu voor het eerst... Terwijl het natuurlijk ook de kracht is van een programma's Wie is de Mol.

Dat je het met z'n allen op hetzelfde moment beleeft. Weet je,

nog in deze tijd waarbij je het allemaal kan kijken op een tijdstip dat het je het beste uitkomt.

Dat je juist Wie is de Mol, zo'n finale wil je natuurlijk op hetzelfde moment met z'n allen beleven.

Niet alleen met de mensen bij je in huis, maar ook met je vrienden.

En omdat je dan, weet je, dat wil je niet dan de woensdag daarna gaan kijken

of zo. Ik snap precies wat je zegt. Ja.

Met een compliment aan Marijn van der Heijden. Heel even zijn naam noemen hier.

Want Merijn van der Heijden is degene die, wie is de mol, de hele audiodescriptie doet.

En hij heeft volgens mij de hele dag daar zitten zwoegen om dat allemaal voor

elkaar te krijgen en voor te bereiden.

Maar dat live was wel heel spannend, omdat dat natuurlijk, ja,

weet je, dan moet je het meteen doen.

Het was echt een fantastisch leuk moment ook, omdat het was in de Hallen Studio in Amsterdam...

En ik kwam daar aan het begin van de avond binnen en het was een heel leuk soort

opwinding die ik ook al heel lang niet meer had gehad.

Omdat daar iedereen natuurlijk helemaal all over the place was vanwege het feit

dat die kandidaten liepen daar allemaal rond.

En die waren natuurlijk helemaal, ik herken precies dat gevoel van het is gewoon

een soort schoolreisje plus plus.

Maar ook omdat daar natuurlijk al die programmamakers zaten die allemaal op

het scherpst van de sneeuw, omdat je natuurlijk live moet gaan.

En toen zat ik met Marijn in een soort, nou ja, een kleedkamertje.

Zaten naast elkaar met z'n tweeën.

En ik was echt, dat je dan aan het aftellen bent van we gaan over tien seconden live.

Dat was zo'n fijne spanning die ik al heel lang niet meer had beleefd.

En dat was heel leuk om te doen.

De filmpjes die erin gestart werden. Dus je had het gedeelte in de studio dat

gepresenteerd werd door Rick met de kandidaten erbij.

En dan af en toe zeiden ze, nou we gaan even kijken hoe het ook alweer ging.

Die filmpjes, die hadden we al gezien. Dus die waren al voorbereid.

Dus dat was een heel, ik had gewoon het hele draaiboek, gewoon een heel dik

pakket aan papier waar het hele programma in uitgeschreven stond en waar iedereen

zich, nou ja, de leidraad was om dat programma te gaan doen, ook voor Rick.

Dus ik kon voor het grootste gedeelte ook meelezen met wat er zou gaan gebeuren en waar we waren.

Natuurlijk niet wat de kandidaten zouden gaan vertellen, dat was allemaal gewoon

spontaan ter plekke bedacht.

En Marijn die had al die filmpjes al gezien en daar de audiodescriptie bij geschreven

wat heel fijn was omdat het, wat ik net al zei,

zo nauw luistert kijk, ik ben radio gewend dus ik ben ook gewend om te improviseren

en te kunnen bedenken van dat valt me op, dat kan ik nog even zeggen maar audiodescriptie

is wat dat betreft echt een ander vak omdat het natuurlijk ja,

je kunt niet heel erg gaan uitweiden want op het moment dat je gaat uitweiden

dan gebeurt er alweer wat anders wat ook de aandacht nodig heeft Dus dat was

heel fijn om die hele voorbereiding daar te hebben en dat te kunnen doen.

Maar dan is het nog een kwestie van zorgen dat het een beetje fatsoenlijk je strot uitkomt.

Op het goede moment. En volgens mij is dat wel goed gegaan. Dat is heel goed gelukt.

Ik zat er dus helemaal in, maar ik

heb natuurlijk van veel meer mensen teruggehoord. Wat deed hij het goed?

Wat leuk! Het was echt een hoogtepunt. want ja, sowieso voor mij thuis ook.

Dus dat is heel leuk. Maar dan kan je natuurlijk wel, want dat vraag ik me dan

af. De gesprekjes in de studio zijn natuurlijk prima te volgen...

Want dat is natuurlijk heel overzichtelijk van... Rick stelt heel duidelijk

een vraag aan kandidaat A, kandidaat B... waardoor je ook weet van,

oh ja, ik snap wat er gebeurt. Dat was heel goed te volgen, dus ik vond...

Het was gewoon heel goed. Alleen mijn dochter wrijft het er nog steeds in.

Want je zou zeggen, ik ben nu een ervaren blinde molkijker. Maar ik zat dus op Roos.

En zij zat op Stijn. Dus zij had gelijk. En ik krijg natuurlijk nog steeds te

horen. Mama, hoe kun je nou Roos? Die is zo opvrije. Dat was toch wel duidelijk?

Dus heb je zelf nog meer audiodescriptiefilms? Of nou ja, noem maar op wat je zou willen.

Series. Jeetje. Nou, mijn ervaring is een beetje zoals mijn eigen loopbaan gegaan

is. is dat ik nooit per se heel erg doelen heb gehad. Van ik wil dat doen en ik wil dat doen.

Het is allemaal een beetje vanzelf gekomen. Maar programma's...

Ja, kijk, het is ook best wel veel werk.

En ik merk ook met een aflevering van Wie is de Mol?

Gek genoeg, als ik een aflevering B&B Vol Liefde heb gedaan,

dan hebben we een aflevering B&B Vol Liefde gedaan.

Maar als ik een aflevering Wie is de Mol audiodescriptie gedaan,

dan kan ik echt helemaal kapot die studio uitlopen.

Want het is heel inspannend. Het is heel leuk, maar het is zo'n concentratie

en zo'n focus en je kop erbij houden. Dat het echt een explosie van energie is.

Dus het is niet per se iets waarvan ik denk van ik ga nu mijn dagen vullen met

allemaal audiodescriptie.

Want het is ook altijd voor mij naast radio en televisiewerk.

Dus als ik nu, wat jij ook zegt, ik heb geen reden om aan te nemen dat het niet gaat gebeuren.

Als we het zo kunnen volhouden met wie is de mol en we kunnen het ook bereiken

dat we meer mensen uit de doelgroep voor wie we het maken,

kunnen laten weten dat het er is en kunnen overtuigen van je kan het meer nog

beleven door die ouderdescriptie erbij gebruiken dan ben ik al heel gelukkig en wat er dan,

tussendoor nog voorbij komt ja dat is dan leuk meegenomen maar het is niet per

se dat ik denk van oh dit is mijn nieuwe carrière ofzo Ja, en ik snap ook heel

erg wat je zegt, nu ik het hoor ook van jou, dat vind ik zo interessant,

want het is gewoon eigenlijk topsport.

En we willen natuurlijk ook dat je het allemaal vol blijft houden.

Dus topsport moet je ook nooit overdrijven. Nee, nee.

Heb je je uit kunnen leven? En dan vooral natuurlijk met de audiodescriptie. Wie is de mol?

Ja, nou ja, uitleven in die zin dat ik het heel interessant vind...

Om de discipline van de audiodescriptie me meester te maken.

Omdat, wat ik zei, want ik had het met Merijn ook over...

Voordat we begonnen, die live-uitzending.

Dat ik ook dacht van, ah ja, maar ik ben radio gewend dus dan anders maken we

er gewoon radio van en dan vertel ik,

maar toen dacht ik, dat is natuurlijk echt wel iets anders want ik weet ook

niet in hoeverre een gebruiker van de audiodescriptie zit te wachten op mijn

omschrijving dat ik iets leuk vind of niet leuk vind of mooi vind of niet mooi

vind want het is natuurlijk een hele andere rol en ik vind dat heel erg leuk

om te ontdekken en ook om te ontdekken,

in hoeverre is daar ruimte In hoeverre is er ruimte om er wel iets persoonlijks in te leggen?

Snap je wat ik bedoel? Om dat te gaan ontdekken.

Hoe kan je dat tweaken? Hoe kan je daar een ontwikkeling in maken?

Nou ja, dat. En dat is ook mijn ervaring. Dat komt vanzelf wel.

Er komt vanzelf wel een vorm. En misschien is de vorm die we nu doen al gewoon wel de vorm.

Maar misschien dat er nog wel iets extra's bij komt. of een ander laagje dat we nu nog niet weten.

Maar dat vind ik heel erg leuk. En ik vind dat ook, zeg maar,

in die zin ook wel het uitleven.

Ja, denk ik. Dat is supermooi hoor.

Supermooi antwoord. Ik was echt heel geconcentreerd naar het luisteren.

Heel goed, heel goed, heel goed. Ja, ik dacht echt nog even,

wauw, ik zit gewoon nu echt met hem te praten. Ja, dat is echt waar, ja. Ja, dat is echt.

Dank je wel voor, nou ja, dat je dit wilde doen. Tuurlijk.

Vooral ook voor al je mooie werk. Ja, nou, ik vind het heel leuk.

Wat ik al zei, wat ik net hoorde van jullie luisteraars... die die dingetjes

hadden ingesproken... dat raakte me echt. Dat vond ik echt heel mooi.

Want het is natuurlijk niet zo als een televisieprogramma...

Of een radioprogramma waar we dan best wel veel reacties op krijgen.

Ik krijg wel reacties op de audiodescriptie... maar niet op zo'n schaal als

je het bij radio of bij televisie krijgt.

Dus op het moment dat er dan dit soort dingen zijn... dat is voor mij super

waardevol. en waanzinnig motiverend. Dit sla ik op in mijn hartje.

Die neem ik mee de volgende keer dat we weer zoiets gaan doen.

Omdat ik dan weet van, oh ja, maar dit zijn de mensen die daar heel veel voor willen doen, zeg maar.

Ja, zeker. Heel mooi dat je dat zegt. Nou ja, nogmaals heel erg bedankt.

En bedankt voor dit ontzettend mooie gesprek. Ja, ik vond het heel leuk om het te doen.

Dit was Leef Je Uit. Abonneer en geef ons sterren via je favoriete podcast-app. Deze post.

Music.