Sandra bezoekt Brenda

Deze podcast is gemaakt met een oor voor detail.

Meer weten? Kijk op ferrie.fm.

Het is een beetje een bijzondere aflevering van deze podcast vandaag.

Het is namelijk Ferrie bezoekt Sandra, bezoekt Brenda.

Want Sandra ontmoet ook bijzondere en inspirerende mensen.

Sandra is mijn buurvrouw, ze woont op de flat tegenover mij

en we gaan vaak samen wandelen of sporten.

En dan heeft ze het regelmatig over haar muzikale vrienden.

En het is bijzonder over Brenda.

Nou, zou ik natuurlijk zelf op bezoek kunnen gaan bij Brenda, maar geef toe.

Het is veel leuker als zij dat zelf doet.

Zij is immers tegeden die zich door Brenda laat inspireren, toch?

Hallo.

Dank u.

Allereerst, waarom op bezoek bij Brenda?

In 2012 ben ik voor het eerst beland bij de concertreaks van The Best of Britain.

En bij The Best of Britain hadden ze een zangeres, dat was Brenda.

En Brenda, die zong echt recht mijn hart in.

Zoals zij daar op de podium stond en ook hoe ze achter haar vleugeltje,

zichzelf begeleiden, dat vond ik echt muziek zoals muziek bedoeld was.

En ik ben eigenlijk vanaf dat moment wat vaker naar The Best of Britain

en later ook naar Motor West Coast gegaan.

Ook daar is zij een van de frontzangeressen.

En ik merkte dat muziek sowieso iets goed met mij doet,

maar vooral dat haar stem en haar manier van zingen rustbracht in mijn hoofd.

En toen ik bijna vijf jaar geleden vijftig werd, heb ik een feestje gevierd

en haar uitgenodigd en gevraagd of zij op mijn feestje wilde komen spelen.

En dat heeft ze gedaan.

Het leuke is dat vrienden van mij hard gevraagd hadden van

tevoren uiteraard om met hun input een liedje over mij te schrijven. En dat liedje, dat heeft een

ommekeer betekend in mijn leven. Wel je delen wat voor ommekeer dat was? Ik was redelijk tot

ernstig reactief op straat als ik incidentjes op straat had. Bijvoorbeeld een fietser die mij geen

voorrang verlenen of een auto of een fietser op de stoep. Dan bij de eerste zei ik, hey joh,

kijk even uit. Maar bij de vijfde ontplofte ik letterlijk. Niet fijn voor mijn omgeving,

maar vooral ook niet fijn voor mezelf. En vanaf het moment dat ik dit liedje had,

ben ik dat liedje eigenlijk gaan gebruiken als een resetknop. Dat betekende dus dat als

ik een incidentje had op straat, dat ik dat liedje ging zingen in mijn hoofd. En ik merkte

dat ik dan weer rustig werd en dat incidenten niet meer gingen stapelen. Dus als ik aan het

einde van de dag bij incidentje vijf was, was dat voor mij nog steeds weer incidentje nummer 1.

En ontplofte ik dus niet meer. En inmiddels zijn we vijf jaar later. En ik ben in die vijf

jaar, denk ik, nog maar vijf keer ontploft. En dat was eigenlijk alle keren met een goede reden.

Een winnaar, een vechter, een fanatiek speler. Laat zich niet kisten, vol passier en vuur. En als het

tegenzit, heel even schreeuwen, bebozeid en tranen, zijn nooit van lange duur. Rechts door zee,

leemt ze je mee als een rots in wilde branding. Stadzij voor wie ze is, een hart van goud en

sterke geest, een vriendin waarin ieder zo trood op. En deze dame die heeft dus echt wel iets

speciaals in mijn leven betekent.

En ik dacht, hoe leuk is het als er daar is een podcast mee gaan opnemen.

Gewoon is om aan haar te vragen van, wie ben je, wat doe je.

Maar vooral hoe kom je tot je creaties, tot je liedjes.

Wat heeft je zover gebracht om daar je beroep van te maken.

Dan gaan we dat doen. Ik zeg let's go.

Mijn naam is Ferrie Molenaar.

En in deze podcast praat ik met iedereen die me raakt.

Ik laat mijn nieuwsgierigheid op en los.

Luister naar hun verhaal en praat over wat ze drijft in het leven.

Zij krijgen dus bezoek van Ferrie.

Nou ja, van Sandra dus deze keer.

Wat hoop je dat mensen meenemen uit dit gesprek?

Nou ik hoop natuurlijk dat mensen door het luisteren naar de podcast geïnspireerd raken.

En nieuwsgierig worden van goh.

Ik zou wel eens wat vaker wat meer van haar willen horen.

Maar misschien eens op gaan zoeken op Spotify.

Maar vooral wat ik hoop is dat ze ook eens een keer gaan denken van goh.

Misschien moet ik ook eens naar zo'n theater show gaan en eens kijken.

Hoe ze dat doet in het theater en wat ze dan allemaal aan liedjes heeft.

Want in de podcast komen er wel een paar voorbij.

Maar ja, dat is natuurlijk lang niet haar hele rip het waar.

Allereerst Brenn, super veel dank dat wij hier bij jou mogen zijn.

Echt heel leuk dat ik dit met jou mag doen.

Ik vind het een beetje spannend, maar ook wel heel leuk.

Dus ik zou je willen vragen om je eerst even kort voor te stellen.

En misschien even een indruk te geven van de ruimte waar wij nu zijn.

Ja, zeker. Ik ben dus Brenda.

Brenda B, als je het heel glamorous wil formuleren.

Dat is mijn artiestenaam, stage name, maar ik heet gewoon Brenda van Aarzen.

En jullie zijn bij mij thuis in Borculo.

En we zitten nu in de keuken aan de keukentafel.

En dat is een ruimte die

gekoppeld is aan wat ooit de woonkamer was, maar die ik inmiddels volledig heb geconfiskeerd

als muzikstudio en opnameruimte. We zitten ook aan een gezellige zijteras, waar ik heel

veel bloemetjes en plantjes heb, de hobbelen, twee hondjes rond hier. De keuk is eigenlijk

ook een beetje mijn, dit is de plek waar ik het liefste ben in huis en waar ik lekker

kook en bak en waar ik gezellig zit met mijn vriend of met milie of vrienden, vriendinnen.

En dit huis is een heerlijk klushuis, waar ik sinds 2017 woon, wat nog aan alle kanten

eigenlijk een beetje chaos is, maar ik vind het een hele gezellige chaos. Er moet nog

van alles aan gebeuren, maar ik vind het eigenlijk al heerlijk woon. Het is niet zo aangehaakt,

niet zo aangepoedst en ik kan er nog een beetje meer creativiteit in kwijt. Dus in deze creatieve

hub gaan wij dit gesprek aan. Nou, dat klinkt als een prima plan. En Stiekem heb je ook

al een klein beetje antwoord gegeven op mijn volgende vraag, want ik wilde eigenlijk vragen

of je naast jouw grootste hobby zingen en schrijven nog andere hobbies hebt. Ja,

ik heb eigenlijk heel veel interesses en leer ook steeds meer om mijn aandacht wat te focussen,

want ik vind superveel dingen heel leuk en prikkelijk en interessant. Dus ik heb door

de tijd heen ook me dan best wel eens op wat anders toegelegd. Dan kom ik wel altijd weer uit

dat de absolute kern is toch wel de muziek, is mijn grootste passie, maar daarnaast zijn er dingen

als vrouwen voor buiten zijn, de natuur,

met mijn belie, de hond tussen op pad gaan, de tuin,

koken, eten, lezen, allerlei andere creatieve uitingsvormen, een beetje schilderen, een beetje...

Nou, van alles wat ik eigenlijk heerlijk vind om te doen, maar ik ontdek ook elke keer weer nieuwe dingen.

Dus ik verfilme echt nooit en dat had ik als kind al dat ik mijn eindloos kon terugtrekken

en dan me dan ontzettend goed kon vermaken met heel weinig.

Gewoon een bezige bij en een creatieve mens.

Ja, en ik vind het ook heerlijk om te blijven ontdekken en van alles nieuw te proberen.

Hoe jong was je toen je eigenlijk bedacht van, ja, zingen is mijn...

Ja, vind ik leuk en misschien wil ik daar zelfs wel mijn beroep van maken.

Of heb je eerst nog misschien wel een andere studie overwogen?

Ja, ja, dat is natuurlijk niet per se iets wat je echt heel erg concreet bedenkt als kind.

Het is gewoon ontstaan dat ik eigenlijk al van jongs en faan bezig was met theater.

Ik heb heel veel toneel gespeeld, danslessen, pianolessen, zanglessen, noem maar op.

En ja, dat bleek dan uiteindelijk ook een beetje om even zo te zeggen mijn ding te zijn.

Er werd steeds meer gevraagd ook voor optredens.

En dus was eigenlijk als kind al spelende wijs daarmee bezig en fanatiek ook wel.

Maar toen had ik nog niet eens zo zeer het idee.

Ook niet toen ik in de middelbaar school natuurlijk meer aan het toe bewegen was

na het moment dat je je over je toekomst moet gaan nadenken.

Nog niet zo bezig met dat dan ook per se in mijn beroep te maken of zulke ambitieus ideeën.

Ook omdat ik leren ook heel leuk vind.

Dus ik ging graag naar school en studeerde graag.

Dus ik dacht toen nog van al ja, weet je, dan ga ik daar wat mee doen

en dan ga ik dit er altijd naast blijven doen.

dat is ook

het pad wat ik in eerste instantie heb bewandeld ben eerst een andere studie begonnen maar ben

eigenlijk al vrij snel achter gekomen dat dat niet ging werken want dan stond voor mij mijn bureau

met al mijn studieboeken en rechtsnaast me stond die piano en dat ja dat ging niet aan de groet

iets harder dan je boeken ja precies en mijn ouders hebben uiteindelijk me toch wel gestimuleerd

om om dan vooral ook te gaan voor die creatieve kant en daar ben ik tot op de dag van vandaag heel

blij mee dat ik de keuze heb gemaakt maar het is dus ik ja je als kind denk je niet na van ik

ga die hobby doen en ga ik sowieso dat uitbouwen dat is gewoon niet wat er staan is dat snap ik

maar misschien dat je inderdaad wel al heel jong dacht van al zingen kan ik eigenlijk best leuk en

nee ik heb niet ik heb ook nooit ik heb eigenlijk überhaupt nooit zulke hele

concrete toekomstvisies gehad over dan ook niet met de anders die van wat ik precies wilde

bereiken eigenlijk is voor mij altijd het belangrijkst geweest dat ik het beste wilde bereiken wat ik

kon zeg maar ja dus het zat er meer in de in het zelf ontplooiings ding dat ik dat ik er

zoveel mogelijk uit wilde halen maar hoe dat er dan precies uitzacht dat was niet eens iets waar

ik heel concrete mee bezig was nou eigenlijk vindt dat ook niet zo gek als je bedenkt wat je net

zegt dat je eigenlijk van heel veel dingen heel blij wordt ja dus dan kan ik me ook voorstellen

dat het ook wel ja dat in je jeugd ook nog wel een beetje heen en weer switchen ja en dat

is het dag van vandaag ook over de invulling van het leven überhaupt los van de carrière

en mijn werk invulling er zijn ontsent veel scenario's en mogelijke levens invulling

waar ik volgens mij heel gelukkig mee kan zijn dus ik heb daar nooit in die zin laat ik het

ik wil wel zelf altijd hebben best doen om er iets iets moois van te maken daar ben ik altijd

weer bezig maar hoe het er precies uit gaat zien in

de toekomst of zo, daar heb ik helemaal niet zo'n omleind idee van. Ik laat me in

Disney ook nog wel graag verrassen en ik zie wel waar het heen gaat. Ik denk dat ik met heel veel

verschillende levens zeg maar heel happy zou kunnen zijn. Ja, dat is alleen maar heel fijn toch? Een

blij mens. Ik heb jou natuurlijk leren kennen via de shows van in eerste instantie de Best of

Britain. Daar zing je echt van alles. Van Bellets tot wat stevigers. Dan ga je voor jezelf beginnen

en dan schrijf je eerst twee Engelstalige albums. Uiteindelijk heb je dus drie jaar geleden in

coronatijd in één keer bedacht van misschien is Nederlands ook wel leuk of misschien is dat ook

gewoon zomaar in je hoofd gekomen heb je dat helemaal niet bedacht. Maar ik vraag me wel af hoe is

dat zo gekomen en wat heeft dan uiteindelijk in je voorkeur? Nou ik ben er wel op het punt

stenk inmiddels dat waar ik sowieso wat ik wel zeg dat mijn band, mijn muziek, nog steeds

aan het sterk is en dat ik steeds meer gelaagdheid ontdek zelf in wat muziek dat werkelijk kan

betekenen voor mij zelf maar ook voor andere mensen. Dus waar misschien vroeger ook nog wel

inderdaad veel aandacht vanuit mij dan lag bij het tof vinden om zo moeilijke mogelijke

vocale kunst te kunnen uithalen bewijzen van en de moedigste nummers te kunnen zingen etc.

Dat ik dat eigenlijk door de tijd heen wel iets minder interessant ben gaan vinden en dat ik

vooral veel meer de focus ben gaan leggen bij een

echt verhaal vertellen en die stem puur gebruiken

om het verhaal te vertellen of om een gevoel over te brengen.

En eigenlijk ook als ik over nadenken, ik heb altijd al veel meer hang gehad naar artiesten

die met karakter iets brachten.

Dus dat het helemaal niet zo groepelijst hoeft te zijn, dat is heel kort even.

Het is wel heel impressief, maar wanneer het echt binnen als het vooral fundament heeft, als

het een verhaal is, als het echt is, als het emoties, als het karakter heeft, ik vind dat in mensen

ook het interessantste.

Dus ik vind het heel tof dat ik bij die tours dan van alles kan doen, ook vocaal.

Alleen waar ik uiteindelijk toch wel denk de meeste voldoening uit haal is als je niet

maar gewoon een kunstje staat te doen, maar als je het echt kunt gebruiken, de muziek

en het zingen, mijn vak en het schrijven en de pianospelen om iets inhoudelijkst te brengen.

En dat Nederlands is dus in het Nederlands talig is dus ook niet een vooropgezet plan geweest.

Dat is letterlijk inderdaad, als je net als schetste in coronatijd een vrij organisch

proces geweest, maar wat mij eigenlijk wel ook dit veel dichter heeft gebracht bij die kern

van muziek.

Want ik ben ook afgestapt van het denken in genres of in een bepaalde sound of moeten

moeten moeten creëren of een bepaald publiek moeten dienen etc., waar dat bij die eerderen

albums denk ik wel meer een factor was zeg maar en dit is gewoon ja in coronatijd we

leven allemaal een tikkie in isolament en ik was lekker veel buiten ik kon dat ook

prima aan wat dat betreft omdat ik de muziek heb en gewoon altijd denk nou dan ga ik

liedjes schrijven en de liedjes kwamen gewoon binnen en ik dacht ik houdt het lekker bij

mezelf ik ga over hele kleine klunzige dingen schrijven en

En het heeft ook weer mijn liefde voor de muziek en mijn band mijn muziek gesterkt

om toch op een minder gekunstelde manier mee bezig te zijn.

En meer gewoon te doen wat er maar uitkomt, zeg maar.

Ja, nou ja, ik moet zeggen, ik vind dat heel geslaagd.

Je kent mij ook een beetje.

En ik hou sowieso van hoe puurder, hoe fijner.

En ik vind het ook los van dat ik vind dat jouw stem ook echt prima die grote

nummers aan kan.

Krijg ik de meeste kippenvel bij de bellets en bij het wat kleinere werk.

En nou ja, maar dat is gewoon ja, dus puur wat jij zegt.

De puurheid, het gevoel in zo'n nummer daar.

Ja, ik denk dat die keuze goed is, want daar kun je mensen ook echt

mee raken. Dus dat is ja.

Ja, en het is dan ook dus geen niet een zelf opgelegde keuze.

Het is echt wel iets wat gewoon ontstaat.

Wat is onstaat?

Maar in jouw Engels talige albums is het denk ik ook nog een beetje van

correct me if I'm wrong, maar van wat zou het publiek

leuk vinden, mooi vinden, wat zou aanslaan bij het publiek.

En bij de Nederlandstalige nummers is net wat je zegt.

Het zijn soms complete verhalen, gedichten op muziek.

Ja, en ik heb me ook in die Engels talige procesen nog veel meer

laten leiden door de mensen die eromheen mee bezig waren, dus producers.

En nu doe ik het in principe al mezelf.

Ik produceren het niet ook zelf.

Ik ben in de coronatijd ook met een opleiding musical production begonnen,

omdat ik dacht, ja, als ik echt mijn eigen ding wil maken,

dan moet ik zorgen dat ik het hele proces veel meer in eigen hand kan houden.

Dus dat is een enorm leerproces en dat duurt jaren.

En ik kon er maar net kijken binnen een groentje, maar het geeft me

wel heel veel creatieve vrijheid.

Ja,

top. Ik zou zeggen zou je ons een

klein stukje van die creatieve vrijheid kunnen laten horen. Ja, heb jij een verzoek dan? Welk

liedje je het leukste vindt om te horen of niet? Moet ik dat verzoek uitspreken? Ja, ik weet het niet.

En mij mag het? Ja, je weet wel welke van jouw Nederlandstalige nummers ik voor mij

zwaar favoriet is. Ik denk het wel dat ik het weet. Ja, ik denk het ook. Dus gaat maar

gewoon spelen en dan vertellen we daarna wel wat zo is.

Zeker weten wat te doen

Want het Peter kende mijn kees en omgeremd

Het lijkt te zijn verdwenen

altijd kunnen weten

en met je die van binnen

Verleidelijk dat er ver ik zo op die sland

Staat te vormen

Als ik dan alleen ben

Ze lacht en pakt mijn hand

Is dus eigenlijk nooit verdwenen

Ze verstopt zich en hij stieken door de tijd

Maar als ze op het punt staat

Weg daarin en spreek ik haar

Toen blijf bij mij

hoor het erbij, maar als ik een man koop.

Ja, je mag blijven.

Dit is echt zo'n gedicht op muziek, noem ik dit.

Dat zeg jij inderdaad, dat is gewoon heel mooi.

Dit is trouwens, dat is wel grappig om erbij te zeggen, want dit liedje heb ik denk ik

wel 10 jaar geleden geschreven.

Ja, dat lag nog ergens op een plant, waar je ook wel eens in het eerst.

Wat ik je toch wel even, nog een klein stukje van wil aankaarten is, dat je

ook dus wel persoonlijke liedjes schrijft voor dingen, voor bruilofte begrafenissen en ooit

ook voor mij.

Ja, inderdaad.

Dat was niet voor de begrafenis, dus.

Nee, gelukkig niet.

Nee, dat had iets te maken met mijn vijftigste verjaardag.

Precies.

En dus ook wel, maar goed, dat hadden we toen niet kunnen bevroeden de omme keren

in mijn leven.

Maar nou ja, hoe ben je daar zo toegekomen, heeft iemand je daar ooit eens voor gevraagd?

Of hoe is dat ontstaan?

Ja.

Dat idee.

Dat moet ik even heel lief nadenken.

Ik weet eigenlijk niet eens hoe het is ontstaan, maar het is wel iets wat ik heel erg leuk

vind om te doen, omdat het stiekem, natuurlijk ook een beetje, ja, hoe zeggen

we dat?

Ik vind menselijke verhalen al de tijd interessant en in dit geval, of het gaat om een bruiloft

maar ook om een uitvaart, of ik doe het ook voor de zakelijke markt, dus ook was

voor een bedrijf, voor jubileum of een congres,

Maar

ik mag ineens in iets duiken, of het nou een mens is, of een koppel, of een bedrijf, of een

filosofie of zo. En daar mag ik mij helemaal in duiken en dan proberen dus iets te creëren

wat daar helemaal bij aansluit. En ja, dat is dan misschien een beetje het human interest

gedeelte wat ik leuk vind. Ik vind dat ook het leukste in boeken en in films. Het hoeft voor mij

geen grote sensationele dingen te zijn, maar juist het kleine menselijke. Dat vind ik ook daar

in weer fantastisch, dat ik me daarin mag verdiepen, mijn mensen in gesprek mag gaan en dan mag

proberen dat om te zetten naar iets wat hun hopelijk goed representeert muzikaal. Ik vind dat

altijd superfijne en leuke uitdaging om daarin bezig te zijn. Nou, dat is in het geval van mijn

liedje echt van het eerste tot het laatste woord echt heel goed gelukt. En ik heb ook wel eens andere

liedjes van jou gehoord die je dan ergens voor geschreven hebt. En één daarvan, toen ik dat

had geluisterd, toen dacht ik, ik ken die persoon gewoon. Terwijl ik echt nog nooit, ik

ken de persoon helemaal niet. Maar dat vond ik zo bijzonder. Wat ik dacht, wow, dit is echt,

ja, als je dat zo kunt, dat iemand die de persoon helemaal niet kent, echt het kippenvel

overal heeft, dan denk ik dat je het heel goed gedaan hebt. Wachtig, dankjewel. Ja, en ik probeer

ook wel altijd, het moet zeker geen opzomming zijn van, hoe zeggen we dat,

karakteristiek van die persoon of van de bedrijf ofzo. Ik probeer het altijd wel toe te trekken

naar een soort universeel aansprekend iets. Dus het moet een wijsprek, een mooie opnummer zijn,

maar waar die persoon zich 100% in herkent,

ook heel specifieke dingen in kunnen zitten over die persoon, over het kop of over het bedrijf,

maar dat er een soort van universeel karakter aan zitten, dat ook gewoon poëetic is en

dat het ook gewoon, ja, een beetje tijdloos is misschien, dat vind ik altijd het leukste.

Ik bedoel, het is niet zo'n ABC-tje wat op een bruilof wordt gedaan, weet je wel.

Dat is niet interessant.

Ik wil er altijd van maken wat je bij wijsprek, ook op een andere plek zou kunnen spelen en

dat, ja, dat het dan ook overheind blijft.

Nou ja, wat ik zeg, ik heb wel eens een aantal dingen van je mogen luisteren en ja, ik word

er altijd heel, heel warm van als ik dan die teksten hoor en je weet ook altijd de juiste

muziek eronder te zetten, dat is natuurlijk ook nog wel een dingetje, zou ik maar zeggen.

Ik kom tijdens deze podcast op heel veel plekken en ik praat met heel veel mensen en

ik probeer jou altijd mee te nemen, de locatie en het gesprek zo goed mogelijk vastleggen

zodat de sfeer en het moment gevangen worden, zodat als jij luistert, je hopelijk het gevoel

krijgt dat je erbij bent, dat als je je mond open doet en een vraag zou stellen aan mij

of mijn gast, dat je dan ook antwoord krijgt.

Dat gevoel kan jij ook bereiken in je podcast en ik kan je daarbij helpen door middel

van coaching of het uithandenemen van een deel of de volledige productie van je podcast.

Ben je benieuwd naar de mogelijkheden?

Laten we dan even kennis maken.

Kijk op ferri.fm, terug naar het verhaal.

Ik vraag mij oprecht af, hoe ontstaat zo'n liedje dan in jouw hoofd?

Ja, dat is natuurlijk

een beetje moeilijk om te vangen, ergens.

Dat is natuurlijk, ja, de eeuw oude vraagstuk.

Hoe zit het met inspiratie?

Ja, dat is de volgende.

De vraag die er aan gekoppeld is.

Wat inspirert je dan?

Ja, en hoe komt zo iets tot stand?

Zoiets wel waar ik wel steeds mee achter kom,

is dat je je moet het wel faciliteren.

Dus ik heb wel gemerkt dat het beste is om een bepaalde mate van rust en ruimte in je leven te creëren,

om ook helemaal onafhankelijk te zijn voor creativiteit.

In tijden dat het heel druk was en dat ik bij de afspraken heel veel commercielwerk aan het doen was, als Sanres.

En je bent in een soort van regelmodus en je leeft naar de agenda en je moet dit nog even fixen,

dat fixen, dat contractje eruit en dit en die communicatie, etc.

Dan ga je in een andere mode zien je hoofd, namelijk dat ga je heel gestructureerd werken,

om dat allemaal af te tikken, terwijl in de coronatijd was dan dus het voordeel dat ik in die zin veel minder verplichting had.

Dus de dagen konden zich een beetje ontvouwen als ze wilden, zeg maar.

En daar werd ik mega productief van op creatief vlak.

Dus ik heb toen wel ontdekt, als ik dat wil, als ik dat echt een belangrijke onderdeel wil laten zijn van mijn leven,

maar ook mijn werkzaam leven, dan zal ik dat moeten faciliteren.

Alleen dan kom je natuurlijk bij het grote euvel dat dat niet direct oplevert.

Dus je bent altijd zoeken naar een balans tussen enerzijds natuurlijk ook dingen doen,

waardoor gewoon de schorting kan roken.

En anderzijds tijd en ruimte reserveren en bewaken, om ook verder te komen in dat creatieve.

Ja, en dit liedje is heel grappig want wat ik net al tussendoor even zei van dit bestaat,

ja, misschien is dat, ik denk dat het veel lang geleden is, nog 10 jaar geleden.

En dat heb ik al vaker met liedjes die ik toen geschreven heb en dat ik ze nu pas begrijp.

Dus dat ik toen over topics heb geschreven en dat zit er is soms ouderwoorden of bepaalde

liefdesperikelen ofzo en dat ik dat toen gemaakt heb en dat ik nu pas denk

dat is eigenlijk nog wel treffend omschreven.

Maar dat ik dat nu pas eigenlijk echt vanuit het leven kan ervaren zeg maar gek genoeg

hoe dat dan werkt ook geen idee.

Maar uiteindelijk merk ik wel dat ik ook het makkelijkste schrijf als ik het dicht

bij mezelf hou. Dus als ik gewoon schrijf over de dingen die we bezig houden

en daarin is ieder mens indiënt hetzelfde.

We hebben allemaal dezelfde zorgen en struikoblocken en...

Tevoelagenda's en...

Ja, dat soort dingen allemaal.

We kunnen allemaal denken dat we zo bijzonder zijn maar we zijn allemaal

m'n miertjes die ook allemaal maar hun best doen om onze weg te vinden in het leven.

Maar we lopen allemaal tegen voor in grote lijnen dezelfde dingen aan.

En natuurlijk kun je af en toe hele grote, meeslepende onderwerpen schrijven

maar eigenlijk merk ik dat het beschrijven van die kleine menselijke dingen

en dagelijkse dingen dat ik dat het fijnste vindt ergens.

Maar ik denk ook dat iedereen zich daar ook heel erg in herkent.

Ja, waarschijnlijk onvermijdelijk, omdat het bij het leven hoort.

Dat is ook denk ik het mooie van muziek.

Ja, en er zit ook nog een stukje magie in.

Iets wat je niet helemaal kan vangen, natuurlijk inspiratie en maken.

En misschien dat leeftijd daarin ook wel eens een ding doet.

Dat je ook op een gegeven moment...

Ik weet wel van mezelf dat ik eigenlijk echt...

Ik heb heel weinig wensen in het leven ergens ook

in de zin van totaal geen materiele wensen.

Ja, mijn grote droom is een boshuisje.

Gewoon midden in de natuur met heel veel beestjes en groen.

En als ik maar de hele dag liedjes mag schrijven, dan ben ik echt ultiem gelukkig.

Maar dat zijn ook dingen die je op een gegeven moment gaat

met

de tijd. Als je ouder wordt, misschien meer gaat realiseren van waar ligt eigenlijk het

zwaartepunt. Wat veel belangrijker. Waar word je het meest gelukkig van? En daarvoor ben

je misschien ook nog geneigd om mee te gaan in de soort giaagtijd van prestatie en dingen

moeten bereiken en mijn ambitie en mijn drijferen zijn niet minder geworden. Alleen het is

wel duidelijker wat ik het belangrijkste vind. Je kan meer focussen. En dat ga je dus, je gaat

feitelijk uitkleden. En ook dan dus meer tijd geven aan hetgeen wat je echt belangrijk vindt.

Dat helpt natuurlijk wel daarin. Maar ja, wat je net zei, er moet ook brood op de plank.

Dus het is natuurlijk altijd wel een klein beetje een dilemma van ja, ik heb die tijd

nodig om creatief te zijn. Maar ja, ik moet ook wel gewoon dingen doen om geld te genereren,

zeg maar. Dus ja. Ja, en dat is ook iets wat ik maar ook veel later pas ben gerealiseer.

Omdat ik ook eigenlijk altijd zo gedreven was en veel commerciel werkte. Dacht ik al,

ja, zo moeilijk is dat een muzikante bestaan niet, weet je wel. Iedereen doet er altijd

zo dramatische over van, oh, je zit ja in de kunstenssector. Oh, gearmen jij,

weet je wel. En ik dacht nou ja, maar dat was omdat ik ook meer, maar op het

commerciële richter heel lang. Maar als je echt inderdaad kunst wil maken of echt autonome werk

wil maken en iets wil maken, waar misschien die eerste tien jaar mensen van denken van,

ja, ik weet het niet. En dat het op een gegeven moment misschien door de tijd en gaat landen of

dat je je je craft meer groeit, dan kom je wel meer in dat dilemma terecht. Ja,

jouw creatieve creativiteit, dat komt hier steeds weer terug. En wat mij ook heel erg

opvalt als ik jouw nummers hoor spelen of het nou in de toer is, waar dat misschien iets beperkter

is of dat dat in jouw solo nummers is, is dat jij nummers eigenlijk nooit hetzelfde speelt en

zingt.

En is dat dan ook jouw creatieve brijn? Doe je dat bewust?

Of vind je dat ook fijn dat het niet, ja, niet steeds precies hetzelfde is?

Nou ja, het is waarschijnlijk vooral luidheid dat ik gewoon gezin heb om het goed in te studeren.

Dat geloof ik dan weer helemaal niks van.

Want als je het op de tour doet, dan moeten je muzikanten er ook in mee.

Dus dan zal dat toch een klein beetje.

Inderdaad, dat is denk ik gewoon omdat ik dat curse live niet prettig vind.

Kijk, ook als je zo'n tour doet en je moet 50 keer dezelfde show doen.

Ik heb genoeg collega's die dat kunnen, die het altijd exact hetzelfde brengen.

Ja, dat vind ik helemaal niet interessant.

Maar ik vind het juist mooi, ja, jou, hoor.

Ja, en één keer...

Ja, nou ja, ik heb wel eens gedacht, is dat dan eigenlijk wel...

bereik je dan wel elke keer dezelfde creativiteit.

Maar het zit twee kanten aan.

Eén is dat inderdaad mensen die wat vaak komen kijken hebben wat meer variatie.

En dat moet voor jezelf ook leuk blijven natuurlijk.

En ik vind het ook leuk om de muzikanten uit te dagen,

om de vrijheid te pakken in een spel.

Binnen de kaders die verteld zijn.

Ik bedoel, uiteindelijk heb je natuurlijk altijd wel bepaalde afspraken van...

We doen couplette, refrein, couplette, refrein, bridge en andere freinen,

maar dan stoppen we ook, weet je wel.

En die vorm moet natuurlijk iedereen wel weten, want je moet wel...

Gelijk stoppen en in hetzelfde willen, ja.

Maar daar binnen, ook melodisch.

Maar ik heb wel eens dat ik dan dus bij show 45 denk,

in de auto op de heen weg van...

Ah, ik zet die liekjesweers even aan.

Dat ik denk, holy moly, weet je wel.

Dat ik echt volledig ben afgedreven van het origineel.

En dan denk ik, oké, misschien moet ik weer ietsje meer terug naar waarde.

Want dat is toch weer mensen komen naar een tribute show.

Dus die willen ergens ook dat liedje horen in die uitvoering.

Maar je moet het ook voor jezelf leuk houden.

En ja, ik ben ook songwriter.

Ik ben ook

instrumentalisten zeg maar dus

het is niet zo dat ik alleen maar liedje studeer in dat nazing nee ik wil de muziek ook voelen

en leven en beleven en ik moet dat verhaal wil ik het een beetje voor mijn gevoel geloofwaardig

overbrengen ook een beetje naar m'n troet trekken moet een beetje mijn eigen ding van maken

dus het is eigenlijk iets wat ik altijd heb gedaan en waar ik dan wel als fases in heb

gehad dat ik dacht al misschien moet ik misschien moet ik daar stabieler in gaan zijn en elke

keer wel hetzelfde doen wat iedereen om mij heen doet dat ook is misschien doe ik en inmiddels

denk ik ja nee dat is ook gewoon een beetje hoe ik ben en ook als muzikant dan maar dit

najaar ga je weer voor de tweede keer solo toeren heb je weer allemaal nieuwe nummers

gegeven gaan we een nieuwe repertoire van je ook nieuwe nummers en natuurlijk ook gewoon

een aantal die terugkomen dat snap ik dat het niet allemaal nieuwe liedjes worden maar het is ook

ja ik bedoel uiteindelijk wil je dat natuurlijk ook dat dat ment dat dat liefst een beetje gaan

indalen dus je moet ook herhalen denk ik erbij zit een liedje bij die ik ook gewoon nog

met heel veel overtuiging en liefde en passie wil brengen dat moet je ook lekker blijven

doen hoor ja en ik bedoel het is nog maar het is nog maar het begin hè dus ik heb ook

niet het is ook nog niet zo dat mensen ermee doodgegrooid zijn zeg maar het is het kan

ook nog maar er kon zitten natuurlijk ook weer wat nieuwe dingen bij want ik blijf natuurlijk

ook gewoon schrijven en het verhaal ontwikkelt zich ook dus ja wil je ons nog iets laten

horen eentje van de toer van dit najaar ja dan ga ik even nadenken voor als ons nog eens even

ja is goed

Oké.

Wat wij de wereld in de niets, aha.

als je maakt mijn hoofd

Nou, die is toch redelijk origineel gebleven, hoor.

Ik denk dat de luisteraar een heel mooi inkijkje heeft gekregen in wie je bent en wat je doet.

Leuk, dank je wel, Degra.

Ja, nou ja, jij nogmaals onwijs bedankt dat je dit met ons wilde doen.

Heb je misschien nog vragen aan mij of wil je nog iets kwijt?

Nou ja, ik wil heel graag iets kwijt, namelijk dat ik dus inderdaad, want jij wel het mooie even had

aangekondigd in het Naya-Riga-touren, met mijn solo show, kleine intiem settingen. Ik ben echt nog

heel fanatisch bezig met decor, met het verhaal, met van alles erop en aan. En dat begint zo half

oktober tot in januari. En ik zou het natuurlijk fantastisch vinden als mensen ja nieuwsgierig

worden en denken we gaan het eens een keer bekijken en kijken wat ze dan doet. Dus ik hoop dat mensen

daar misschien toegeprikkelijk zijn. Dat hoop ik ook en dat denk ik ook zeker en wij gaan uit

die linkjes ook allemaal plaatsen wonen. Nogmaals, super dank dat wij hier aan jouw

keukentafel gezellig even met jou ingesprek mochten. Ja, dank voor jullie interesse.

Die theatertour waar Brenda en Sandra te over hebben, die begint deze maand al. Wil je weten

waar en wanneer ze speelt? Kijk dan op ferribezoek.nl.br, die is links naar haar website,

haar social media en haar Spotify. En lees je het hele verhaal van Sandra. Ik hoop dat je hebt genoten

van deze aflevering. Wil je ook gaan podcasten met sfeer en authenticiteit op de eerste plaats?

Laten we dan een keertje kennis maken. Kijk voor de mogelijkheden op ferri.fm en plent

gelijk een kennis maken met meen. Bezoek van ferri is een podcast van mijn bedrijf ferri.fm.

Audiograaf met een oor voor detail. Er komen nieuwe afleveringen al kan ik je niet precies vertellen

wanneer die gaan komen. Wil je die niet missen? Abonneer dan via je favoriete podcast

op volg me via mijn website ferri.fm. Tot het volgende bezoek van ferri.