S1E21 Oerol in een rolstoel: Ik ben altijd wel in voor een experiment, en als je écht iets wilt...

Tineke: En toen heeft zij met Eco Safari Terschelling contact gezocht.

Tineke: En die hebben een soort van die safari-wagentjes. Nou, die kunnen veel meer aan.

Tineke: Daar ben ik bij ingegaan. Ik heb een beetje geklauterd. Zij heeft mijn rolstoel

Tineke: deels gemonteerd en achterin die wagen gegooid.

Marjolein: De podcast die jouw wereld opent voor eindeloos plezier.

Marjolein: Dit is Leef Je Uit. Leef Je Uit!

Voice-over: Light, camera, maxim.

Marjolein: Welkom op de Schelling op Oerol. We zitten in de haven.

Marjolein: Vandaag ga ik in gesprek met Tineke Grootenboer. Ze zit in een rolstoel en is

Marjolein: diehard Oerol-fan. Welkom Tineke, leuk dat je er bent.

Tineke: Ja, dankjewel, vind ik ook.

Marjolein: Tineke, wil je jezelf eerst even voorstellen?

Tineke: Ja, ik ben Tineke Groteboer. Ik ben 58 jaar. Ik woon in Enschede.

Tineke: Oerol kwam ik vroeger ook als deel van mijn werk. Ik ben dertig jaar theaterprogrammeur

Tineke: geweest en theatermarketeer.

Tineke: Dus ik kwam hier vroeger altijd al om inspiratie op te doen.

Tineke: Sinds een paar jaar werk ik niet meer, maar blijf ik wel gewoon lekker terugkomen.

Tineke: En gelukkig beschouwt Oerol mij ook nog steeds wel als professional.

Tineke: Dus ik mag ook wel bij de bijeenkomsten achter de schermen, wat altijd heel interessant is.

Tineke: En ja, ik ben hier nu met een vriendengroep, een deel ook werkzaam in theater.

Tineke: Een deel gewoon aanhangman, vrienden, dat soort dingen. met z'n acht in een groot huis.

Tineke: En vandaag is helaas mijn laatste dag. Over een uurtje vertrekt mijn boot.

Marjolein: Kun je ook nog specifiek ingaan op wat Oerol voor jou betekent?

Tineke: Oerol voelt voor mij inspiratie, vrijheid en inmiddels ook wel thuiskomen.

Tineke: Dus soms, ja, ik kom vaak op het eiland ook tussen Oerol door.

Tineke: Maar ook nu tijdens Oerol zijn er heel veel theatermakers en programmeurs.

Tineke: En mensen die ik ken van vroeger op de camping toen ik nog gekampeerde.

Tineke: Dus het is heel super irritant om met mij door de straten te lopen of in de

Tineke: rij te staan. Want ik kom altijd wel een bekende tegen.

Tineke: Dus van de week ook. Dan waren we op weg naar het huisje eigenlijk.

Tineke: Maar dan kom ik die weer tegen en dan blijf ik babbelen. En dan ben je zo een uur kwijt.

Tineke: Dus Oerol is ook thuis. Een fijn thuis. En dan s'avonds nog wat naborrelen met

Tineke: de hele groep in het huisje.

Marjolein: Oh heerlijk. Juttetjes drinken ook?

Tineke: Nee, ik vroeger wel. Maar ik heb nu wat medicijnen waarbij het niet zo verstandig

Tineke: is om een juttetje te drinken.

Tineke: Dus dat doe ik niet meer. Maar ja, ik lustte ze wel heel graag.

Marjolein: Ik heb er gisteren voor het eerst eentje gehad.

Tineke: En hoe vond je het?

Marjolein: Ja, heel lekker.

Tineke: Ja, toch?

Marjolein: Zeker. Ik had het misschien voor de podcast ook moeten doen.

Marjolein: Want dan praatte ik nog makkelijker. Misschien dus ook niet.

Marjolein: Maar ook, heb jij ook favoriete dagjes uit aan de wal?

Tineke: Ja, zeker. Mijn dagjes beginnen altijd het liefst een beetje rustig.

Tineke: En dan, ik ga vaak ook wel met vrienden of vriendinnen lunchen.

Tineke: En wat we ook vaak doen, en dat kan ik echt van genieten, is dan spreken we af in een museum.

Tineke: En dan een beetje rondkijken en dan daar lunchen en dan weer verder rondkijken.

Tineke: En ik vind dat leuk, gewoon niet alleen in Enschede, maar ik spreek ook vaak in een andere stad af.

Tineke: Dus in Zwolle of Deventer of Apeldoorn of Utrecht.

Tineke: En dan, ja, ik kan er echt van genieten.

Tineke: En ik ben een heel fanatiek theaterbezoeker.

Tineke: Ja, mijn hobby is mijn werk geworden en mijn werk blijft nog steeds mijn hobby.

Tineke: Dus ik denk dat ik toch bijna één keer in de week en andersom de week wel in

Tineke: het theater te vinden ben.

Marjolein: Kun je ons eens meenemen in hoe jouw oero-geschiedenis begon?

Marjolein: En hoe lang dat geleden is?

Tineke: Ja, dit is precies 25 jaar geleden. Oh, jubileum te pakken! Ja,

Tineke: in 2000 toen gingen we voor het eerst als gezin eigenlijk onze zomervakantie.

Tineke: Dus we waren een beetje voor Oerel en een beetje na Oerel. We kampeerden hier

Tineke: bij Staatsbosbeheer. We was voor het eerst op deze camping.

Marjolein: En hoe ziet je gezin eruit?

Tineke: Een man en een zoon. En die zoon was toen twee jaar, dus nu 27.

Tineke: En toen zag Oerel er een beetje anders uit. Het was een beetje,

Tineke: de festivallocatie was op een andere plek.

Tineke: Dat verandert om een paar jaar. Omdat soms moet er op een plek gebouwd worden.

Tineke: Of is het niet zo handig. of zijn er vogeltjes of een beschermd ander dier.

Tineke: Maar ja, we waren veel op het Groene Strand te vinden en op Westerkeijn.

Tineke: En met ons kind gingen we ook veel straattheater kijken.

Tineke: En verder splitsten we dan. Dus af en toe ging mijn man naar een voorstelling

Tineke: en bleef ik met ons kind bij de tent en andersom.

Tineke: En wat toen meer was dan nu, is dat er ook wel jeugddingen ook waren.

Tineke: Dus ze hadden ook wel wat theatervoorstellingen die echt goed geschikt waren voor kinderen.

Tineke: En ze hadden zelfs op het festivalterrein... hadden ze toen een klein hoekje gemaakt voor kinderen.

Tineke: En daar had je een zandbak en de zandzeebar. En dan kon je een borreltje bestellen.

Tineke: En dat waren kleine glaasjes limonade.

Marjolein: Ah, echt super schattig. Dus we kunnen wel stellen dat jouw zoon...

Tineke: Die is groot geworden. Ja, die is groot geworden. En ook toen hij later...

Tineke: Ik ging altijd het hele festival.

Tineke: En toen hij op de basisschool zat... Heeft hij ook altijd vrij gekregen voor

Tineke: Oerol? Mocht hij de hele week mee?

Marjolein: Wat goed. Hij heeft het dus echt met de paplepel binnengekregen. Met de paplepel.

Marjolein: Dan kom ik er even niet meer op. Wat het ook alweer was met die paplepel.

Tineke: Hij is er groot mee geworden. Hij is er groot mee geworden. De paplepel ingegoten.

Marjolein: Ik denk dat ik hier niet opkom omdat ik zelf nooit groot ben geworden.

Marjolein: Dat is toch een soort van ding.

Marjolein: Wel veel pap gegeten of volgens mij ook niet. Maar terug naar jou eigenlijk.

Marjolein: Hoe ging jouw Oerol nu dus 25 jaar. Hoe ging dat verder? Jouw Oerol carrière. Ja, ik ben

Tineke: Eigenlijk elk jaar wel terug geweest en ja, eerst dus met het gezin.

Tineke: Later, toen onze zoon op de middelbare school zat, toen deden we het anders.

Tineke: Dan gingen we met z'n drieën heen in een weekend, meestal al de week voor Oerol.

Tineke: En dan gingen zij weer terug, want onze zoon de middelbare school,

Tineke: daar moet je wel naartoe. Maar zij kwamen dan wel de weekenden terug.

Tineke: Dus dan was ik hier twee, tweeënhalve week en zag ik zoveel mogelijk.

Tineke: En ook Urol organiseert voor mensen die in het theater werkzaam zijn of bij festivals.

Tineke: Ook meetings met een soort talkshows waar je dan wat dieper ingaat op allerlei onderwerpen.

Tineke: Dus daar ging ik dan ook graag naartoe. En ik ging zoveel mogelijk zien, ook om zelf te spotten.

Tineke: Om te kijken van welke maker is misschien

Tineke: ook leuk om naar het theater in Enschede waar ik werkte te halen.

Tineke: Maar het leuke van die profmeetings, en dat doen ze nog steeds.

Tineke: En daarom ben ik blij dat ik daar ook nog steeds mag komen.

Tineke: Ze hebben bijvoorbeeld dit jaar ook een bijeenkomst gehad over inclusief theater.

Tineke: En dat is misschien voor jullie podcast ook heel toepasselijk.

Marjolein: Kun je daar meer over vertellen?

Tineke: Ja, dat is een beetje dat theater zou voor iedereen moeten zijn.

Tineke: Maar dat is het natuurlijk nog niet.

Tineke: Want als je niet kunt zien, dan heb je wel iets van audiodescriptie nodig.

Tineke: En als je niet kunt horen, dan moet er wat meer textuele toelichting.

Tineke: En als je zoals ik in een rolstoel zit, dan kom je er soms niet eens binnen.

Tineke: Of zit je op een hele onhandige plek.

Tineke: En dan heb ik het nog niet eens over mensen op het podium. Dat zijn nou negen

Tineke: van de tien mensen die op een podium staan.

Tineke: Die kunnen goed horen, goed zien en ook gewoon lopen.

Tineke: En het zou mooi zijn als er meer mensen met een beperking ook op het podium stonden.

Tineke: Maar ook meer mensen naar het theater kwamen.

Tineke: En we hebben dus van de week ook gepraat van... Goh maar, wat is daar dan nog voor nodig?

Tineke: En hoe kan je dat aanpakken? Dus er waren ook mensen van Bartimeus Fonds.

Tineke: Maar ook mensen van het ministerie, maar ook makers.

Tineke: Wat ik heel mooi vond was een danser. Iemand die deze week ook is afgestudeerd.

Tineke: Uit Arnhem, een dove danser.

Tineke: Oh, wat goed. Dat was echt fantastisch,

Tineke: dat optreden. Hij combineerde zijn performance ook met gebarentaal.

Tineke: Mooi. Heel mooi. Maar we hebben toen ook erover gehad, wat is er allemaal nodig?

Tineke: Want niet alle instellingen, alle theaters, alle festivals...

Tineke: Zijn ingericht op bezoekers of makers met een beperking.

Marjolein: Tinneke neemt ons mee in haar avonturen hoe je ook op Oerol op safari kunt. Dat hoor je zo.

Marjolein: Liefje uit! Jij zit zelf dus nu in de rolstoel.

Marjolein: En hoe heb jij zelf het festival ervaren in de rolstoel?

Tineke: Nou, het was wel heel anders dan vroeger. Toen het eerste jaar in de rolstoel

Tineke: vond ik echt heel moeilijk.

Tineke: Wat ik wel... Eerst dacht ik, ik zit nu in een rolstoel, ik kan niet meer,

Tineke: want ik ging altijd kamperen in mijn eentje en fietsen en ik dacht, ja, dat kan dus niet.

Tineke: Maar ik heb hele lieve vrienden en die zeiden, hoezo kan dat niet?

Tineke: We kunnen toch met de auto gaan en een huis huren en dan kan het wel.

Tineke: Dus toen zijn we toch gegaan. En het is nog steeds heel leuk,

Tineke: maar het is wel meer plannen.

Tineke: En ik kan niet alles zien.

Tineke: Want niet alle voorstellingen, daar kun je komen met een rolstoel.

Tineke: Dus dat vond ik wel moeilijk. En sowieso bij mezelf, ik zit in een rolstoel omdat ik ziek ben.

Tineke: Dus ik heb zelf ook minder energie. Dus ik deed vroeger vier,

Tineke: vijf voorstellingen op een dag. Ja, dat kan echt niet.

Tineke: Ik moet nu genoegen nemen met twee, dus meer kiezen.

Tineke: Maar ik vind het nog steeds heel erg leuk. En ik merk ook wel,

Tineke: want dit is nu de vierde keer dat ik in een rolstoel kom.

Tineke: Het wordt ook steeds beter. Wat goed. Want het eerste jaar was er niet zo heel veel.

Tineke: En dan moest ik echt kijken, oké, wat kan wel, wat kan niet.

Tineke: Maar ik heb sinds in dat jaar ook, Held Urol, een coördinator voor toegankelijkheid

Tineke: aangenomen. Dus daar ben ik toen mee aan de praat geraakt. En we hebben al die

Tineke: jaren ook contact gehouden.

Tineke: Dus er zijn op sommige plekken nu een rijplaat. Maar dat kan niet overal.

Tineke: Je kan ook niet 400, 500 meter rijplaat doen.

Tineke: Maar ze hebben nu bij Westen aan Zee ook een strandrolstoel.

Tineke: Dus dan kun je zelf met de rolstoel naar boven komen. En dan kan je overstappen op een strandrolstoel.

Tineke: En dan, ja, als je alleen bent, dan is er ook al een vrijwilliger die je wilt

Tineke: duwen. Dus dat is heel prettig.

Tineke: En we hebben van de week een experiment gedaan. Dat was heel tof.

Marjolein: Wat dan?

Tineke: Er was één voorstelling. Oerland. Die was op de oude crossbaan.

Tineke: En ik ben nogal een liefhebber van hun werk. Dus ik wou hun heel graag zien.

Tineke: Maar die crossbaan, dat is heuvelachtig en mulzand.

Tineke: Dus ja, dat is gewoon niet te doen met de rolstoelen. En toen heeft Jacqueline,

Tineke: die coördinator, gekeken van... Nou, misschien een andere weg.

Tineke: Maar dat was stijl en met mulzand.

Tineke: En ze had echt zoiets van, het kan niet.

Tineke: Maar ik was heel teleurgesteld en zij ging puzzelen. En zij heeft zelf die voorstelling

Tineke: gezien en ze vond hem ook heel mooi.

Tineke: En ze begreep van, ja, ik snap wel dat je dat graag wil zien.

Tineke: En toen heeft zij met Eco Safari Terschelling contact gezocht.

Tineke: En die hebben een soort van die safari-wagentjes. Nou, die kunnen veel meer aan.

Tineke: Dus daar heeft ze er eentje van geleend.

Tineke: Woensdagavond. En toen hebben we afgesproken bij de parkeerplaats en toen ben ik erin gegaan.

Tineke: Ik heb een beetje geklauterd, maar dat lukte wel.

Tineke: Zij heeft mijn rolstoel deels gemonteerd en achterin die wagen gegooid.

Tineke: En toen reden we dus voor de rest van de publiek uit in zo'n safariwagen. Wauw, wat een idee.

Tineke: Toen werd ik voor de tribune afgezet.

Tineke: En later ook weer met diezelfde safariwagen terug. En dat ging zo goed dat zij

Tineke: ook wel met Eco Safari gaat praten van... goh, kunnen we volgend jaar niet het

Tineke: hele festival... één of twee van die wagentjes van jullie lenen?

Tineke: En zij denkt dat dat wel gaat lukken. Dus dat zou wel heel gaaf zijn.

Marjolein: Oh, echt veelbelovend en wat ontzettend cool dat je dat hebt gedaan.

Tineke: Ja, ik vond het ook heel leuk. Ik ben altijd wel in voor een experiment.

Tineke: En als je echt iets graag wil zien, dan moet je er ook wat voor over hebben.

Marjolein: Ja, zeker. Ik vind het echt onwijs stoer. Hoe was de voorstelling dan?

Tineke: Ja, super. Ja, echt geweldig. En dat is wel grappig, want ik denk dat het is

Tineke: eigenlijk... Er valt eigenlijk niet zoveel te zien.

Tineke: Je hebt het zand en de bomen, dat is natuurlijk mooi.

Tineke: Maar er is maar één iemand op het speelvlak. Maar die één iemand speelt heel veel personen.

Tineke: Je krijgt allemaal een koptelefoon op en hij heeft verschillende soorten microfoons.

Tineke: En dan af en toe hoor je het links, af en toe hoor je het rechts.

Tineke: En hij doet continu al die mensen en al die stemmen. En het is zo mooi.

Marjolein: Heb je nog tips voor mensen in een rolstoel die naar Oero komen?

Tineke: Ja, ik denk dat het verstandig is om gewoon een plannetje te maken.

Tineke: En daarna ook even contact op te nemen met de toegankelijkheidscoördinator van Oero.

Tineke: Dat is toegankelijkheid.oero.nl.

Tineke: Dat staat ook op de website.

Tineke: Want dan kan je gewoon ook eventjes met haar checken van is het allemaal toegankelijk.

Tineke: En als dat niet helemaal is of als dat moeilijk is, dan kan Jacqueline altijd

Tineke: zorgen dat er hulp is. Een duwtje, wat extra handen.

Tineke: En wat ik zelf ook op de website van de VVV vind je alle plekken in de horeca

Tineke: die rolstoel toegankelijk zijn. En waar ze ook een rolstoel toegankelijk toilet hebben.

Tineke: Want ik heb het eerste jaar gemerkt, als je straattheater kijkt en je moet gewoon

Tineke: af en toe plassen. Je kan niet zomaar elke kroeg in.

Tineke: Dus denk daarover na van tevoren. En de bibliotheek heeft ook een rolstoel toegankelijk toilet.

Marjolein: Nou, hele waardevolle tips, zeker. Tineke, je gaat zo de boot pakken.

Tineke: Ja, ik moet weer terug.

Marjolein: Ik denk wel ook een beetje... Heb je de tisjes al klaar liggen?

Tineke: Ja, ik heb een zakdoekjes bij me. We hebben net nog een stukje taart gegeten.

Tineke: En mijn man heeft broodjes gehaald.

Tineke: Een lokaal broodje met schapenkaas van Terschelling. En die eet ik op de boot. En dan is het klaar.

Marjolein: En dan volgend jaar terug, hè?

Tineke: Absoluut, absoluut.

Marjolein: En ik begreep wel dat je ook de early bird kaartjes al snel kan bestellen.

Marjolein: Dus dan kun je alweer voorpret gaan hebben. Met naadpret eerst, dan voorpret en...

Tineke: En eerst mijn bandjes op mijn dekentje naaien.

Marjolein: Oh ja, je doet borduren? Nee, nee, nee. Of is dat...

Tineke: Gewoon erop stikken.

Marjolein: Oh, erop stikken, op je dekentje? Ja. Oké, wat je over je benen hebt.

Tineke: Wat moet je daarmee zien? Ja, het is zo'n vliesdekentje waar ik al die oude

Tineke: festivalbandjes op gemaakt heb. En dat borduurzool.

Marjolein: Oh wauw, dus je hebt een deken?

Tineke: Met al jouw 25 jaar? Ja, ik heb een vliesdeken, die heb ik ooit gekocht bij Oerol.

Tineke: En ik had de festivalbandjes en die heb ik nou opgenaaid.

Tineke: En gisteren op Westerkijn, of nou op Westerkijn, wat zeg ik nou, op de Deining.

Tineke: Daar is iemand en die borduurt en dan kan je figuurtjes uitkiezen.

Tineke: En daar hebben ze nog midden op het dekentje geborduurd de brandaris met een vogel.

Tineke: Dus het is een heel speciaal dekentje. En dat doe ik inderdaad s'avonds als

Tineke: ik het koud krijg bij de voorstellingen lekker over mijn benen.

Marjolein: Oh, heerlijk. Dus als je dat thuis dan voelt, dan...

Tineke: Ja, thuis kruip ik er ook lekker onder.

Marjolein: Dus ben je ook nog eigenlijk even thuis op Oerol.

Tineke: Zeker.

Marjolein: Nou, klinkt heel erg mooi. Heb je je uit kunnen leven?

Tineke: Uit kunnen leven?

Marjolein: Uit kunnen leven op Oerol. Ja, zeker. Al die 25 jaar.

Tineke: Zeker. Ja hoor, zeker. Ik ben helemaal voldaan en gelukkig.

Tineke: Ja, het is altijd jammer als je weg moet gaan, als het festival nog bezig is.

Tineke: Maar ja, nee, ik vond het heerlijk. Ik ben zeven dagen geweest en het was super.

Marjolein: Nou, helemaal fantastisch. En jij schrijft heel kort nog even over...

Marjolein: Heet jouw blog Rolstoelleven?

Tineke: Ja, op Instagram heb ik Rolstoelleven. En daar deel ik van de week nog wat foto's

Tineke: en dingetjes die ik gemaakt heb. Ook van de safariwagen.

Marjolein: Oh, fantastisch. Tineke, heel erg bedankt voor dit hele mooie, inspirerende gesprek.

Tineke: Ja, jullie ook. Dankjewel.

Marjolein: Op naar de 26e. Kom goed thuis.

Tineke: Zal ik doen.

Marjolein: En ga nog lekker lang nagenieten en dan weer voor pret.

Tineke: En jullie veel plezier, ook hier op Oerl.

Marjolein: Dankjewel, gaat zeker lukken. Bedankt voor alles.

Tineke: Doeg. Doeg, doeg.

Music