FERRY.FM Podcasthosting

S1E04 4Dx in de bioscoop

Leef je uit!

S1E04 4Dx in de bioscoop

Audio downloaden

In deze aflevering gaat Marjolein in gesprek met Bianca die blind is en vertelt hoe zij voor de allereerste keer een 4Dx bioscoopfilm heeft ervaren met audiodescriptie via Earcatch.

Transcript

Transcriptbestand downloaden

Transcript lezen

VOICE-OVER: Hooggeëerd publiek. Graag een daverend applaus

voor de meest hardcore show over inclusief uitgaan.

TROMGEROFFEL

MARJOLEIN EN VOICE-OVER: Leef Je Uit.

MARJOLEIN: De podcast die jouw wereld opent voor eindeloos plezier.

VOICE-OVER: Met Marjolein van den Broek.

APPLAUS

In deze podcast verkent Marjolein samen met jou

toegankelijke films, series, theatervoorstellingen,

musicals, musea en dagjes uit.

Die door middel van audiodescriptie, tolken

of ondertiteling jouw leven verrijken.

Ongeacht wat je kunt horen of zien.

Attentie, stilte voor de opname.

Actie.

FUNKY ACHTERGRONDMUZIEK

MARJOLEIN: Welkom bij Leef Je Uit.

Allereerst nog de beste wensen.

We gaan het vandaag hebben over de film Hardcore Never Dies.

De film speelt zich af in de jaren negentig

en gaat over een jongen die pianist wil worden en in de gabberwereld terecht komt.

Deze film is zowel met Earcatch als Subcatch te bekijken.

Ik heb de film met Earcatch bekeken en Stan heeft de film met Subcatch bekeken.

Welkom Stan, fijn dat je er bent.

STAN: Dank je. Leuk om hier te zijn.

MARJOLEIN: Wil je jezelf voorstellen? STAN: Is goed.

Ik ben Stan van Kesteren, ik ben 33 jaar.

Ik werk in het dagelijks leven als communicatieadviseur bij Ieder(in),

het netwerk voor mensen met een beperking.

Ik ben zelf slechthorend.

Ehm... Dat ben ik eigenlijk al m'n hele leven.

Nou ja, dat is in een notendop wie ik ben.

MARJOLEIN: Ik heb gelezen dat jij een nieuwsbrief hebt.

Kun je daar wat over vertellen?

STAN: Ja, klopt. Ik heb een nieuwsbrief over slechthorendheid op de werkvloer.

Succesvol Slechthorend heet die nieuwsbrief.

Eh... En daarin publiceer ik iedere week, iedere maandagochtend,

een nieuwsbrief over

hoe het is om met slechthorendheid op de werkvloer te werken.

Dan geef ik tips, tricks en inspiratie voor mensen die zelf slechthorend zijn.

Hoe je daar het beste mee om kan gaan. MARJOLEIN: Wat mooi. Wat goed zeg.

En even, kun jij mij ook uitleggen, want jij hebt een film gekeken,

daar komen we straks nog op, met Subcatch.

Maar kun jij uitleggen wat Subcatch is?

STAN: Ja, Subcatch is eigenlijk een app die zorgt voor de ondertiteling.

Dus met name als je Nederlandse films kijkt,

die in de bioscoop niet ondertiteld zijn,

dan kun je makkelijk de app Subcatch aanzetten.

En die pikt automatisch op waar in de film je bent en die begint dan te ondertitelen.

Je kijkt eigenlijk eerst naar het scherm, daar zie je het beeld

en je hoort het geluid van de film.

En dan kan je op je app kijken wat er precies gezegd wordt.

MARJOLEIN: Wat goed. En wat betekent Subcatch voor jou?

STAN: Ja, voor mij is dat een manier

waarop eigenlijk alle films in de bioscoop toegankelijk zijn.

Ik kan heel makkelijk naar een Engelse film. Daar zit ondertiteling bij.

Dat vind ik prettig, op die manier kijken.

Naar Nederlandse films ging ik bijna nooit.

En door Subcatch zijn er veel meer van dat soort films toegankelijk.

En kan ik op elk moment wanneer ik wil naar een film met ondertiteling.

MARJOLEIN: Nou mooi dat je dan inderdaad ook naar Nederlandstalige films kan.

En, nou ben ik zelf blind, dus ik kan het niet...

Ik ben altijd benieuwd, ik wil altijd dingen uitproberen.

Maar dit heb ik natuurlijk niet kunnen uitproberen. Dus wat ik me afvraag:

Is het ook zo dat bepaalde geluiden in de ondertiteling worden omschreven?

STAN: Ja, ja.

Ehm... Bijvoorbeeld ook de songteksten van de muziek worden ook in de film gezet.

Maar ook inderdaad de geluiden die er zijn.

Ja, zelf maak ik daar wat minder gebruik van.

Voor mij is het vooral belangrijk dat ik kan lezen wat er gezegd wordt.

Omdat dat vaak hetgeen is wat ik dan net mis.

Dan mis ik net een woordje of dan versta ik de hele zin niet.

Dus dan helpt Subcatch mij daarin enorm.

MARJOLEIN: Wat goed zeg. En fijn dat je daardoor Nederlandstalige films kan zien.

Ik ben heel benieuwd: Hoe ziet jouw ideale dagje uit eruit?

STAN: Mijn ideale dagje uit? Nou, dat vind ik een goede vraag.

Ik denk dat het ideale dagje uit voor mij wel naar het theater gaan is.

Ik vind het leuk om naar de Schouwburg te gaan. Om naar het cabaret te gaan.

Als dat dan ideaal is, dan zou er ook nog boventiteling bij moeten zitten.

Dat heb ik helaas nog niet echt vaak meegemaakt.

Ehm... Ja, en dan daarna lekker uit eten in een restaurant, of zo.

Dat is voor mij het ideale dagje uit.

MARJOLEIN: Dat klinkt heel erg mooi.

En boventiteling?

Ehm... Dat is, denk ik,

dat je dan de tekst kan meelezen boven het toneel, of niet?

STAN: Ja, klopt. Ik heb dat wel eens gezien.

En dat is, ja, de voorstelling wordt gewoon gespeeld zoals die gespeeld wordt.

En dan daarboven zie je de tekst die uitgesproken wordt.

Ik ben onlangs naar een dansvoorstelling geweest.

Dat was een opera in combinatie met dans.

En toen werden de operateksten, die werden op een scherm geprojecteerd.

En dat was een Russische opera.

En dan had je de teksten in het Nederlands en in het Engels. Die kon je dan meelezen.

Dat soort dingen zou ik vaker willen zien.

En juist ook bij bijvoorbeeld cabaretvoorstellingen.

MARJOLEIN: Ja, in dit geval bij die opera is dat natuurlijk voor jou heel fijn.

Maar ik denk ook voor iedereen eigenlijk,

want ik denk dat niet zo veel mensen een aardig woordje Russisch spreken.

STAN LACHT: Ja, precies.

Dat is de reden waarom ze het doen, omdat weinig mensen die taal kunnen verstaan.

Eigenlijk zou het mooi zijn als het gewoon altijd gebeurt.

MARJOLEIN: Nou, eigenlijk wel.

En zoals bijvoorbeeld bij cabaret:

Als jij naar cabaret gaat zonder boventiteling,

Is het dan wel voor jou te volgen?

Want volgens mij praten heel veel cabaretiers ook nog eens heel snel.

STAN: Ja, klopt. Dat is vaak een van de problemen.

En er wordt natuurlijk gelachen. En ondertussen wordt er doorgepraat.

Dus dat is vaak een uitdaging bij cabaret.

Wat ik vaak merk bij een cabaretvoorstelling

is dat ik een groot deel wel meekrijg,

maar dat ik heel af en toe gewoon wat mis.

Dan ben ik aan het lachen, maar heb ik het grapje niet goed verstaan.

Dus dat is wel dan net even jammer.

Over het algemeen kan ik het cabaret...

Ik vind het wel gewoon heel leuk en de sfeer in de zaal.

Ik krijg er genoeg van mee om te genieten.

MARJOLEIN: Dat is heel fijn. En dan die boventiteling,

dat is gewoon echt de ideale wereld natuurlijk, dat je niks hoeft te missen.

Dat is een beetje vergelijkbaar met mij. Ik ben zelf volledig blind geworden.

Ik was slechtziend en ik ben blind geworden.

En ik ging ook wel eens naar het theater zonder audiodescriptie.

Alleen gebeurde het dan ook dat er iets grappigs te zien was en dat ik dat miste.

Mijn kinderen zeiden een keer, heel erg mooi, met audiodescriptie:

Mama, je lacht nu tegelijk samen met ons.

En dat is zoveel leuker dan dat we het je eerst moeten vertellen.

Ik denk dat dat een beetje eenzelfde soort ervaring is.

STAN: Ja, dat is echt gewoon de inclusieve ervaring, weet je wel?

Dat je het echt op hetzelfde niveau mee kan beleven.

MARJOLEIN: Ja.

STAN: Dat je niet bang hoeft te zijn om iets te missen.

Ja, dat is een heerlijk gevoel.

MARJOLEIN: Zo meteen gaan we terug naar Stan.

Nu eerst naar de nieuwtjes van januari 2024.

FUNKY MUZIEK VOICE-OVER: Dank je wel Marjolein.

We beginnen dit jaar met een griezeltocht

met een tolk voor Nederlandse gebarentaal in de Amsterdamse dungeons.

En prikkelarme voorstellingen in Stadstheater Arnhem.

Maar eerst: De jacht op de Mol is weer geopend.

Vanaf begin dit jaar kan je kijken naar het 24e seizoen van Wie Is De Mol.

Waarin negen kandidaten op zoek gaan naar één mol.

Ook dit jaar volledig toegankelijk met audiodescriptie via de Earcatch-app

en ondertiteling voor doven en slechthorenden via Teletekstpagina 888.

Wie Is De Mol? is elke zaterdagavond bij je thuis op de bank te zien via NPO 1.

In het Musis en Stadstheater in Arnhem bieden ze prikkelarme voorstellingen aan.

Je mag via een aparte ingang naar binnen waardoor je niet in een drukke rij staat,

een rustige ontvangst hebt, als je dat fijn vindt begeleiding krijgt,

en een prikkelarme plek in de zaal krijgt.

De concerten zijn vaak niet versterkt waardoor het geluid minder intens is.

De komende tijd staan Chopin en Mozart op het programma.

En wil je meer weten over deze prikkelarme voorstellingen?

Een volledig aanbod vind je door de link te volgen

in de beschrijving van deze aflevering.

FUNKY MUZIEK

En tot slot: Op 28 januari organiseert The Amsterdam Dungeon

in samenwerking met Merlin's Magic Wand

twee speciale tours voor mensen die gebruik maken

van tolken voor Nederlandse gebarentaal.

Er zijn twee tours. Eén om 10 uur 's ochtends voor kinderen. Die is gratis.

De kaarten worden gedoneerd door Merlin's Magic Wand.

En één om half 12 's ochtends voor volwassenen.

De kaarten daarvan zijn 26 euro.

The Dungeon vertelt het griezelige verhaal van Amsterdam met acteurs.

En die worden deze dag speciaal ondersteund

door tolken voor Nederlandse gebarentaal.

Wil je meer informatie over deze griezelige tocht in Amsterdam?

Volg dan de link in de beschrijving van deze aflevering.

Zijn we iets vergeten of wil je meer informatie?

Dan kan je ons altijd nog een mailtje sturen. Naar: podcast@leefjeuit.nu.

Terug naar Stan en Marjolein.

MARJOLEIN: Stan, wil jij mij vertellen over welke film je hebt gezien?

STAN: Ja, ik heb een Nederlandstalige film

over de gabberwereld, de hardcore wereld, gezien.

Dat speelt zich af in de jaren negentig.

Je hebt een jongere broer die woont thuis bij zijn vader en moeder,

die een oudere broer heeft die gabber is.

En op een gegeven moment trekt die oudere broer hem eigenlijk dat milieu in.

En dat is waar die film over gaat.

MARJOLEIN: En jij hebt deze film bekeken met Subcatch?

STAN: Jazeker. MARJOLEIN: Ik met audiodescriptie.

Dus hebben we eigenlijk weer die hele inclusieve ervaring gehad.

Wat vond je van de film?

STAN: Eh... Ja, ik vond het wel... Ja, hoe moet ik het zeggen?

Ik ken het hele wereldje van de hardcore en de gabber eigenlijk niet.

Daar ben ik net te jong voor.

Ik ben in 1990 geboren.

Dus in de jaren negentig was ik nog niet echt bezig met uitgaan en dergelijke.

Dus ik vond het wel leuk om in dat wereldje te kijken.

En er zat wel een bepaalde spanning in de film.

MARJOLEIN: Ik, ehm...

Het is wel heel erg grappig, want als je mij alles mag laten uitkiezen

dan zou ik altijd gaan voor romantische komedies.

STAN LACHT: Ja, dat is een heel ander genre.

MARJOLEIN: En ik vond hem eigenlijk best heel verrassend.

Mijn zoon van 17 dacht dat ik hem heel saai zou vinden.

Nou, saai vond ik hem niet,

maar ik vond hem ook ergens nog wel mooi, of zo.

Maar ook aangrijpend.

Het grappige is, ik was in de jaren negentig een tiener.

En ik had totaal niks met gabber.

Wel wat klasgenootjes in van die joggingpakken en dat soort dingen,

maar ik ging niet heel veel om met gabbers, of zo.

Maar wat mij nu heel erg raakte was: Ik ben nu moeder van twee tieners

en dat greep me toch wel aan. Van oeh, het zal je kind maar wezen.

STAN: Dat kan ik me voorstellen. Jij snapt misschien de reactie van die ouders wel.

MARJOLEIN: Jazeker.

En toen ik de film ook zag, ik dacht bij mezelf: Hoe zou ik hiermee omgaan?

Ehm... Volgens mij mogen mijn kinderen,

daar denken zij waarschijnlijk anders over, maar best wel veel.

Geef ik ze best wel de ruimte.

Ik vind het vooral ook belangrijk dat ze hun dromen mogen najagen.

Want hij wilde heel graag, of hij speelde als pianist, hè?

En ik zou mijn kinderen daar meer de kans voor geven en laten groeien.

Maar als het gaat om die hele gabberwereld?

Dan zou ik ze het liefste opsluiten in hun kamer, bij wijze van spreken.

Want dat wereldje vind ik allemaal maar eng en, nou ja, sowieso met drugs en zo.

Wat ik het leukste vond uit de film waren bepaalde herkenbare liedjes

en tv-programma's, zoals Vergeet Je Tandenborstel Niet.

STAN LACHT: Ja, dat tv-programma zegt mij dus echt helemaal niks.

Dus die connectie voelde ik dan niet echt met de film.

Ehm...

MARJOLEIN: Snap ik. STAN: Wat ik wel tof vond,

was die hele verhaallijn over dat die jongen klassieke muziek wil spelen.

En naar het conservatorium wil gaan en daar die auditie voor moet doen.

En dan... Hij is heel gemotiveerd om dat te gaan doen.

Maar bij die eerste auditie wordt tegen hem gezegd van:

Ja, je moet echt nog wat meer...

Het gaat niet alleen maar om de techniek. Je moet het echt voelen.

En dat het eigenlijk die hardcore wereld is waardoor hij uiteindelijk ook

veel meer vanuit dat gevoel leert te spelen.

Ja, dat is een beetje de slotscène van die film.

Dat vind ik heel mooi gedaan.

MARJOLEIN: Nu je dat zegt, dat vond ik ook inderdaad heel erg mooi eraan.

En wat die hardcore eigenlijk ook voor hem betekent en als inspiratie werkt.

STAN: Dat zou je eigenlijk niet verwachten, die connectie of zo.

Maar dat is wel...

Hij heeft een soort...

Hij doet een soort levenservaring op waardoor hij zijn muziek beter kan maken.

Dat haalde ik daar een beetje uit.

MARJOLEIN: Dat vind ik wel heel erg mooi wat jij zegt.

Ik vond ook de combinatie van klassieke muziek en hardcore heel bijzonder.

Ook een link die ik niet zou leggen.

En wat ik dan weer heel heftig vond:

Ja, was die hele drugswereld en die dreiging.

En het ergste heb ik wel moeten huilen om dat hondje wat uit het raam vloog.

STAN GRINNIKT: Ja, dat was wel een beetje een heftige scène.

Ja, ik moest er eigenlijk om lachen.

Misschien erg, maar het was wel heel grof.

Maar ik vond het ook wel weer een grappig moment, of zo.

MARJOLEIN: Ja nee, dat snap ik wel. Maar ik weet niet, ik schrok ervan.

Mijn man had een beetje dezelfde reactie als jij hoor. Dus ik snap dat wel.

STAN: Ja, ja.

Het is misschien toch dat ik iets meer in dit genre ook wel kijk, zeg maar.

Ik kijk ook naar series als Mocro Maffia en Undercover en dat soort dingen.

Dus dan ben je wel iets meer gewend aan dit soort dingen.

MARJOLEIN LACHT: Ik denk dat ik iets meer gehard moet worden.

Dat is dan iets wat ik dan weer leer met de podcast, hè.

Dus, ehm...

Want je hebt al hele mooie dingen ook over de film gezegd.

Heb je je uit kunnen leven?

STAN: Ja, ik zat echt helemaal in de film.

Dus ik heb echt wel... Het was echt wel een goede kijkervaring.

Ja, wel moet ik erbij zeggen dat het allerliefst

zou ik de film gewoon met ondertiteling op het scherm zien.

Maar ik heb zeker van de film genoten.

Van de spanning die erin zit.

Het einde vond ik wel wat onbevredigend.

Ik denk dat het einde, dat voelt voor mij nog niet helemaal afgerond.

Ik heb wel vermoeden hoe het afloopt, maar ze brengen dat niet in beeld.

Dat is denk ik een artistieke keuze, maar dat vond ik wel weer een beetje jammer.

Maar ik heb uiteindelijk al met al wel genoten van de film.

MARJOLEIN: Nou, helemaal goed. Ik herken wat je zegt over dat einde van de film.

Ik had hetzelfde.

En ja, dat zal inderdaad een artistieke keuze zijn geweest.

Mocht je nou benieuwd zijn naar deze film, dan is die nog te zien bij Amazon Prime.

Stan, dank je wel voor het gezellige gesprek.

STAN: Dank je voor het gezellige gesprek. En leuk om deze ervaring te mogen delen.

MARJOLEIN: Abonneer en beoordeel ons via je favoriete podcast-app.

En kijk op:

MARJOLEIN EN VOICE-OVER: LeefJeUit.nu.

FUNKY ACHTERGRONDMUZIEKJE VERDWIJNT

Stuur een privéreactie

Je kunt maximaal 300 seconden opnemen. Luister je opname terug voordat je verstuurt.

Zonder deze toestemming kun je je reactie ook privé versturen.