S1E22 Oerol als je blind of slechtziend bent: Ze mogen gewoon voelen hoor!
Tijdens het Tastbare Taalweekend worden meerdere voorstellingen op Oerol toegankelijk gemaakt met een Meet & Feel en audiodescriptie, verzorgd door Komt Het Zien. In deze aflevering praat Marjolein met actrice Ayşegül Karaca, die zelf slechtziend is. Zij is curator inclusiviteit voor mensen met een visuele beperking en maakte voor Oerol een selectie van voorstellingen die mogelijk geschikt zouden zijn. Ook schuift Janine aan; zij is bezoeker van het Tastbare Taalweekend op Oerol. Daarnaast hoor je Hilbert Geerling, blindentolk bij Komt Het Zien. Vanuit de pluktuin in het dorp Hoorn blikt Marjolein samen met haar gasten terug op Oerol 2025.
Word vriend van FERRY.FM en luister deze en andere podcasts als eerste en zonder reclame. Of doe een eenmalige donatie via leefjeuit.nu en draag jouw steentje bij aan het delen van deze inclusieve verhalen.
Leef je uit! wordt gepresenteerd door Marjolein van den Broek. Deze podcast van FERRY.FM is onderdeel van het OOG.FM-podcastnetwerk.
Transcript
Transcript lezen
Later ging ik het bij andere makers en spelers geven, maar tot nu toe merk ik echt dat iedereen zo open daarvoor staat.
En dan kom ik het voorbereiden, he, voordat we dan die avond de meet-and-fiel gaan doen.
Zelfs ook, ja, ze mogen gewoon voelen hoor. Ze mogen ook aan mijn haar voelen. Ze mogen overal aanzittigd, oké.
De podcast, die jouw wereld opent, voor eindeloos plezier.
Dit is Leef je uit.
Leef je uit!
Welkom op de Schelling op het Eurofestival.
In het Tasparetaal-weekend zijn er een aantal voorstellingen toegankelijk gemaakt voor blinden en slechtsziende mensen door middel van meet-and-fiels en audiodescriptie doorkomt te zien.
In deze aflevering spreek ik met actrieze Ice Girl Curatja.
Zij is slechtsziend en curator op het Eurofestival.
Verder spreek ik met blindentalk Hilbert Geerling en met bezoeker Janine Delver.
Ik zit hier heel gezellig in een bos. Jullie horen vast wel al de zingende vogeltjes.
Welkom allemaal. Leuk dat jullie er zijn. Dankjewel.
Janine, wil jij je als eerste voorstellen?
Ik ben Janine en ik ben praktisch blind en ik vind het fantastisch om hier te zijn.
Op oerhol en dat er dingen toegankelijk zijn, dat er een blindentalk is, dat we een voorgesprek hebben.
Er gaat weer een wereld voor, maar open dat ik een tijdlang niet naar het theater ging.
Welwist van audiodescriptie en dat er aangepaste dingen waren, maar ik vind het heel leuk om dat hier zo mee te maken in alle vrijheid.
En Ice Girl, wil jij jezelf oké vervoorstellen?
Ik ben Ice Girl. Ik ben zelf actrieze en maker in film, tv en theater.
Ik heb wat theatervoorstellingen gemaakt en getoord en voor televisie de documentaire.
Dit is How I Can See en ook wat rolletjes gespeeld in films en series.
Maar ik zit hier met een andere pet op oerholfestival.
Ter Schelling, want ik ben hier curator inclusiviteit voor mensen met een visuele beperking.
Ja, wat is dat?
Ja, een hele potel, inderdaad.
Curator is eigenlijk een programma maker. Het is gewoon een duur woord voor een programma maker.
Dus ik heb zelf een pakket ontwikkeld, zodat mijn lotgenoten de kans hebben om dit festival ook te beleven.
Maar jij ziet dus ook slecht.
Ik ben slechtsziend geboren en ik heb nog een restvisus met mijn rechteroog, een maximale scherpte van 20 procent en mijn linkeroog 12.
En Hilbert, wil jij jezelf ook even voorstellen?
Nou ja, ik ben dus, wat we noemen blindentok, allebei heel veel slechtsziender er ook baard bij hebben.
Je hoeft niet helemaal blind te zijn om gebruik te maken van wat ik doe.
Ik verzorg de audiodiscriptie bij de theatervoorstellingen.
Hier op oerhol, dat doe ik het hele jaar door en bij andere theatervoorstellingen door het land.
En heel lang geleden zei we, oh, zou het niet gegaaf zijn als ze met een stelletje blinden op tenrums over oerhol konden schuren en dan gewoon van alles bezoeken en bekijken.
En dat zagen we wel zitten.
En ik denk dat inmiddels drie jaar geleden, als het goed was, helemaal het vanaf.
Die had ook het gek idee.
En inmiddels denk ik wel goed, vorig jaar was het een beetje uitproberen nog, kijken wat werkte wel, wat werkte niet.
Het jaar daarvoor hadden we ook al één of twee voorstellingen gedaan.
En dit jaar hoorde ik gewoon iemand zeggen, ja nu is het fantastisch, het is goed geregeld en het is lekker veel, we hebben genoeg keus, er is van alles te doen.
Ja en ik word er zelf ook altijd wel vrolijk van, ik vind het wel mooi, ik zie natuurlijk ook hartstikke mooie voorstellingen.
En wat jij net ook al zei, dan voraan hebben we een soort voorgesprekje, het is ook gewoon supergezellig en dan gaan we daarna lekker met z'n allen naar die voorstelling en dan is het gewoon dik genieten.
En Janine, is dit jouw eerste keer hier op oerhol?
Nee, ik ben wel twaalf keer geweest vanaf mijn studenten tijd en we zijn nog met de kinderen toen ze klein waren totdat ze niet meer meekonden.
En toen heb ik ook veel voorstellingen meegemaakt.
En toen zag ik nog wel iets beter, maar het zou zeker van toegevoegde waarden zijn geweest als er toen ook wat meer aandacht aan was geweest.
Want ik had ook het gevoel dat ik heel veel miste en eigenlijk heb ik dat nu niet.
Ah, het was pijn om te horen.
Ja, natuurlijk.
Nee, ik heb echt het gevoel dat ik een hele complete ervaring krijg.
Ja, dat is echt super mooi en ik ben ook gewoon benieuwd hoe jouw favoriete dagje uiter uitziet.
Mijn favoriete dagje uit.
Dat is elke week lekker naar de markt toe, met de hond.
Oh, heerlijk.
Boodschappen doen, leuk.
Ik ken de marktkooplui daar, daarna een flat white drink in de journal.
Dat vind ik lekker stukken wandelde met de hond.
Dat is eigenlijk wat ik elk weekend doe en uitruste.
Want mijn baan vraagt redelijk veel investering aan energie.
En verder ja, we gaan veel op vakantie.
Ik vind het heerlijk om uit te kunnen kijken naar iets wat in de toekomst ligt.
Of erin te zijn, zoals hier.
Oh, ja.
Want hier ben ik in de toekomst.
O, stast is mooi gewoon.
Ja, maar ja, ik probeer om de twee, drie maanden toch of een weekend of echt een grotere vakantie in te boeken.
Dus dat vind ik heerlijk.
Ja, dat vind ik heerlijk.
Ja, dat klinkt echt helemaal mooi.
En icicul, wat is jouw favoriete dagje uit?
Nou, ik ben echt een geluksvogel, want ik heb eigenlijk van mijn passie mijn beroep gemaakt.
Ik hou heel erg van theater, voorstellingen kijken.
En dat doe ik echt wel wekelijks.
En soms zit ik gewoon drie, vier avonden in de week in theater.
Oh, jij lijkt me een droomleven.
Ja, ik mag niet klagen.
Maar ik ben ook wel echt wel een gezelligheidsdier.
Dus ik vind het ook heel gezellig om met vrienden hetzij in een kroeg,
maar hetzij bij mij thuis lekker te borrelen en met hapjes erbij en te kletsen.
Ja.
En te zingen, muziek te maken met elkaar.
Dat vind ik geweldig.
En ik ben echt een reisfanaat.
Ik hou ontzettend veel van reizen.
Dus dan pak ik weer het vliegtuig en dan ga ik heel ver weg.
Ja, en dan ga ik toch van het script afwijken,
maar dan wil ik toch weten hoe heel per se een favoriete dag is.
Mijn favoriete dag, ja.
Uiter uitziet.
Ja, ik vind heel veel dingen leuk.
Natuurlijk culturen, anders zat ik niet in dit vak.
Het is heerlijk om naar het theater te gaan, maar ik hou ook heel erg van lekker eten.
Dus uit eten gaan vind ik geweldig.
Ja, en ik ben opa.
Dus ik heb gewoon een klein zone.
Wanneer is het opa-dag?
Nou ja, we kiezen een dag, want ik heb heel onregemaatig werk natuurlijk.
Dus ik heb altijd overleg, maar minstens één dag in de week is mijn klein zone bij mij.
En dan ligt mijn telefoon ergens in de hoek.
En dan hoeft niemand met te bellen, niemand of iets te doen.
Heerlijk.
Ik heb gewoon getijd, want ik ben lekker met mijn klein zone.
We zijn nu een bomenut aan het bouwen.
Oh, geweldig.
Een sjouweren met hout en dan weet je al hoe zo'n bormachine werkt.
En dan mag hij de soever erin jagen.
Geweldig.
Hoe oud is die?
Hij is vijf.
Oh, dat is leuk.
Dat is een prachtige leeftijd.
Ja.
Hoe heet hij?
Het Pim.
Oh.
Nou echt supermooi.
En dan gaan we nu weer even terug naar de plek waar we nu zijn.
Het pittoreske terschelling.
Of eigenlijk moet ik zeggen het culturele terschelling nu natuurlijk.
Oerhol.
Eisegul, kun je ons een beetje meedemen in hoe jouw week deze week is geweest.
En ook specifiek jouw... mag ik het curaterschap noemen?
Ja.
Nou, dat cureren van dit pakket begint natuurlijk al veel eerder.
Ik ben echt al vorig jaar weer bezig voor dit jaar om te kijken oké, wat zijn de leermomenten,
wat zijn de verbeteringen ten opzichte van onze eerste pilotjaar he, vorig jaar met dit pakket.
Dus dan heb je heel veel vergaderingen en ga je overleggen wat beter kan en wat niet beter
kan en wat gaan we reserveren.
Dus ik heb heel veel voorwerk gedaan.
En op een gegeven moment rond januari, februari is het programma bekend van Oerhol.
Dus dan zijn ook de voorstellingen en de gezelschappen bekend.
Dan krijg ik die ellenlange lijst, want er staan hier echt ontzettend veel.
En dan ga ik weer in mijn achter mijn computer zitten en dan ga ik kijken,
welke voorstellingen lenen zich voor mijn lotgenoten, wat redelijk goed te volgen is
en welke voorstellingen zijn zo visueel,
dat zelfs met audiodescriptie het gewoon echt niet meer leuk wordt.
Dus heel dansvoorstellingen of taal en dans,
waardoor Hilbert dus geen tijd heeft om audiodescriptie te geven,
omdat er dan te veel overlap is.
Nou, die vultrieken allemaal uit en dan maak ik een kort lijstje
en die deel ik dan met de Oerhol-collega's.
En van daaruit gaan we dan kijken,
welke voorstellingen gaan we dan echt met meet and feel en audiodescriptie
of alleen meet and feel inleidingen aanbieden.
Dus dat heb ik dan van tevoren gedaan en dan kom ik hier naar het eiland.
Ik ben hier vanaf maandag geariveerd
en maandag hadden we een professionals bijeenkomst waarin programmeurs van land naar wat komen
van verschillende theaters door het land,
want daar bespraken we hoe belangrijk inclusief theater is
en de koplopers, hoe zij dat hebben geïnplimenteerd
en wat voor uitwerking dat heeft en waarom het heel belangrijk is.
En daar was ik één van de sprekers en de pennanleden
en daarin heb ik verteld wat ik eigenlijk doe in de podiumkunst
en in de culturele sector maar ook als artiest qua inclusiviteit.
En verderop de week ben ik de voorstellingen waar ik dus de meet and feel inleidingen geef,
ben ik gaan bezoeken om te kijken wat is belangrijk
om alvast te vertellen om de voorstelling zo goed mogelijk te volgen
en daarnaast ook gewoon genieten.
Van het warme weer, vorig jaar was het echt horror.
Het was stormachtig.
Ik liep hier met mijn winterjas en een regenjas
en ik wijde nog net niet de zee in, maar dit jaar mocht ik er niet in wijen
maar lekker zwemmen, dobberen en zonnen.
Dus ik heb echt een onwijs waanzinnig weekend gehad
maar bovenal keek ik heel erg uit naar vrijdag
dat jullie allemaal kwamen,
de club van Groot Rijzen en via Urol van de STOK.
Dat gaf me echt een enorme energie.
Dat was wel echt een hoogtepuntje dat ik bij runner de hele groep vormen had.
Dat was ook de eerste runner.
Daar heb ik ook een mooie groepsfoto gemaakt.
Daar ben ik dan wel stiekem heel erg trots op.
Mag je ook niet stiekem zijn, je mag gewoon heel trots op zijn.
Dank je wel.
Het is echt vanuit persoonlijke verlangen gegaan.
Ik heb Urol jaren geleden voor het eerst meegemaakt met mijn familie
omdat mijn familie houdt hier ook van.
Dus ik had het geluk dat ik achter hun aankonfietsen op het eiland.
De eerste keer kan ik me nog herinneren dat ik hier aankwam
en dacht, wat is dit?
Totaal geen overzicht.
Toen was ik wel heel blij dat mijn familie er was
en dat wij alles uitzochten qua locaties en voorstellingen.
Maar gaandeweg ik steeds meer, als de artiest deed aan land,
dacht ik, maar Urol, waarom ben ik, voor mijn gevoel was ik de enige.
Dat is niet waar, want af en toe was er wel iemand
die ook een visuele beperking was op dit eiland, maar minder zichtbaar.
En toen heeft Urol mij gevraagd, we willen toch meer inclusiviteit genereren
en ook voor mensen met een visuele beperking.
Jij doet dit al, kan je ons helpen?
En zo vrijdag, jullie dan allemaal ontvang, dan ben ik zo gelukkig
en dan kan ik nog janken van de beleidschap.
Ik denk, ik kan dit delen, want het is zo leuk.
En die leuke momenten wil ik graag delen met mensen.
En dat is me gelukt.
Dat is zo'n schiff favoriete dag dus.
Ja, eigenlijk wel.
Ik zou eigenlijk wel een favoriete dagje uit kunnen zeggen.
Ja, met een hoofdletter.
Dat is het resultaat van je inzet en dat het land bij de hoek leeg.
Die zei dat ook, je sprankelt helemaal.
Ik zei, ik ben zo blij, ik ben echt wel...
Ja, dat doet me gewoon heel goed.
Echt zo mooi gewoon.
Nu weet je wat het Tasbarentaal Weekend is.
Voor Janine en Hilbert het hebben beleefd, dat hoor je zo.
Janine, je vertelde al jouw festival experience.
Ja, ik reis met een reisgezelschap van zes blinden en zes begeleiders.
Mijn man is als begeleider mee, dus die begeleidt mij.
Van grootsreizen, daar ben ik erg blij mee.
Die regelen dan alles.
Dus we zijn totaal, daar gaan we naar vijf voorstellingen.
We hebben vijf voorstellingen geboekt.
Ik wist niet precies welke.
Je moet wel weer eventjes daadenken hoor.
Er zijn er zoveel, en ze maken er zoveel indruk.
De eerste was runner, enorm indrukwekkend.
Het verhaal wat ik enorm leuk vond en echt van toegevoegde waarde voor mij,
was hoe die eruit zag en hoeveel tatoos die had.
Dit was één acteur.
En enorm heftig.
Hij zit er heel goed neer, denk ik.
Hoe dat is om op te groeien in een wijk, of in een leven,
waar het weinig aandacht voor hem was als kind.
En hoe dat dan totaal ook mis kan openen.
Ik vond het heel indrukwekkend, dat was runner.
Toen gingen we de volgende dag naar Vookje.
En dat was grappig, omdat het ook deels in het vrieze was.
Ik spreek er een beetje vriezen voor.
Ik probeerde heel hard te volgen.
Dat was wel jammer, dat het moeilijk was.
Maar daarbij was ook een perfecte audiodescriptie.
Ook van tevoren hoorden wij al op koptelefoonjes.
Want je hebt een soort kastje om hangen,
met een koptelefoonje in je oren.
En daarin spreekt Hilbert dan dingen in op dat moment,
maar soms ook met vooropnamen.
Normaal gesproken doe ik alles live.
Door de bank genomen ga ik naar het theater en ga ik daar live zitten.
En ga ik live beschrijven wat er op het toneel gebeurt.
Alleen theater is bezig met een inclusiviteitsproject.
En die zijn aan het onderzoeken of het ook kan zonder live.
Het voordeel daarvan is dat je gewoon op iedere dag
dat er een voorstelling is, kun je heen.
Als het live is, dan moet je afwachten wanneer ik daar ben.
En voor theater heb ik dus ingesproken.
De audiodescriptie is ingesproken.
Er zijn audiofragmentjes van gemaakt.
En die worden door iemand van theater doorgedrukt.
Dus zij drukt op een knop en dan hoor je mijn stem.
Ja, exact.
Zo krijg je toch audiodescriptie, maar het is niet live.
Het is opgenomen, audiodescriptie.
Nou, je was perfect opgenomen
en dan ook door iemand knopjes ingedrukt.
Dus ja, dat zou ook weer de toegankelijkheid groter maken
als dat in meerdere theaters is.
Nu heb ik al zoiets, ik moet naar Komp Trot zien
en kijken waar jij zit en wanneer.
En of ik dan ook kan.
Nou ja, maar dat is ook oké.
Ik denk zeker dat ik dat nu ga doen.
Maar Voegje ging dan meer over de genderidentiteit
en hoe duimend vroeger mee werd omgegaan.
Nou, dat was ook enorm indrukwerk.
En daarna hadden we een redelijk visuele geesten.
Het was een hele visuele voorstelling.
Vond ik, we mochten wel dingen voelen, hoofdeksels enzo.
En het was veel meer, ja, hoe zeg je dat nou?
Impulsieftheat.
Nou ja, het was natuurlijk improvisatie-achtig.
Maar volgens mij hadden ze ook dingen ingestudeerd hoor.
Ja, maar wat ik heb het script gezien, is echt een script.
Maar het leek alsof ze ter plek alles zover uit hun duim zogen.
Maar het was niet zo.
Ja, maar er was enorm veel aankleding was er aan.
En het was ook weer leuk om de attributen te voelen daar.
Dat voegde echt heel veel toe.
Want als we er alleen maar, of als ik er alleen maar had gezeten,
dan had ik heel veel gemist.
Even kijken en dan zijn we net geweest naar...
Oh, je eentje ook.
Nou, dat was midden in de natuur.
Een vrouw die een enorm mooie beeld schepte, een verhaalschiep daar.
En associatief, maar ook...
Ja, ook toch wel heel erg aanlinkend aan waar we als mensheid...
in deze en maatschappij althans staan.
En ook de natuur door omheen met vogelgeluiden.
We zaten in een kring en we deden ook participeren.
Daar was geen audiodescriptie bij, maar was heel goed te volgen.
Ja, dat dacht ik wel.
Ik heb natuurlijk jullie de Meet en Viel inleiding gegeven.
En eerder deze week heb ik de voorstelling zelf bezocht.
En ik dacht, hier is echt geen audiodescriptie bij nodig.
Echt niet.
Leid om te horen dat dat ook echt zo klopt bij een onderzoek.
Dat klopt wel.
Ik weet niet precies welke groep de voorstellingen deden.
Dat heb je dan als je het niet ziet.
Je ziet niet continu een papier met die je staat,
deze groep dat op te treden.
Nee, maar het gaat vooral inderdaad over wat je hebt.
Ik hoor al gewoon hele mooie dingen beleefd, gezien, ervaren.
Heel hard.
Wil je ons benemen in hoe het voor jou hier allemaal is
en wat je hebt gedaan en doet?
Ja, kijk, het is allemaal leuk.
We zitten allemaal te vertellen hoe leuk het is.
Maar voor mij is het voornamelijk werk.
Het is wel mijn werk.
Dus ik heb heel leuk werk, laat dat duidelijk zijn.
Maar ik had een heel strak schema, dus ik kwam hier aan op donderdag
en ik had meteen twee voorstellingen die ik moest bezoeken
omdat ik me niet heb kunnen voorbereiden.
De meeste voorstellingen worden hier gemaakt.
Of worden voor urol gemaakt.
Dus ik kan vooraf eigenlijk niet zoveel doen.
Dus het kan pas hier.
Dus op donderdag ga ik meteen twee voorstellingen bezoeken.
Als het mee zit, krijg ik een script en een video.
Krijg ik dat niet, moet ik zelf aantekeningen maken.
Of ik neem het zelf op, op een telefoon.
En vervolgens heb ik de volgende dag op vrijdag
dus de ochtend vrij gepland,
want dan moet ik die voorstellingen gaan voorbereiden.
Dus dan ga ik achter mijn computer zitten
en dan ga ik die voorstelling kijken, die video,
ik ga het script naastleggen en dan ga ik kijken
wat is er belangrijk, wat is er visueel belangrijk
aan deze voorstellingen, wat moeten ze weten
omdat ze het anders niet kunnen volgen.
Oké, dat is belangrijk, dat is belangrijk.
Oh, hij doet hier iets heel grappigs,
dat begint het publiek te lachen.
Dus dat moet ik zeggen wat hij doet,
want anders snappen ze niet waarom hij gelachen wordt.
Nou, dat doe ik normaal gesproken
bij voorstellingen die ik door het jaar doe.
Doe ik drie dagen over één voorstelling.
Dus ik heb drie dagen de tijd
om het script te schrijven voor mezelf
zodat ik weet wat ik moet gaan zeggen
tijdens die voorstelling.
Ja, nu dus.
Een paar uur.
Welkom op uw rol.
Ik ga daar dus gewoon zitten
en ik ga als een malle
door die voorstelling heen
en in dat script schrijven.
Bij sommige voorstellingen
dat is natuurlijk het leuke van uw rol
die je noemde net al
die geesten, dat is
een hilarische voordeur
voor een voorkomen maf
en raar
en heel talig, toch ook wel
veel talgrabjes, veel
zin ook.
En als je dan een beetje improviseert erin
zit er een beetje naast
dan is het ook weer niet zo heel erg.
Maar runner bijvoorbeeld
ja, Poldori
had op mij toch wel heel veel indruk gemaakt
ook toen ik ging kijken voor mezelf
dat proefkijken noemen we dat.
En dan denk je van ja
ik kan het die jongen
en zijn voorstelling gewoon niet aan doen
om daar met de pet na te gooien
dat kan gewoon.
Iets meer tijd misschien dan ik heb
voor die voorstelling om te zorgen
dat het gewoon goed is.
Het moet gewoon goed zijn.
Want als iets heel indrukwekkend is
en jij gaat een beetje
met de petten, dat breekt dat af
dat breekt de indrukwekkendheid van die voorstelling af
dus ik moet gewoon zorgen dat het mooi wordt
dat het goed wordt.
Want ik wil het gevoel wat ik had
toen ik die voorstelling voor de eerste keer zag
ik wil dat jullie datzelfde gevoel krijgen
dat is mijn doel
ja dan ga ik dat gewoon toch weer even voorzitten
dus ik heb me best gedaan om dat zo goed mogelijk te doen
maar op een gegeven moment is tijd
en dan moet ik naar de volgende voorstelling
ik had best wel een strakschema
1 dag voorbereidingstijd
en dan vrijdagknallen
dat had ik vorig jaar
ik kon niet eerder komen omdat ik wat andere
werkzaamheden had aan land
maar dat is inderdaad heel erg pittig
want ik had dat ook donderdag aankwam
meteen 3 voorstellingen moest kijken
en voorbereiden met de meet and feel
en inderdaad wat jij zegt
alles wordt hier gemaakt
dus je kan niks voorbereiden daar
ik heb ook een selectie gemaakt
op basis van een korte omschrijving
van de makers wat voor idee's hebben
dus op basis van een idee heb ik gekeken
oké is dit toegankelijk of niet
dus ook voor mij is dat een experiment van
oh ik hoop niet dat ik ernaast zit
het had ook zo maar verkeerd te uitpakken
heel visueel hebben we gemaakt
maar ik denk uiteindelijk
dat je hele goede keuzes hebt gemaakt
maar dat schrikt
zowel om naar te luisteren
als ook dat er ruimte voor mij was
om nog dingen te kunnen vertellen
of de visuele aspecten van die worden
maar ervaar je het ook niet Hilbert
het is voor ons heel hard werken
maar tegelijkertijd voelt het niet
omdat je ook zoveel energie van
alles en iedereen het eiland
de sfeer krijgt
natuurlijk ik heb het leukste vak van de wereld
en dat vind ik ook
dit voelt niet als werken
of wel een toegevoegde waarde
dat de makers zich echt ook inzetten
om te vertellen
Hilbert jij zei dan ook
nou laat je je die stemmen horen
dus dat we die stemmen herkennen
hoe zien jullie eruit
en dat ze enorm mee werkte
nou jij bent runner was het helemaal
met al die tato's die die had
hij ging dat lekker uitgebreid uitleggen
nou omdat ik
nooit zie al die
tatovering wel hoor dat mensen die hebben
vond ik het wel indrukwekkend hoor
ja want hij had er nog wat
hoog vliegd op zijn rug
een hele slief
mij goed
maar toch even een heel ander beeld
even een heel ander beeld
anders dan denk je van nou
er staat gewoon een jongen
en ik had ook zoiets ja wat is jouw culturele achtergrond
want ik dacht van de Ayode man
die straat cultuur wat is die
eh sprak hartstikke in Nederland
en maar
ja maar dat mis je ook
dat vertelde
die rustig dat hij
wat is zijn culture, zijn straat cultuur
en uiteindelijk antoljaanzachtig
ik merk wat
ik geef me al een aantal jaar
meet and feel en ik ben ooit begonnen
bij mijn eigen voorstellingen eerst omdat ik dacht
ik ben er nu toch en ik vond het heel belangrijk
maar tot nu toe
ja en later ging ik het bij
andere makers en spelers geven
maar tot nu toe merk ik echt dat iedereen zo
daarvoor staat en wel willend is
en juist heel leuk vinden
dat mensen met een visuele beperking
naar hun voorstelling komen kijken
en dan kom ik het voorbereiden
he voordat we dan die avond
de meet and feel gaan doen
ze mogen gewoon voelen hoor
ze mogen ook aan mijn haar voelen
ze mogen overal aan zitten
prima ja sommige willen dat wel
en sommige niet maar ze zijn
heel enthousiast daarover
merk ik wat je komt te zien ook precies
ja de meesten zijn hartstikke enthousiast
en alles kan en alles mag
ja
als iedereen dat nou zo doet
elke blinden die in de zaal ze toevallig
weet ik niet
maar ik vind hartstikke leuk om te horen
dat dat zo gaat
bij een reguliere voorstelling
waar dan niet een meet en feel is aangebondigd
is het lastig
ik kan daarvan uitspreken
als acteur je hebt een scheme
je komt naar theater
je moet sound checken
je moet in je kostium
en soms worden dingen nog gerepeteerd
kleine aanpassingen gemaakt
dus dan is er een schema
wij en komt te zien dat dat waarschijnlijk ook
gaat van tevoren
al bespreken hebben die en die en die data
waarop wij meet en feel komen geven
en dan wordt dat ook aangepast
in hun schema
dus dan kan het wel
maar als je naar een reguliere voorstelling gaat
waarbij of komt het zien er niet is
het is moeilijk
dat dan er tussen te fietsen
dan probeert mijn man een beetje aan te geven
wat hij ziet
maar ja dan beginnen ze al met spelen
ja dat is
ik wil toch weer even terug naar oerrol
ik vind het wel echt super interessant
Janine heb je kunnen uitleven
ja zeker
ik zal er nog wat langer hebben willen
zijn hier
ik zal te bedenken van ik wil hier
ja misschien 5 of 6 dagen zijn
ik vind het gewoon heerlijk
dus eigenlijk wil je van het tostbare taal
wie kan het een tostbare taal week maken
ja zo iets of midweek
of ja nee ik vind het echt
heel erg voor de moeite waar
ik spreek sowieso voor volgend jaar af
toch? ja dat gaan we doen
lijkt mij wel
als je goed mag
jij dus voor gaan bereiden
ja ik zal het allemaal maar
als jij het nou regelt dan komen wij
en als je kunt uitleven
ja het is natuurlijk wat Hilbert zei
het is werk voor mij
maar ik leef mij uit in mijn werk
echt hartstikke mooi en Hilbert jij?
ja ik heb hetzelfde antwoord
ik heb het leukste werk van de wereld
kom maar door
ik neem je een vlees ook
ja dat is misschien ook wat
er zijn niet zo veel kindervoorstellingen
vroeger waren we hier ook met de kind
er zat ook een kip bij mijn been
oh lekker
ja serieus die liep onder de tafel door
oh heerlijk
welke kleur?
maar dat is wel heel groot
echt een hele volle kit
ik zag het ook dat ze dik zijn
een hele dikke zijn
dikke kippa
dank jullie wel voor
het hele mooie gesprek met alle kippen
eromheen
het was een gezellig kiphawk om het daar weer af te sluiten
dank jullie wel
graag graag
dit was leef je uit
abonneer en geef ons sterren
via je favoriete podcast app
deze podcast
is geproduceerd door verrie.fm
en gepresenteerd door mij
Marjolein van de Broek
wil je ons helpen
leef je uit te blijven maken
doe een donatie of wordt vriend
van verrie.fm
leef je uit
visuele content krijgt steeds meer aandacht
maar
hoe zit het met de kracht van geluid
denk aan de emoties die muziek bij je oproept
of hoe een goed verteld verhaal
je meeneemt naar een andere wereld
alle zintuigen zijn immers belangrijk
toch
en je oren
verdienen net zoveel aandacht als je ogen
wil jij jouw verhaal
tot leven brengen met een audioproductie
of het nu gaat om een podcast
audiotour
of een voiceover
ik helpt je graag met een oor voor detail
kijk op verrie.fm
en vond je dit nou een goed verhaal
beluister deze podcast dan ook eens
