S1E25. Museum Speelklok: Een kinderhand is snel gevuld
Marjolein bezocht samen met haar dochter Fenna het Museum Speelklok in Utrecht. Een muzikaal uitje waarbij er veel te horen viel. Maar hoe is het eigenlijk voor Fenna, die goed ziet, om een blinde moeder te hebben en daarmee op pad te gaan? En hoe is het voor Marjolein om een dochter te hebben die misschien onbedoeld in een ondersteunende rol wordt geplaatst? Aan de hand van hun bezoek aan Museum Speelklok praten Fenna en Marjolein over deze situatie, de voor- en nadelen, en misschien wat interessante onthullingen. Word vriend van FERRY.FM en help ons deze en andere podcasts onafhankelijk te maken. Of doe een eenmalige donatie op leefjeuit.nu.
Leef je uit! is een podcast van FERRY.FM, gepresenteerd door Marjolein van den Broek.
Transcript
Transcript lezen
Deze aflevering wordt mede mogelijk gemaakt door museum speelklok in Utrecht.
Ik hoop even dat je hem niet ging noemen, want attracties en ik gaan niet zo heel goed samen.
Maar kijk jij mag voordringen, dus daarom willen we juist, dan wil ik juist dat jij meegaat.
Ja, dat is...
En de gezelligheid, natuurlijk.
De podcast die jouw wereld opent voor eindeloos plezier.
Dit is Leef je Uits.
Welkom bij deze feestelijke aflevering.
De 25e.
Vandaag ga ik mijn dochter interviewen.
We zijn samen naar museum speelklok in Utrecht geweest.
Welkom Fena, leuk dat je er bent.
Dank je wel.
Ik zal Fena eerst even voorstellen.
Fena was zich 17 jaar geleden aan het uitleven om geboren te worden.
Fena gaat na de zomer beginnen aan de acteeropleiding.
Fena houdt heel erg van de muziek van Olivia Rodrigo.
En ze leest heel graag de Hunger Games boeken en kijkt graag naar de Hunger Games films.
Hoe ziet jouw favoriete dagje uiteruit?
Ik denk gewoon naar een pretpark gaan.
Bijvoorbeeld Fantastia Land.
En dan gewoon al het eten thuis laten en dan eten halen daar.
Want dat doen we eigenlijk bijna nooit.
En dan gewoon daar lunchen en daar avond eten.
En daar snacks halen en dat.
En dan gewoon in attracties.
En dan ja, z'n avond ook daar eten.
En dan blijven tot sluit.
En dan weer naar huis.
En dan ook met z'n allen in attracties.
Ja, dat met z'n allen in attracties.
Ik hoopte even dat je hem niet ging noemen.
Want ja, attracties en ik gaan niet zo heel goed samen.
Maar kijk jij mag voordringen.
Dan wil ik juist dat jij meegaat.
En de gezelligheid natuurlijk.
Dat vind ik fijn dat je dat toch ongeveer wel gezellig vindt als ik meegaat.
Kun je ons vertellen wat voor uitje we hebben gedaan?
We zijn naar een museum speelklok geweest.
Daar hebben we een rotlijning gekregen.
En het was een museum met allemaal speelklokken.
En hoe heet dat?
Muziekdoosjes.
Muziekdoosjes.
En draaiorgels.
En draaiorgels, dat zag ik.
En daar hebben we ook naar die liedjes geluisterd en zo.
Ja, en wat vond jij het allerleukste in museum speelklok?
Ik denk gewoon die liedjes.
En die geestpiano.
Oh ja, kun je kort uitleggen wat dat is, een geestpiano?
Nou, het heette geen geestpiano, maar ik weet niet meer hoe het wel heet.
Maar het was echt maar piano, dan moest je toch een rol inzetten ofzo.
En dan ging je dingen lezen.
En dan ging die piano zichzelf spelen.
En ook die tutjes werden ook ingedrukt.
We hebben door het leek alsof een geest de piano speelde.
De piano is van Steinway.
Nou, dat is een best goed aangesproken.
En heel goed merk.
Toen wisten wat ik heb gehoord, ja.
En de andere naam die naast Steinway op de klep staat, dat is Welten.
En Welten was de firma die de papierenrol uitvond.
En wat is dan een papierenrol?
Ik zal hem hier ook aangeven om heel voorzichtig aan te raken.
Ik zou heel voorzichtig in.
Normaal gesproken laten we dit niet.
Oh, wat een verantwoordelijkheid.
Maar dan heb je een idee hoe groot het is.
Anders is het anders dat je het vasthoudt.
Oh, ja.
Dat is heel dun, denk ik.
Dit is op de rol.
Dat is de spoel waar die op zit.
En het is dun, rood, papier.
Er zit een klep, net boven, de normale pianoklep.
In het midden heb ik nu opengedaan.
Daar gaat dan de rol in.
Ik ga de luchtpomp aanzetten.
Dan gaat er een trio van balgjes naast dat hele papierenrolinstallatie gebeuren.
Die gaat dan op en neerbewegen.
Dat is onderdeel van het hele mechaniek om het spelen te krijgen.
In een aparte kast die hier achter staat,
wordt het hele luchtdruk gebeuren opgebouwd.
Of de zuiglucht eigenlijk,
waarmee die dan op de gaatjes afleest.
Zijn jullie er klaar voor?
Ja.
Het is een hele hoop doelden.
Maar nu gaat het ervan komen.
Dus eerst even pompen.
Het is ook echt de muziek dat echt zoveel jaar geleden door iemand vast bespeeld.
Dus dat vond ik wel cool.
En welk liedje vond je het leukst? Weet je dat nog?
Oh, Europapa.
Van Joost Klein bij de Traijorgel.
Ja, echt superleuk. Die vond ik ook heel erg leuk.
Fena, hoe vind je net om met mij steken blinde moeder op pad te gaan?
Ja, ik vind het gewoon normaal.
Ik ben niks anders gewend.
Je werd blind en ik zes was.
En ja, het is voor mij gewoon helemaal normaal.
En het voelde niet per se bijzonder of zo.
Als jij naar de WC moest, dan moest ik mee.
Om dat je niet ergens anders ging.
Die komen wel ontwillingen, mensen.
Ja, en gewoon meelopen.
Gewoon met aan de armen.
Maar voor de rest, ik vond het niet per se heel bijzonder.
Ja, maar dat vind ik wel heel erg mooi dat jij dat zegt.
Dat je het niet zo bijzonder vindt.
Want daar was ik natuurlijk wel...
Ja, ik was daar wel een beetje...
Nou, bang is een groot woord, maar ik dacht wel echt.
Ik was daar wel heel erg bewust mee bezig.
Dat als ik met jullie op pad ging,
dat ik de moeder ben.
En jullie, zeker toen jullie kleiner waren, de kinderen.
En ik weet nog dat ik slechter ging zien.
En toen was jij vijf, en toen viel ik in de speeltuin.
En toen zei hij helemaal, oh sorry mama, ik had beter moeten kijken.
En dat vond ik toen ergens heel lief.
Maar toen heb ik ook echt tegen jou gezegd.
Je hoeft daar nooit sorry voor te zeggen.
Want het is soms fijn als je mama helpt.
Maar als mama valt, is het mama een eigen schuld.
Want mama moet zelf gewoon goed oppassen.
En gelukkig is dat later ook goed gelukt.
En ben ik ook blij dat je...
Ja, dat niet eens eigenlijk meer weet denk ik.
Nee.
Heb je ook nog voordelen aan...
Ja, zie je ook nog voordelen in het hebben van een blinde moeder.
Dat ik vroeger, als ik dan mocht ik twee snoepjes,
maar dan pakte ik er altijd veel meer aan.
Dat zag je toen.
Ja.
Dat vond ik wel fijn.
Ja, dat was wel fijn.
Jullie waren ook wel eerlijk in die zin.
Tenminste, misschien niet altijd.
Dat kom ik dus nooit meer te weten.
Maar dan zeiden jullie...
Ik hoor jou nog zeggen...
Oh, Fabian, mama ziet toch niet dat ik er nu twee koekjes pak.
Of dan zaten we friet te eten of zo.
En dan kwam je langs mijn bord en dan zei jij...
Ik pak stiekem een frietje.
Dat was dan eigenlijk echt wel weer super lief.
Want...
Ja.
Dat je dat toch wel benoemde.
Heel erg grappig.
En zijn er ook dingen die is...
Oh, dit is echt een superspannende vraag.
Maar zijn er ook dingen die je stom vindt van wat hebben van een blinde moeder?
Ja, altijd jouw ogen moeten zijn.
Bijvoorbeeld, kijk, ik vind het niet erg om als we met het trein gaan...
steeds voor bordjes te kijken.
Maar ik vind het ook wel lekker dat als ik straks met Fabian naar Londen ga...
dan ga ik gewoon achter hem aan lopen.
En dan kan ik hem alles laten uitvinden, weet je?
Ik loop wel achter hem aan.
Hij kan wel op zoek naar de paronnen en zo.
En dat vind ik ook wel lekker, weet je wel?
Ja.
En ook als jij bijvoorbeeld met mensen moet gaan praten...
moet ik, zeg maar, bijvoorbeeld in de winkel...
toen jij die armand ging maken, moest ik jou echt van...
voor die mensen neerzetten, moesten ze zeggen...
Ja, praat maar.
Soms gaat dat trouwens ook wel beter.
Vroeger had ik heel erg het gevoel alsof ik, zeg maar...
dan voor jou moest praten.
En dat vond ik dan soms wel naar...
omdat ik het niet fantastisch vind om vreemde mensen te praten.
Maar dat gevoel had ik dan omdat jij kon ze niet zien...
dus jij kon niet weten van, oké, nu kan ik gaan praten.
Oh, ik heb nog één ding.
Oh, nog één.
Ja, wat vind je nog weerstom?
Ik kan niet echt met jou winkelen voor kleding.
Oh, ja, dat is een goeie.
Want jij kan niet zeggen van, oh, kijk, dit is leuk.
Want dat zie je niet.
En dan moet ik jou weer meeslepen in en uit.
En dan...
Ja, het is wel gezellig als ze het gaan doen...
maar het is niet echt dat je...
een input kan geven met, kijk, dit is ook leuk.
Als ik met papa ga, dan gaat hij gewoon de andere kant van winkel op...
en dan ziet hij iets en dan komt hij naar m'n toer.
Dan zeg ik nee, dat is lelijk.
Slaap je?
Ja.
Oh, mag ik nog iets positief zeggen?
Ja, ja, positief zijn we dan nog.
Jij kan je ogen uitzoeken.
Dat vind ik leuk.
Ja, dat klopt.
Even, ik heb twee kunstogen.
Om de tweeën moet ik nieuwe ogen.
Dat blijft ook superleuk om te zeggen vind ik altijd.
Twee keer per jaar gaan ze door de wasstraat.
Dan ga ik dus naar...
Dat noemt met een moeilijk woord ocularisten.
Dus iemand die mijn ogen maakt en zo.
En die haalt ze er dan uit.
En ja, het is misschien een beetje onderbiedig...
maar ik zeg dan altijd gewoon thuis van...
ja, ik ga weer m'n ogen door de wasstraat halen.
En dan eens in de tweeën mag ik nieuwe...
Maar goed, we dwalen af.
Dus nu weer terug naar het...
Moet jij niet al dan vragen van de antwoorden of zo?
Misschien willen de mensen jou ook wel beter leren kennen.
Oké, we gaan wel eerst naar de pauze...
en daarna mag jij wat vragen van worden, oké?
Ja, oké, goed.
Zoals je aan mijn stem hoort.
Ik heb een beetje moe.
Pauze.
Nou, welkom terug allemaal bij de 25ste aflevering.
Ik zit er vandaag met mijn moeder.
Welkom.
Dankjewel.
Nou, het is maar je lijn van mijn broek.
Ze was 27 jaar toen ik geboren werd...
voor de rekenaars succes.
Nou, mijn moeder was...
is nu helemaal blind, was zeg gezien toen ik geboren werd.
werd volledig blind toen ik zes was.
Ze houdt van Palle Leo en zingt dat luid mee...
omdat het dus wat erg irritant is.
Ook houdt zij van musicals.
En dat vind ik ook hartstikke leuk.
Dus ook erg pijn.
Het komt tot zin.
Dat ik niet meer alles op in te fluisteren.
Ja.
Dit was echt niet gevoorseerd.
Ja, maar het komt tot zin in Ierketse theater ook, hè.
Oh, ik zou me mentouwen.
Ze is getrouwd met Marcel van den Broek, dat is mijn vader.
Hoe ze dat overleept, weet ik ook niet.
Twee kinderen, ja.
En de beste van de twee.
Ja, Fabian zit hier niet, hè.
Ja, dan zie je toch maar wel wie van de politie is.
Ze heeft een podcast.
Maar dat weet ze jullie natuurlijk allemaal.
We gaan even...
Nou, Meyerlein.
Hoe zit jouw favoriete dagje uit eruit?
Nou, mijn favoriete dagje uit...
dan kan ik natuurlijk heel veel...
Ik heb zoveel leuke dingen, maar ik ga het...
proberen te laten, dat is best een uitdaging voor mij.
Eén dag, niet meer.
Eén dag, niet meerder dan wat kan in één dag.
Nou, dan...
Ja, dan wil ik wakker gemaakt worden met een ontbijtje op bed...
door mijn dochter.
Oké, ook door Fabian dan, door Fena en Fabian.
En door Marcel.
En dan gaan we samen naar een pretpark.
En dan nemen we ook geen eten mee.
Dus we gaan lekker van die aardepot op een stokje eten.
En andere lekker hele fouten dingen, want...
Eten is niet fout.
Eten is niet fout, daar heb je wat gelijk in.
Nee, dat moet je zeggen.
Je hebt gezond en ongezond, maar geen fout eten.
Oh, dat is heel goed.
Dan gaan we lekker...
Nou, daar wou ik zeker lekker ongezond eten.
Nou, dat doe ik geen uitspraken over dan.
Eten is inderdaad nooit fout.
We laten het eten thuis en halen lekker in het pretpark.
En ik ga lekker op een bankje zitten.
En jullie gaan lekker in alle attracties.
Dan geniet ik van jullie plezier.
En dan hoef ik helemaal nergens mee in.
En dan gaan we avonds ook nog lekker ergens eten.
Ja, en het wordt al een erg drukke dag,
maar dan gaan we daarna ook nog naar een musical.
O, jezus.
Of nou, dat zijn we eigenlijk wel een beetje op,
maar ja, het moet toch allemaal in één dag, dus ja.
Oké, dus jouw favoriete dagje uitziet eruit.
Dat is zo'n domme zin.
Jouw favoriete dagje uitziet eruit
door de hele dag op een bankje te zitten.
Ja, maar wel lekker in het zonnetje, niet in de regen,
want dat hebben we natuurlijk ook allemaal invloed op.
En nou ja, mijn favoriete dagje uitziet.
Ik ga wel graag mee in de teekopjes.
Ik ga met papa samen romantisch in de zweefmolen.
En ik ga mee in de kinderagbaan, misschien.
Ik beloof niks.
En als we in de Efteling zijn,
ga ik ook mee in Droomvlucht en Villa Volta,
en dan wil ik de hele dag in Hollerbolle Gijs van alles groeien,
want dat vind ik leuk als die dankje wel zegt.
Zoals Fena toen heel erg getreffend zei,
je bent echt nog een kind, hè.
Dat klopt wel eigenlijk.
Jij zei toen letterlijk...
Dat voelt zich nog 33 mensen.
Nou, dat sowieso.
Ik voel me eigenlijk geen dagouwer dan 26.
Nou, oké, je favoriete dagje uitziet geweest, noor.
Ja, we gaan door.
We zijn naar museum speelklok geweest.
Even trouwens één ding.
Nou...
Vind jeezes zeggen, want zo heb ik je niet opgevoerd.
Dus dat moet verder uitknippen.
Nou, op lijkbaar nog wel.
We zijn naar museum speelklok geweest.
Wat vond je daar het leukste?
Het leukste vond ik het konijntje in de koel.
Dat was een speeldoosje.
En dan kwam er een konijntje uit een koel.
En die maakte ook...
Het speeldoosje maakte ook muziek.
En dan ging het konijntje later...
Oh, die kwam dus met zijn koppie eruit,
met zijn oortjes omhoog.
Dat is mij dus verteld, want ik kan het niet zien,
maar ik hoorde dan wel als konijntje zo plop eruit
en weer plop erin.
En jij vond die best eigenlijk heel eng eruit zien, hè.
Maar goed, dat zag ik dan weer niet.
Dus dat is dan weer voor de, denk ik, de ketie kan zien.
En die speelwerken, die werden soms ook ingebouwd
in kleinere figuren.
En ondanks dat dit niet om te voelen is,
denk ik dat het toch leuk is om hem te demonstreren.
Dat is eigenlijk een cornein.
Ja, in een soort papier-mâché-kol.
Er zit een beetje in voor scholen.
En dit was kinderspeelgoed.
1912.
De kol is, ja, als je je handen zo vrij boel op elkaar zet.
Ja, zeg maar, zo.
Ja, ietsje groter, denk ik, sowieso iets.
Je hebt twee namen.
Ja, mijn handen zijn ietsje groter.
Maar wat er gebeurt, is dat het corneitje daarlijk omhoog komt
en gaat een beetje rondkijken, dan hapt hij wat van de kol
en dan schiet hij weer weg.
En dat drugschieten zou je, denk ik, ook wel horen.
Daar gaan we.
Je hoorde hem, denk ik, weggeschieten.
Ja, ik hoorde hem, volgens mij, ook horen.
Ik dacht horen dat hij ook zo opkomt, uitkomt.
Ja, zeker.
Het draait een beetje omhoog.
Heel leuk.
Hoe voel je het uitzienpender, dan?
Ik vind hem een beetje eng.
Ik zie het al voor mij, helemaal in het donker,
snacht en dan zie je ineens ook een cornein omhoog komen.
Een corneit in de museum.
En?
Ja, de draaiorgels.
Eur-op-pappa.
En shallowly shallowly, heel leuk.
Maar ik vond vooral de uitzmeiter op het laatst.
Dat is echt een liedje, dat krijg je nooit meer uit je hoofd.
Nou, oké.
Jij hebt een zine dochter.
Ja.
Dan moet je iets positiefs eraan.
Dan moet je iets positiefs over mij.
Nou, dat moet leuk horen.
Ik vind het heel erg positief dat jij...
Nou ja, dat als wij dus inderdaad samen met...
Nou ja, ik vind het sowieso heel gezellig ook,
maar dat als wij gaan winkelen,
dan kan ik het ontzettend goed helpen met leuke kleren uitzoeken en zo.
En ook gewoon, mij ook net wat meer,
bijvoorbeeld toen we een keer wat zomer kleren,
dat je toen ook leuk met allerlei echt wel moderne...
Oh, dan klink ik heel oud,
maar van die leuke met verschillende bloemetjes patronen.
En dat ik dan echt een beetje dus een trouwtje met bloemetjes
en dan een rokje met bloemetjes,
maar wel weer dezelfde kleur, maar wel andere bloemetjes.
Ik zei, kan dat dan wel?
Ja, dat kan.
En dan als checkbell,
ga je toch nog even appen met Tante Karine,
met mijn zus van ze twijfelt,
maar dit kan toch gewoon.
Maar dat vind ik gewoon heel gezellig,
dat jij dus ook echt voor mij kijkt
en ook echt kijkt wat mooi staat.
En ook gewoon eerlijk zegt, als iets lelijk is.
Ja.
Nou ja, toen ze uitgehappen gelelijk is,
dan denk ik, ga maar zo verstralen.
Dit was de laatste keer.
Nee, maar dat vind ik het voordeel
en ik vind ook het voordeel
dat jij veel dingen kan omschrijven
als we samen met de trein op de bus gaan.
Dus jij alles kan lezen en zo.
En nadeel...
Nee, dat heb ik wel niet gevraagd.
Ja, maar...
Ik heb toch nog niks gevraagd.
Nee, dat is waar.
Oké, dus dat zijn de voordelen.
Nou, nu vraagt iedereen zich natuurlijk af.
Zijn er ook nadeelen aan het hebben van een zinende dochter?
Ja, dat zet ik dus zelf.
Vraag ik mezelf eigenlijk ook heel erg af.
Ik kan eigenlijk geen...
nadeelen.
Ik ben ook fantastisch.
Ja.
Maar nadeelen bedenken aan het hebben van een zinende dochter.
Kijk, ik ben gewoon altijd blij dat je gewoon goed kan zien.
En dat dat ook bij ons nooit een vraag is geweest,
want mijn beperking is gelukkig niet erfelijk.
Dus daar heb ik nooit over.
Nou, hoe verdenken überhaupt?
Ja, nadeelen.
Ja, ik denk dat ik ze dan misschien niet...
Ik heb ze denk ik niet gewoon door ook misschien.
Dus dat jij wel eens een keer...
Nou, stel je voor.
Ja?
Ik heb geen ogen.
Dan ga ik jouw ogen bedenken.
Dan ga ik zeggen dat jij je ogen onderdoen.
Ik kan geen leuke ogen hebben.
Ja, dat is de nadeel.
Ik kan mijn ogen kiezen.
En dat kun jij lekker niet, lekker pu-e.
Nou, jouw keuze zit ook bij saai.
Ja, dat is waar.
Dat is dan een nadeel.
Want jij is al veel leukere ogen.
Jij is al veel meer trendy zijn dan ik.
Nou, een nadeel...
Jee, wat is dit echt mooi?
Nou, wat leuk is jullie geluist.
Nou, ik denk...
En misschien één...
Nee, dat denk ik eigenlijk ook niet.
Ik wil zeggen dat je misschien dan nog meer begrijpt hoe het is.
Dus dat je dat echt samen kan delen ofzo.
Maar aan de andere kant zou ik dat ook helemaal niet willen.
Dat je niet kan zien.
Dus dat.
Ja, ik heb me heel erg uit kunnen leven.
Ik vond het echt heel erg leuk
bij je museum speelklok.
Ik had ook echt zoiets met al die muziekjes.
En dan zei jij weer van...
Oh, je bent heet.
Dat lachen we.
En je vindt het echt leuk, man.
Je mocht aan een rad draaien.
Je was zo blij dat je aan een rad mocht draaien.
Ja, dat was heel leuk.
Ik mocht aan een rad draaien dus.
Een wiel, denk ik, ja.
Je mocht aan een wiel draaien.
En dan kwam er een boekje.
En die ging dan door een ding heen
dat dan puntjes lezen dat in dat boekje zat.
En dan ging kwam er muziek.
Nou, heb ik hier een miniatuurdruijorgotje staan.
Dan gaan we een paar passen naar voren.
Ja.
Dit is een druijorgotje ongeveer...
Ja, hoe zou je dat moeten stellen.
Ook een beetje te groot.
Van een...
van een mensenromp.
Zo'n beetje kwak, kwak, kwak.
Hij staat op een kartje.
Ja, wat we normaal gesproken hadden toen is
mensen vragen om hier aan te draaien.
Dus ook in dit geval...
mag je zelf de muziek verzorgen.
Dat vind ik leuk.
Zal ik eerst gaan vennen?
Wat kan dat niet of wacht?
We hebben hier zo het handvat zitten.
Oh, hier zo.
Dan mag je met de klok mee draaien.
Met de klok mee, met dit deeltje?
Ja.
Ik zag het welkom staan.
Oh, je zag het welkom staan.
En dan is het blij mee.
Met aan het draaien van het wiel.
Ik vond het heel leuk.
Nou, gelukkig.
En kinderhand is gewoon gevoeld toch?
Nee hoor, ik vond het echt heel leuk om te doen.
Ja, waar hebben je de handjes?
Ja, daarom.
Daar moest ik aan denken.
Omdat ik dat had en dat vond ik best wel zwaar.
Dus daarom.
Maar ik vond het echt heel leuk sowieso.
Heb jij je eigenlijk ook uit kunnen leven?
Ja hoor.
Nou.
Wat leuk is jullie hebben geluisterd naar deze 25e aflevering van Leef je uit.
Abonneer en volg voor mij.
Wil je ons helpen, Leef je uit te blijven maken?
Doe een donatie of word vriend van ferrie.vm.
Leef je uit.
Visuele content krijgt steeds meer aandacht.
Maar hoe zit het met de kracht van geluid?
Denk aan de emoties die muziek bij je ophopt.
Of hoe een goed verteld verhaal je meeneemt naar een andere wereld.
Alle zintuigen zijn immers belangrijk toch?
En je oren verdienen net zoveel aandacht als je ogen.
Wil jij jouw verhaal tot leven brengen met een audio-productie?
Of het nu gaat om een podcast, audio-tour of een voiceover?
Ik helpt je graag met een oor voor detail.
Kijk op ferrie.vm.
En vond je dit nou een goed verhaal?
Beluister deze podcast dan ook eens.
Oog.vm presenteert.
Verhalen van toen.
En je vrouw vond ik heel aardig.
Je vrouw Noordje heette ze.
Ze ging heel leuk met ons om. Ze hield ook van muziek.
Hoe kijkt jij terug op jouw schooltijd?
Had je het naar je zin?
Ik mist de vriendinnetjes. Ik wil eigenlijk naar school.
Of vond je het vreselijk?
Je kunt je niet voorstellen wat het is voor een moeder.
Als een klein meisje van 6,5 uit het raamje van de trein hangt op zondagmiddag.
En geelt, mommy, mommy, waarom steun je me weg?
Ik heb toch niets verkeerd gedaan.
Ik heb dus al die jaren op het huis gewoond.
Grote witte vila voor aan de weg.
Toen ik daar in 47 kwam.
Toen woonden we daar met 40 kinderen.
En 11 personeelsleden.
Hoe was het om daar te wonen of te leren?
Heel veel buitenactiviteiten.
We hadden een biologieleraar die omhoogde.
We hadden een biologieleraar.
Heel veel buitenactiviteiten.
We hadden een biologieleraar die ons standaard mee naar buiten sleepte.
Ik heb zowel op de slechtzienesschool als op de Bruijerschool.
Ik ben gewoon op de fiets gekomen.
Het was niet altijd leuk.
Ik kwam weer naar boven en had de gij gekletst.
Ja, pas.
Je pakt zwaar op je blote kont, waar we drie tikken, maar goed.
De jongens en meisjes waren ook heel streng gescheiden.
Buiten dat de slechtzienesschool met de Bruijerschool streng gescheiden was.
Maar bijzonder was het wel.
Een grote fikkenmaak op de vrouwen is beeld.
Alles werd er negen dondend en dan stak je de hens er maar weer eens in.
En dan niet te klein natuurlijk.
Omdat ik had natuurlijk wel gewoon leren schrijven en lezen.
Maar ik moest de Bruijersgrift leren.
Dus ik moest naar de eerste klas om het Bruijers te leren.
Verder doen ook een aantal oud-medewerkers hun verhaal van toen ja.
Ik ging rustig, geblinddoekt.
Het verkeer in om Jan om zich een patatje te halen.
Nou, dat is best link.
Maar dan nog jammer, dat is toch gevaarlijk jongen.
Ja, maar dan kun je niet opvoeden als je geen risico's neemt.
De verhalen van toen is een podcast van Bas Barendrecht en Ruud van Zomeren.
En je luistert hem in je favoriete podcast.
Nee, ik ben nog nooit ergens tegen naar het naald.
Meer weten? Bezoek oog.fm.